Հնդկական աֆորիզմներ
Երբ դու ծնվեցիր, դու լացում էիր, իսկ ողջ աշխարհը՝ ծիծաղում: Ապրիր այնպես, որ մահանալիս դու ծիծաղես, իսկ ողջ աշխարհը՝ լացի:
Երբ մի մարդը պատերազմում հազար անգամ հաղթում է հազար հոգու, իսկ մյուսը հաղթում է միայն ինքն իրեն, ապա նրա հաղթանակն ավելի մեծ է: Ավելի լավ է հաղթես ինքդ քեզ, քան մնացած բոլոր մարդկանց:
Երիտասարդ տարիքում մարդը կորցնում է իր առողջությունը հանուն փողի, իսկ մեծանալով՝ վատնում է բոլոր փողերը՝ առողջությունը ետ բերելու համար – բայց դա դեռ ոչ ոքի չի հաջողվել:
Եթե ինչ-որ մեկը դավաճանում է ձեզ մեկ անգամ, դա իր մեղքն է: Եթե ինչ-որ մեկը դավաճանում է ձեզ երկու անգամ, դա արդեն ձեր մեղքն է:
Խելացի ուղեղները քննարկում են գաղափարներ, միջին ուղեղները՝ իրադարձություններ, փոքր ուղեղները՝ մարդկանց:
Սովորիր ուրիշների սխալների վրա: Հնարավոր չէ ապրել այնքան երկար, որպեսզի ամեն ինչ սովորես սեփական սխալների վրա:
Ով զայրույթով չի պատասխանում զայրույթին, փրկում է և՛ իրեն և՛ դիմացինին:
Հանճարեղ է նա, ով դառնում է կույր ուրիշների կանանց առջև, կաղ՝ ուրիշների հարստության ետևից վազելիս և խուլ՝ ծանոթների հասցեին անարգանք լսելիս:
| 3 տարբերակ մեր հոդվածներին բաժանորդագրվելու համար | ||
 | ||
Շատ հետաքրքիր եւ ուսանելի էին, շնորհակալություն: Հնդկական փիլիսոփայությունն, ընդհանրապես, միեւնույն ժամանակ եւ պարզ է, եւ խորիմաստ:
Բաց օդանցքը թարմություն է բերում, ինչպես նաև միջանցիկ քամի ու մրսածություն:
Մեզ շրջապատում են անհաղթահարելի հնարավորություններ:
Սովորելը նման է գետում նավավարի թիավարելուն: Հենց դադարում ես թիավարել, հոսանքը սկսում է քշել քեզ: