Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հաջողության պատմություններ

Կին, ով ոգեշնչեց Նապոլեոնին մեծ հաղթանակների

Սա մի պատմություն է այն մասին, թե ինչպես կինն ու նրա հանդեպ անսահման սերը կարող են ոգեշնչել տղամարդուն հասնելու մեծ հաջողությունների: Մինչև հանդիպումը՝ Նապոլեոնը ֆրանսիական զորքերի սովորական գեներալ էր, Ժոզեֆինան՝ առաջին ամուսնու հետ բաժանվելուց հետո երկու երեխաների միայնակ մայր, որը ծնվել էր Մարտինիկա կղզում գտնվող ձկնորսական գյուղերից մեկում, աղքատ ընտանիքում: Արտաքինից նա ամենևին գեղեցկուհի չէր, բայց արդյունքում կարողացավ գրավել աշխարհի ամենահայտնի մարդկանցից մեկի սիրտն ու դառնալ նրա կինը:

Նրանք ծանոթանում են, երբ Նապոլեոնը 27 տարեկան էր, իսկ Ժոզեֆինան՝ 33: Հանդիպումից 3 ամիս անց նրանք ամուսնանում են: Իսկ դրանից ուղիղ 48 ժամ անց Նապոլեոնը մեկնում է պատերազմի Իտալիայի դեմ: Նույնիսկ մարտի դաշտերից, կռվի ամենաթեժ պահերին, նա միշտ ժամանակ էր գտնում իր Ժոզեֆինային նամակներ գրելու համար: 1933 թվականին այդ նամակներից 8-ը վաճառվում են Լոնդոնում կայացած աճուրդի ժամանակ չորս հազար ֆունտով: Ահա դրանցից մեկը.

«Իմ սիրելի Ժոզեֆինա,
Քո հանդեպ սերն ինձ խելքահան է անում: Ես չեմ կարողանում մտածել նույնիսկ ուտելու մասին: Ես չեմ կարողանում քնել: Ես հոգ չեմ տանում իմ ընկերների մասին: Ես չեմ մտածում փառքի և հաղթանակների մասին և ձգտում եմ դրանց միայն այնքանով, որքանով քեզ է դա անհրաժեշտ: Հակառակ դեպքում, ես կթողնեի զորքս և շտապ կվերադառնայի Փարիզ, որպեսզի ընկնեի քո ոտքերը: Դու ոգեշնչել ես ինձ քո անսահման սիրով, դու ամբողջությամբ լցրել ես իմ հոգին: Չի անցնում մի ժամ, որ ես չնայեմ քո նկարին, և չի անցնում մի ժամ, որ ես չպատեմ այն իմ համբույրներով:»

Սակայն համատեղ երջանիկ կյանքից տարիներ անց Նապոլեոնը ստիպված բաժանվում է կնոջից, բայց միայն նրա համար, որ նրան կին էր հարկավոր, որն իրեն տղա կպարգևեր: Բաժանվելու գիտակցումը կոտրում է նրա սիրտը և նա լացելով է ստորագրում բաժանման թղթերը: Բաժանումից հետո, երեք օր շարունակ նա փակվում է իր պալատում՝ ընկնելով մտածմունքների գիրկը՝ չցանկանալով ոչ ոքի տեսնել կամ ինչ-որ բան անել: Դրանից հետո նա ամուսնանում է ավստրուհի Մարիա Լուիզայի հետ:

Բայց Նապոլեոնի առաջին, վերջին և միակ սերը եղել է Ժոզեֆինան: Նրա մահից հետո կայսրն այցելում է կնոջ գերեզման և լացելով ասում.
«Սիրելի Ժոզեֆինա, համենայն դեպս, դու ինձ երբեք չէիր լքի»:

Վերջին բառը, որն արտասանում է իր կյանքում Նապոլեոնը՝ «Ժոզեֆինա»:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

3 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»