Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Մարդկանց հետ շփում

Մարդիկ պետք է ավելի բարի լինեն

Այս հոդվածի նպատակն է բարություն մտցնել մարդկանց մեջ: Այսօր այնքան շատ է անհանդուրժողականությունը, այնքան են մարդիկ վախենում իրարից, բողոքում, քննադատում, մեղադրում, որ մարդու սրտում տեղ չի մնում բարության համար: Երբ շրջապատում համատարած նույն մթնոլորտն է տիրում, մարդիկ իրենք էլ չեն նկատում, թե ինչքան են փոխվել: Այսօր ընկած մարդուն ավելի շատ քննադատում են ու մեղադրում, քան օգնում բարձրանալ: Եվ դա անում են բոլորը, միգուցե նաև դու սիրելի ընթերցող, միգուցե նաև ես:

Ո՞ր նորմալ մարդը կարող է լիարժեք երջանիկ լինել, երբ տեսնում է, որ շրջապատում կան մարդիկ, որոնք կարիքներ ունեն: Ո՞ր նորմալ մարդը կարող է լիարժեք երջանիկ լինել, երբ տեսնում է, որ հաճախ մարդիկ չեն անում այն, ինչ պետք է անեն, որպեսզի երջանիկ լինեն:

Որ նորմալ մարդը կարող է լիարժեք երջանիկ լինել, երբ առավոտյան դուրս է գալիս տանից և տեսնում է, որ ընդամենը մի քանի քայլ այն կողմ մեկը գետնի վրա հին շորերով փաթաթված քնած է: Որ նորմալ մարդը կարող է լիարժեք երջանիկ լինել, երբ ուրախ-ուրախ տաքսի է նստում և պատրաստվում է հանդիպման գնալ, բայց տեսնում է, որ տաքսու վարորդն ամենևին էլ ուրախ չէ, որ նա էլ իր հոգսերն ու խնդիրներն ունի, որոնք ինչքան էլ փորձի թաքցնել՝ երևում են նրա աչքերում: Որ նորմալ մարդը կարող է լիարժեք երջանիկ լինել, երբ տեսնում է, որ երբ փողոցով շքեղ մեքենա է անցնում, ոմանք տխուր աչքերով «ճանապարհում են» նրան, իսկ աչքերն ասում են՝ «մենք երբեք դա չենք ունենա»:

Մարդիկ ավելի սառնասիրտ ու զգույշ են դարձել: Մենք դա սովորական ենք դարձրել, բայց դա սովորական չէ: Մարդու էությունն այդպիսին չէ:

Մենք բոլորս պետք է ավելի բարի լինենք: Մենք չպետք է միանգամից հարձակվենք, երբ կտրում են մեր ճանապարհը: Մենք պետք է միշտ պատրաստ լինենք մեզանից մի կտոր պոկել և տալ ուրիշներին: Եվ առաջին հերթին, մենք պետք է պատրաստ լինենք դրան մեր մտքերում: Մենք չենք կարող օգնել բոլոր մարդկանց, բայց մենք պետք է փորձենք օգնել հնարավորինս շատ մարդկանց: Դա չպետք է լինի ամիսը մեկ, այլ՝ ամեն օր: Մոտեցումները տարբեր կարող են լինել: Դուք կարող եք փող տալ փողոցում, ծանոթի համար աշխատանք գտնել, նվիրել ձեր շորերը, որոնք դուք չեք հագնում, երբեմն ինչ-որ մեկից մի բան գնել 5000 դրամով, երբ գիտեք, որ դրա արժեքը 3000 է: Հասկանում եք, պետք է փորձել տարածել այս մթնոլորտը, կոտրել սառնասրտությունն ու անտարբերությունը: Ամեն ինչ չի բերվում ֆինանսականին, չնայած դա շատ կարևոր է: Ավելի կարևոր է մարդկանց հանդեպ լավ վերաբերմունքը, դիմացինի իրավիճակի մեջ մտնելու և աշխարհը նրա աչքերով տեսնելու պատրաստակամությունը:

Երբեմն մարդիկ կարող են ձեզ խաբել, որպեսզի մի քիչ գումար աշխատեն: Մի հարձակվեք նրանց վրա: «Թույլ տվեք» նրանց խաբել ձեզ: Ես չեմ ասում, որ դա պետք է լինի պարբերաբար, ուղղակի երբեմն «թույլ տվեք» խաբել ձեզ: Դուք դա պոկում եք ձեզանից, բայց ինչ-որ մեկին մի քիչ ավելի երջանիկ եք դարձնում: Դուք կորցնում եք, բայց ձեր պես ինչ-որ մեկը ձեռք է բերում:

Եվ վերջում, մարդուն կարելի է օգնել նաև ոչինչ չանելով: Ուղղակի, երբ ինչ-որ մեկը սխալվում է, վատ դրության մեջ է հայտնվում կամ ձախողվում է, մի ծիծաղեք նրա վրա, մի մեղադրեք նրան և մի քննարկեք նրա սխալը: Եթե չեք կարողանում ինչ-որ բանով օգնել, ավելի լավ է անտարբեր անցեք ու լռեք:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

6 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»