Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հաջողակ ընկերություններ

Gillette: Համառությամբ վաստակած հաջողությունը

Զարմանալի է, թե ինչպես ճշգրիտ են երբեմն գործում հաջողության օրենքները: Դրանցից մեկն ասում է՝ եթե գիտես, թե ինչ ես ուզում կյանքում և համառ շարժվում ես այդ ուղղությամբ, ապա վաղ թե ուշ կհասնես նպատակիդ:

Gillette ապրանքանիշը կարծում եմ ծանոթ է բոլորին: Աշխարհի տարբեր ծայրերում տղամարդկանց մեծ մասը սափրվելիս նախընտրում են հենց Gillette: Սակայն Gillette-ը ոչ միայն սափրվելու միջոցներ են, այլ նաև անձնական խնամքի ու հիգիենայի ամենատարբեր պարագաներ, որոնք գրավել են ողջ աշխարհը: Սակայն այդպես չէր հեռավոր 1900-ականների սկզբներին, երբ սովորական վաճառող Քինգ Քեմփ Ջիլլեթի մտքում ծագեց նոր ածելիի գաղափարը: Եվ հետաքրքիրն այն է, որ այդ ժամանակ Ջիլլեթը մոտ 50 տարեկան էր: Սակայն նրա պատմությունը, նրա երազանքը սկսվում էր շատ ավելի շուտ:

Քինգ Քեմփ Ջիլլեթը ծնվել է 1855 թվականին ԱՄՆ-ի Վիսկոնսին նահանգում: Նրա ընտանիքը տեղափոխվում է Չիկագո, որտեղ Ջիլլեթի հայրը սարքավորումների խանութ է բացում: Նա տարված էր ստեղծարարությամբ, անընդհատ ինչ-որ բաներ էր փորձարկում, ցանկանում էր հայտնագործություն անել: Բայց այդքան սպասված հայտնագործությունը, որը չի հաջողվում նրան, հաջողվում է նրա որդուն:

1871 թվականին Չիկագոյի հրդեհի ժամանակ այրվում է Ջիլլեթների խանութը և նրանք տեղափոխվում են Նյու Յորք: Այդ ժամանակ Ջիլլեթը 16 տարեկան էր: Եվ քանի որ ընտանիքը գտնվում էր ֆինանսական վատ վիճակում, հենց այդ տարիքից էլ նա ստիպված սկսում է աշխատել: Նա ընդունվում է աշխատանքի որպես վաճառող: Նա հանդիպում էր տարբեր մարդկանց հետ և փորձում նրանց ապրանքներ վաճառել: Մարդկանց հետ շփման և նրանց «համոզելու» այդ հմտությունները նրան հետագայում շատ պետք կգան:

Տասնյակ տարիներ Ջիլլեթն աշխատում է որպես վաճառող: Սակայն նրան փոխանցվել էր հոր ստեղծարարությունը: Այդ ողջ ընթացքում նա անընդհատ փնտրտուքների մեջ էր, տարբեր բաներ էր փորձարկում, ցանկանում էր նոր բան հայտնագործել: Նրան նույնիսկ հաջողվում է մի քանի հայտնագործություններ անել՝ ստեղծել նոր մեխանիզմ ջրի ծորակի համար և կաուչուկից, փափուկ նոր փական: Սակայն այդ հայտնագործությունները մեծ մասսայականություն ձեռք չեն բերում և նրա կյանքում լուրջ փոփոխություններ չեն մտցնում: Հետագայում, ինչպես ինքն է պատմում, նրա ժամանակը միշտ չէր հերիքում իր հայտնագործությունների մարքեթինգով զբաղվելու համար և արդյունքում պտուղները քաղում էին ուրիշները:

Որոշ ժամանակ անց Ջիլլեթը տեղափոխվում է աշխատելու Baltimore Seal Company ընկերություն և շուտով մտերմանում է ընկերության հիմնադիր Ուիլյամ Պենտերի հետ: Պենտերը հայտնագործել էր ռետինե ներդիրով փականը, արտոնագրել էր իր հայտնագործությունը և բացել էր սեփական արտադրությունը: Մի օր, երբ նրանք միասին ճաշում էին, Պենտերը խորհուրդ է տալիս Ջիլլեթին մտածել այնպիսի բան ստեղծելու ուղղությամբ, որն այնքան էժան և մասսայական կլիներ, ինչպես իր փականները: Այդ խոսքերը Ջիլլեթը հիշում է:

Մի օր սափրվելիս, նա տեսնում է, որ իր ածելին արդեն «բթացել է» և այն պետք է տանել սրելու: Այդ ժամանակ նրա մտքում ծագում է հանճարեղ միտքը: Իսկ ինչու պետք է ամեն անգամ ածելին փոխել կամ տանել այն սրելու, եթե նրա բռնելու մասը միշտ մնում է նույնը և կարելի է փոխել միայն շեղբը (лезвие): Ինչպես նա պատմում է հետագայում, այդ պահին մտքում նա արդեն պատկերացնում է ապագա Gillette-ը: Շեղբը պետք է լիներ նուրբ, պինդ և էժան նյութից պատրաստված, որպեսզի մարդիկ չափսոսային անընդհատ այն փոխել:

Ջիլլեթն ամբողջությամբ նվիրվում է իր հայտնագործությանը: Բայց ինչպես ցանկացած նորարարություն, սրա դեպքում նույնպես ամեն ինչ այդքան հեշտ չէր: Բարդությունը կայանում էր նրանում, որ չէր հաջողվում ստանալ այնպիսի երկաթ, որը լիներ և շատ բարակ և ամուր: Ջիլլեթը շրջում էր ողջ երկրով, խորհրդակցում տարբեր մասնագետների հետ և փորձում ներկայացնել իր հայտնագործությունը: Բայց նրան չէր հաջողվում գտնել անհրաժեշտ նյութը: Այդպես անցնում է 6 տարի:

Օրերից մի օր, 1901 թվականին, նա հանդիպում է ինժեներ Ուիլյամ Նիկերսոնին: Նիկերսոնին վերջապես հաջողվում է ստանալ անհրաժեշտ նյութը: Գործը կարծես տեղից առաջ է շարժվում: Միասին գործընկերները սկսում են ներդրողներ փնտրել: Բայց այստեղ նույնպես ամեն ինչ հեշտ չէր: Ներդրողները վստահությամբ չէին մոտենում նոր հայտնագործությանը: Իսկ երբ պարզվում է, որ միայն ածելիի լաբորատոր հետազոտության համար պահանջվելու է 250 000 դոլար, գործն ավելի է բարդանում: Բայց Ջիլլեթը հույսը չի կորցնում: Այստեղ զգացնել են տալիս նրա տասնամյակների վաճառողի և մարդկանց հետ շփվելու հմտությունները: Վերջապես նրան հաջողվում է գտնել ներդրողներ և նոր ածելիների արտադրությունը սկսվում է: Սկզբում դրանք մեծ մասսայականություն չէին վայելում: Միայն առաջին տարվա ընթացքում վաճառվում է ընդամենը 51 սարք և 168 շեղբեր: Սակայն Ջիլլեթը համոզում է ներդրողներին, որ պետք է մի քիչ էլ սպասել, որ մարդկանց պետք է ժամանակ տալ նորույթին ծանոթանալու համար: Եվ այդպես էլ լինում է: Արդեն մի քանի տարի անց, 1908 թվականին, վաճառքների քանակը անցնում է տարեկան 13 մլն դոլարը և կարճ ժամկետում Ջիլլեթը դառնում է միլիոնատեր:

Տասնամյակներ անց նրա ստեղծած ընկերությունը դառնում է ամենախոշորներից մեկը աշխարհում, իսկ նրա ստեղծած ապրանքանիշը՝ ամենաճանաչվածներից մեկը: Ջիլլեթը հասնում է իր նպատակին, չնայած, որ դրա համար նրանից պահանջվում է ավելի քան 50 տարի: Այս պատմությունից շատերս կարող ենք ինչ-որ բան վերցնել: Համառությունը, նվիրված աշխատանքն ու գործի հանդեպ հավատը միշտ էլ ժամանակի ընթացքում տալիս են անհրաժեշտ արդյունքներ: Կարևորը՝ ճանապարհի կեսին չհուսահատվելն է:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

4 մեկնաբանություն

  • Կարծում եմ, հաջողության հասնելու մասին նման պատմությունները շատ հայ երիտասարդների կարող են օգնել, որպես բիզնես սկսելու և նորարարություններով զբաղվելու դրդապատճառներ: Այս ոլորտից Տեսլայի կենսագրությունն ու նրա հետևյալ խոսքերն են դուրս գալիս` “Հանճարեղությունը 98%-ով բաղկացած է աշխատասիրությունից, 2%-ով` աստվածային շնորհից”:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»