Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Արժեթղթեր

Ի՞նչ է անդերրայթինգը

Հեղինակ՝ ANI's

Խոսելով արժեթղթերի շուկայի, արժեթղթերի թողարկման և շրջանառության հետ կապված մի շարք հիմնախնդիրների և առանձնահատկությունների մասին` չենք կարող չանդրադառնալ անդերրայթինգ հասկացությանը:

Անգամ ամենախոշոր բաժնետիրական ընկերությունները արժեթղթեր թողարկելու և տեղաբաշխելու, երկրորդային շուկայում դրանց իրացվելիությունն ապահովելու համար դիմում են հատուկ մասնագիտացած ընկերություններին (սովորաբար ներդրումային ընկերություններին), քանի որ այդ գործառույթն իրականացնող հատուկ ստորաբաժանում ունենալը «մեծ հաճույք» է: Անդերրայթինգը (արժեթղթերի շուկայում կիրառվող իմաստով. այն բոլորովին այլ իմաստ ունի օրինակ ապահովագրական ոլորտում) առաջնային տեղաբաշխման ժամանակ արժեթղթերի գնումն է կամ գնման երաշխավորումը: Այսինքն` անդերրայթինգ իրականացնող ընկերությունը` անդերրայթերը, նախօրոք համաձայնեցված պայմաններով վարձավճարի դիմաց սպասարկում է թողարկողին և երաշխավորում է արժեթղթերի շուկայում առաջնային տեղաբաշխումը:

Անդերրայթերի և թողարկողի միջև հարաբերությունները կարգավորվում են երեք տիպի համաձայնագրերով: Առաջինի դեպքում անդերրայթերը հանդես է գալիս որպես միջնորդ` բրոքեր, և ոչ մի պարտավորություն չի կրում չբաշխված արժեթղթերի հետգնման մասով: Այսինքն` տեղաբաշխման ռիսկն ամբողջությամբ կրում է թողարկողը, իսկ անդերրայթերը ստանում է կոմիսիոն վճար` իրացված արժեթղթերի քանակին համապատասխան` չիրացված արժեթղթերը վերադարձնելով թողարկողին: Ֆինանսական գրականությունում այս սխեման հայտնի է «լավագույն ջանքերի համաձայնագիր» (best effort contract) տերմինով: Հաջորդը «ամուր պարտավորությունների» (firm commitment contract) համաձայնագիրն է, որի դեպքում ներդրումային ընկերությունն իր հաշվին է իրականացնում արժեթղթերի տեղաբաշխումը` հանդես գալով որպես դիլեր: Անդերրայթերն ինքն է կրում չտեղաբաշխված արժեթղթերի մասով ռիսկը: Երրորդը «ամեն ինչ կամ ոչինչ» (all or none) սկզբունքի հիման վրա համաձայնագիրն է, որի դեպքում անդերրայթերն իրավունք է ստանում չեղյալ համարել համաձայնագիրը, եթե չի կարողանում թողարկված արժեթղթերն ամբողջությամբ տեղաբաշխել:

Հեղինակի մասին

ANI's

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»