Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Մտորումներ

Մտորումներ կյանքի մասին

Մարդիկ անընդհատ մտածում են: Մտքի օվկիանում լողում են կարևորն ու անկարևորը: Գտնվելով կյանքի խաղում, մարդը չի կարող խուսափել նրա թելադրած կանոններից, որոնք մտորելու տեղիք են տալիս: Այդ մտորումները ձևավորվում են մարդու արժեհամակարգով, մտահորիզոնով և աշխարհընկալմամբ: Այս հոդվածում կներկայացնեմ իմ մտորումները կյանքի մասին, որոնք ձևավորվել են ամենատարբեր հանգամանքներում՝ սեփական ապրումներով ու զգացումներով:

Կյանքի արժեքն անընդհատ կառուցելու, ստեղծելու մեջ է, քանի որ աշխարհում ավերողներ շատ կան: Սիրենք կյանքը, քանզի այլապես անհնար է նրա հետ հաշտ ապրել: Ժպտանք աշխարհին, քանի որ արտասվել կարող են բոլորը: Կարողանանք երջանիկ ապրել, քանի որ երկրի վրա շատ մարդկանց հաջողվում է պարզապես ապրել: Կյանքում անհնար է խուսափել տերևաթափից: Աշնանը ծառերը մերկանում, և մերկ թևերով դիմակայում են ցրտին ու քամուն: Իսկ մարդն իր կյանքի աշնանը զգում է փայփայած հույսերի տերևաթափը: Երբեմն մարդու սրտում խամրում է հույսի աստղը: Նա՝ ով կարողանա ետ բերել նրա փայլը, երկնքում կվառի մի նոր ու պայծառ աստղ: Չէ՞ որ դա հրաշալի է, քանի որ ոչ մի աստղ չի ծնվում հենց այնպես: Նրա փայլով լուսավորվում են գիշերային ճանապարհները և մարդ վերագտնում է իր գարնան ուղիները: Իրական աշխարհում պետք է կարողանալ երազել: Գեղեցիկը շնչում է երազների թովիչ բույրով: Ցավից ու կարոտից ծնված հեքիաթները մոլորվում են գիշերային խավարում: Ուստի սկսենք վառել երազների լույսերը:

Կյանքը մի անզուգական դաշնամուր է, որը նվագ է պահանջում: Ամեն մարդ նվագում է իր դաշնամուրի վրա: Տարբեր են կյանքի մեղեդիները: Երբեմն մարդիկ փոխում են դաշնամուրը, բայց ապարդյուն: Սքանչելի մեղեդին նվագելու համար պարզապես պետք է երաժիշտ դառնալ: Մեծանալով, մարդիկ հետզհետե կորցնում են հիացմունքը կյանքի հանդեպ : Երջանիկ է նա՝ ով կարողանում է վառ պահել մանկության արևահամ երազը, որտեղ աշխարհը սիրելի է, կյանքն՝ ընդունելի: Մարդիկ փնտրում են երանություն: Երբեմն ձգտում են ապրել այլ մարդկանց կյանքով: Կարևոր չէ, որ ինչ-որ մեկը երանի տա մեզ, այլ այն, որ մենք գոհ լինենք ինքներս մեզնից:

Այս աշխարհն ի սկզբանե արարվել է հանուն բարության ու սիրո: Սակայն կյանքի օվկիանոսում լողում է չարը, իսկ բարին սոսկ թպրտում է ջրի մի փոքրիկ կաթիլի մեջ: Ինչպե՞ս է բարության այնքան մեծ արևը տեղավորվում փոքրիկ կաթիլում: Այդ արևը հետզհետե մեծացնում է այն և տեղ բացում նոր արևների համար: Այո, անշուշտ, անսահման մեծ են բարի սրտերը: Ես գիտեմ, թե որքան դաժան կարող են լինել մարդիկ: Նրանց դաժանության սարսափազդու ուժի դեմ փշրվում են անգամ քարերը:

Կան հարցեր (ո՞րն է կյանքի իմաստը, ի՞նչ է փնտրում և ու՞ր է գնում մարդկությունը), որոնց պատասխանների որոնումը մարդկանց տանում է դեպի խորհրդավորն ու անհայտը: Պարզ է, որ տիեզերական խորհրդավոր համակարգում բոլոր մարմինները զբաղեցնում են իրենց ճիշտ տեղերը: Հարյուր տարի անց աշխարհն այլ կլինի: Ուրիշ ցավերից կհյուսվեն երգերը: Ուրիշ սրտեր կդողան քամու շնչառությունից: Միևնույն ժամանակ աշխարհում ոչինչ չի փոխվի: Ամպերը կհալվեն տխրության թաց ստվերներից: Եվ նորից անձրև կտեղա, որպեսզի լվանա հոգնած մայթերը: Փողոցներն ու տները կհեղեղվեն ամպերի կապույտ սարսուռով: Երբ մարդիկ պատսպարվեն անձրևանոցների տակ, ինչ-որ մեկը կքայլի գլխաբաց: Արժե թրջել մարմինը թափանցիկ երազով՝ հանուն ծիածանի: Կլինի նաև մխիթարանքը: Երկինքն իր արցունքոտ վիշտը կփարատի արևի շողերով: Իսկ ի՞նչ կմնա այժմյան աշխարհից: Կմնան բարության մոխիրները, որոնցով հաջորդ սերունդները խարույկներ կվառեն: Այս հինավուրց աշխարհում արժեքավորն ու անարժեքն ապրում են կողք-կողքի: Դժվար է նրանց զանազանելը: Իրերի արժեքը որոշվում է նրանց ժամանակի հետ ունեցած պայքարով: Հավերժության դափնիներին արժանանում է նա, ով դիմանում է այդ պայքարին:

Հեղինակի մասին

Ամալյա Սուքիասյան

9 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»