Գրքեր անձնային աճի մասին

Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքերի միջոցով ես կփորձեմ Ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար: -Հ. Մանուկյան


   


Մտորումներ

Մարդիկ և հերոսները

Մարդիկ հերոսներ չեն ծնվում, բայց այդպիսին լինելու ձգտումը միայն բավական է, որպեսզի դարձնի նրանց հերոսներ: Նրանք գնահատում են ժամանակը, որի թելադրանքին են ենթարկվում տիեզերքի բոլոր ուժերը: Նրանք չեն վերադարձնում ժամանակը, սակայն զգույշ են այն վատնելիս: Հերոսները չեն կառչում անցյալից, քանզի համոզված են, որ ապագան լավ է լինելու:
Երբեմն մարդկանց այցելում է մենակությունը, որը մեծ ու լի աշխարհի դատարկությունն է: Հերոսները չեն դիմանում մենակությանը, այլ փորձում են չլքել իրենց նույնիսկ այն պահին, երբ թվում է, թե ողջ աշխարհն է լքել: Մարդիկ վհատվում են խնդիրներից, որոնք կյանքի փշերն են: Հերոսները խնդիրներ լուծելու փոխարեն, փորձում են դրանք չստեղծել: Կյանքի դժվարությունները հաղթահարելու փոխարեն, հաճախ նրա համար իրենք են դառնում անհաղթահարելի դժվարություն:

Կյանքում հաջողությունը միշտ գտնվում է փակ դռների ետեւում: Հերոսները չեն թակում փակ դռներ, այլ իրենք են փորձում բացել դրանք: Հերոսները ջրի վրա չեն քայլում, կամ նժույգին նստած, վազում ամպերի միջով: Նրանք պարզապես կարողանում են անցնել երկրի անծանոթ ու վտանգավոր ուղիներով: Հերոսները չեն վախենում անգամ մահից, քանի որ հաղթահարել են վախը կյանքի հանդեպ: Մարդկանց ապրեցնում է հավատը, որը կյանքի աղն է: Հերոսներն իրենք են կյանք տալիս հավատին: Մարդիկ ունենում են ծանր օրեր, որոնք ժամանակի անհանգիստ շնչառությունից պոկված թելերն են: Հերոսները չեն սպասում անհաջող օրվա ավարտին, այլ կարողանում են փոխել նրա ընթացքը: Հերոսները մտահոգված չեն վաղվա համար, քանի որ միշտ վստահ են իրենց այսօրվան: Նրանք քաջ գիտեն, թե ինչ է տառապանքը, սակայն չեն խուսափում նրանից, որը երջանկության ձգտող մարդու բողոքն է, ուղղված կյանքին: Հերոսները երջանիկ են, անկախ ամեն ինչից, քանի որ կյանքի հանգամանքներն են կախված իրենց երջանկությունից:

Կան մարդիկ, ովքեր հանուն իրենց գոյության, պատրաստ են ոչնչացնել շատերի: Մինչդեռ հերոսներն իրենք են զոհաբերում իրենց, հանուն հազարավոր մարդկանց: Դրանում է նրանց մարդկային վեհությունը: Աշխարհում յուրաքանչյուր մարդ ունի կառուցելու ինչ-որ բան: Հերոսները պատրաստ են կառուցել հազար անգամ, գիտակցելով, որ այն, ինչ ստեղծվում է, կարող է մի օր ենթարկվել ավերման: Հերոսները սիրում են կյանքը, սակայն միշտ ատելի են թույլերի համար: Կյանքը չի հանդուրժում իրեն ընդդիմացողներին, սակայն հերոսներն ընդդիմանում են նրան, հանուն խաղաղության:

Հուսահատված ու անզոր մարդը սկսում է մտածել ճակատագրի մասին, որը նրա զիջման պատասխանն է կյանքին: Հերոսները իրենց ուժեղ կողմերին են ենթարկում հանձնվելու կամքը, որը մարդու, բնությունից ստացած, ամենավատ հատկությունն է:

Այնտեղ, ուր ցուրտն ու սարսափն է, որտեղից մարդիկ փախչում են խուճապահար, հայտնվում են նրանք, հերոսները: Այդ պատճառով էլ նրանց ճանապարհն ազատ է: Նրանք ասում են այն, ինչի մասին մյուսները չեն համարձակվում անգամ մտածել: Ամեն մարդու, ի սկզբանե, վիճակված է հասնել հաջողության, որն սպասում է իրեն: Հերոսները կարողանում են հասնել նրան: Մարդիկ ապրում են երազներով, որոնք երեւակայության գույներն են: Հերոսները շունչ են տալիս իրենց երազներին:

Յուրաքանչյուր մարդու մեջ ապրում է իր հերոսը: Սակայն մի շատ կարեւոր տարբերությամբ. կյանքում, ինչպես ֆիլմերում, լինում են գլխավոր ու երկրորդական հերոսներ: Հաջողակները, անցնելով բազում փորձությունների միջով եւ փոխելով աշխարհը, դառնում են կյանքի գլխավոր հերոսները:

Ցավոք, նրանք քիչ են: Անկախ ամեն ինչից. ձգտենք կյանքում լինել գլխավոր հերոսներ:

Հեղինակի մասին

Ամալյա Սուքիասյան

3 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»