Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հեղինակային առակներ

Առակ ազատության մասին

Մի անգամ հանդիպում են քամին և մարդը: Վերջին անգամ նրանք հանդիպել էին հազարավոր տարիներ առաջ, երբ քամին դեռ մարդ էր: Այդ ժամանակ Քամի անունով աղջիկը ապրում էր մնացած բոլոր մարդկանց պես: Ցերեկային ժամերին նա դաշտ էր գնում, երեկոյան հոգնած տուն էր վերադառնում, ճանապարհին մտնում էր անտառ, հատապտուղներ էր հավաքում և ամեն օր նույն ճանապարհով տուն էր վերադառնում: Բայց Քամին հոգնել էր անընդհատ նույն բանը անելուց` ամեն անգամ նույն դաշտը, նույն անտառը, նույն ճանապարհը: Մի օր, երբ նա անցնում էր անտառի կողքով, նա տեսավ, թե ինչպես մի տերև պոկվեց ծառից և թռավ վերև: Այնքան ազատ էր թռչում այդ տերևը, այնքա՜ն ազատ: Քամին երբեք չէր տեսել նման բան: Տերևները երբեք չէին պոկվում ծառից և երբեք առանձին չէին թռչում: Մյուս տերևների պես նրանք երկար մնում էին ծառի վրա և միայն վերջում` թափվում ներքև:

— Ե՜ս էլ եմ ուզում քեզ պես լինել, — բացականչեց Քամին, — ես ուզում եմ ազատ լինել:

Այդ ժամանակ հողը, ջուրն ու տերևները խառնվեցին իրար և աղջկա առջև հայտնվեց մի կին:

— Ո՞վ ես դու, — վախեցած հարցրեց Քամին:
— Ես Ցանկությունն եմ, — պատասխանեց կինը, — դու ուզո՞ւմ էիր ազատ լինել:
— Շատ եմ ուզում, — ասաց Քամին, — ես ուզում եմ լինել այն տերևի պես, թռչել այնտեղ, ուր ցանկանամ: Ես չեմ ուզում լինել բոլորի պես:
— Դու ազատ ես, — ասաց Ցանկությունը և փչեց, — դու պետք է միայն ցանկանայիր դա:

Փչելուց օդը շարժվեց: Քամին երբեք չէր տեսել, որ օդը շարժվեր: Օդի շիթերը վերցրեցին նրան իր ձեռքերը և վեր բարձրացրեցին: Քամին թռավ, նա ԱԶԱՏ էր:

Այդ օրվանից քամին թռչում էր երկրագնդի վրայով: Նա շրջում էր տարբեր երկրներով, վերևից նայում մարդկանց, որոնց մոտ կրկին ամեն ինչ նույնն էր: Ժամանակ առ ժամանակ նա իջնում էր ներքև, շշնջում մարդկանց ականջին. «Այդ ես եմ, Քամին, դուք նույնպես կարող եք ազատ լինել, եկեք իմ ետևից»: Բայց մարդիկ նրա ձայնը չէին լսում, նրանք այնքան զբաղված էին, որ նրան չէին լսում: Նրանք դարձել էին տերևներ, որոնք մյուս տերևների պես կպել էին ծառին և թափվում էին միայն վերջում:

Քամին ուզում էր, որ մարդիկ ազատ լինեն: Երբեմն նա այնքան ուժեղ էր փչում, այնպես ուժեղ էր սուլում, որպեսզի մարդիկ իր ձայնը լսեն, որ մարդիկ հակառակը` վախից փախնում և փակվում էին իրենց տներում: Բայց քամու սուլոցը ոմանց հասնում էր: Նրանք ծառից պոկված տերևի պես դառնում էին ազատ և թռչում էին այնտեղ, որտեղ քամին էր նրանց տանում:

Դու նույնպես, հարգելի ընթերցող, եղիր ազատ, եղիր ինչպես քամի, եղիր ինչպես ծառից պոկված ազատ տերև: Թռիր քո ճանապարհով:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

3 մեկնաբանություն

  • Luka ջան, շատ խորիմաստ ու գեղեցիկ առակ էր: Հետաքրքիր էր տերևների՝ ծառից պոկվելու ու անկախանալու, գաղափարը: Սակայն հարցին նաև այլ տեսանկյունից կարելի է նայել. տերևները, որոնք քամու միջոցով են պոկվել ծառից, դարձյալ ազատ չեն, չկարողանալով ընտրել սեփական ուղին: Նրանք գնում են այնտեղ, ուր քամին է տանում: Ուստի անկախացման ու ինքնուրույն դառնալու դժվարին գործընթացը պետք է կատարվի միմիայն սեփական ջանքերի շնորհիվ: Առակի մեջ ազատության գաղափարի կերտողը քամին է և այն ինձ շատ դուր եկավ:
    Այսօր հազարավոր հայեր ( մանուկ ու ծեր ) գնում են դեպի Ծիծեռնակաբերդ՝ իրենց հարգանքի տուրքը մատուցելու և խոնարհվելու մեկ ու կես միլիոն հայերի անմահ միշատակի առջև, ովքեր զոհ գնացին թշնամու վայրագություններին, քանի որ չունեին ազատություն: Շատ տեղին էր այսօր կարդալ այս առակը՝ ազատ և անկախ հայրենիքում: Կյանքի չգրված օրենքներից մեկը հետևյալն է. կամ մենք ենք կարողանում վայելել մեր ազատությունը, կամ էլ կյանքն է սկսում մեզ հետ անել այն՝ ինչ թելադրում է իր ազատության իրավունքը:

    • Մերսի Ալլա ջան, ազատությունը ամենա-ամենակարևոր բաներից է, որը պետք է գնահատենք և դրա հիման վրա կառուցենք մնացածը:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»