Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հաջողության գաղտնիքներ

Ինչ ենք մենք մեզ հետ տանում

Երբ մարդը «ճանապարհորդում է» կյանքում, միակ բանը, որ միշտ նրա հետ է, իր մտքերն են: Այդ մտքերը կարող են ծանրացնել նրա «ճանապարհը» կամ կարող են օգնել նրան շարժվել առաջ:

Կա մի հին պատմություն երեք մարդկանց մասին, որոնցից յուրաքանչյուրն իր վրա երկու պարկ է տանում` մեկը դիմացից, մյուսը մեջքի վրա: Երբ առաջին մարդուց հարցնում են, թե ինչ կա պարկերում, նա պատասխանում է. «Հետևիս պարկում իմ ընկերների բոլոր գործերն են, որոնք թաքնված են այնտեղ աչքից և արագ մոռացվում են: Դիմացիս պարկում այն ամբողջ վատն ու չարն է, որն ինձ հետ երբևէ եղել է: Ճանապարհին ես հաճախ կանգ եմ առնում, հանում եմ դրանք պարկից և դիտում եմ բոլոր կողմերից: Ես կենտրոնանում եմ դրանց վրա, ուսումնասիրում: Այդ ուղղությամբ եմ ես ուղղում իմ մտքերն ու զգացմունքները»: Եվ քանի որ առաջին մարդը հաճախ էր կանգ առնում, որպեսզի մտածեր այն բոլոր վատ բաների մասին, որոնք իր կյանքում եղել են, նա շատ դանդաղ էր առաջ շարժվում:

Երբ երկրորդից հարցնում են, թե ինչ կա իր պարկերում, նա պատասխանում է. «Դիմացիս պարկում իմ բոլոր լավ գործերն են: Ես դրանք միշտ պահում եմ առջևումս և անընդհատ հանում և ցույց եմ տալիս մարդկանց: Հետևիս պարկում` իմ սխալներն են: Ես միշտ տանում եմ դրանք ինձ հետ, ուր էլ որ գնամ: Դրանք շատ ծանր են և խանգարում են ինձ առաջ շարժվել, բայց, չգիտես ինչու, ես չեմ կարողանում դրանցից ազատվել»:

Նույն հարցին երրորդը պատասխանում է. «Դիմացիս պարկում մարդկանց և նրանց բարի գործերի մասին վառ մտքերն են, նաև այն ամբողջ լավի, որն իմ կյանքում եղել է: Դա մեծ պարկ է` ծայրից ծայր լիքը, բայց, չգիտես ինչու, այն ծանր չէ: Այն նման է քամով լցված առագաստի, որն օգնում է ինձ առաջ շարժվել: Հետևիս պարկն իմ մոտ դատարկ է, քանի որ դրա մեջ ես մի մեծ անցք եմ արել: Այնտեղ ես լցնում եմ այն չարն ու վատը, որ լսում եմ ուրիշներից և այն վատ մտքերը, որոնք ծագում են գլխումս իմ մասին: Այդ ամենը թափվում է անցքից և կորում է հավերժ, այնպես որ, ավելորդ բեռը երբեք չի խանգարում ինձ առաջ շարժվել»:

Առակի խորհուրդը հետևյալն է. «Ժամանակ առ ժամանակ մենք պետք է կանգնենք և հասկանանք, թե ինչ ենք մեզ հետ տանում: Հարգելի ընթերցող, Ձեր վատ ու բացասական մտքերը իրոք կարող են ծանրացնել Ձեր ճանապարհը: Ազատվեք դրանցից, ազատվեք հավերժ»:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

10 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»