Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Մտորումներ

Առավոտը Ճապոնիայում

Աշխարհում կան մոտ 200 պետություններ, 200-ից ավելի ազգեր, 1000-ավոր քաղաքներ, չբացահայտված տարածքներ: Աշխարհի տարբեր ծայրերում ապրում են մարդիկ, որոնք մեզ նման են, բայց ավելի հաճախ մարդիկ, որոնք մեզ նման չեն: Մինչդեռ մենք սուրճ ենք խմում այստեղ` Հայաստանում, ինչ-որ մեկն էլ սուրճ է խմում այնտեղ` Ճապոնիայում: Մինչդեռ մենք առավոտյան զարթնում ենք, բացում պատշգամբը և տեսնում Հայաստանյան երկինքը, ինչ-որ մեկն էլ այնտեղ, հեռավոր Ճապոնիայում, տեսնում է Ճապոնական երկինքը: Ես ցավով եմ մտածում, որ կան մարդիկ, ովքեր ապրում ու մահանում են տեսնելով միայն իրենց գյուղը կամ քաղաքը: Այդպես չպետք է լինի: Մենք պետք է ձգտենք տեսնել այն, ինչ ունենք: Մենք չունենք Լուսին, Մարս կամ Յուպիտեր, բայց մենք ունենք Երկիր: Հսկայական տարածք, որի մի փոքրիկ կետում էլ մենք գտնվում ենք: Բայց այդ կետով մենք սահմանափակված չենք: Մենք պետք է գլոբալ մտածենք` փորձենք տեսնել այն, ինչով պարգևել է մեզ Կյանքը:

Մենք արդեն մտածում ենք Մարսն ու այլ մոլորակները հասնելու, զավթելու, տեսնելու մասին, բայց մեր մոլորակի մարդկանց մեծ մասը չի տեսել այն, ինչ նա ունի: Մարդը չպետք է կարծի, որ նա սահմանափակ է տարածքով, մարդու միտքը չպետք է սահմանափակ լինի: Գլոբալ աշխարհ, մեկ մարդկություն, պարզապես կյանքի բերումով բաժանված ազգեր: Բոլորն են ուզում տեսնել աշխարհը, լինել տարբեր երկրներում ծանոթանալ տարբեր մարդկանց հետ` սեղմել ճապոնացու ձեռքը, ընկերական թփթփացնել մեքսիկացու ուսին, թեյ խմել չինացու հետ, եվրոպացիների հետ զրուցել, մրսել Արկտիկայում, անձրևի տակ հայտնվել Նոր Զելանդիայում և այլն, և այլն: Այս հնարավորությունները մենք պետք է մեզ համար ստեղծենք: Դրա համար պետք չէ ճանապարհորդ դառնալ, պետք է պարզապես հնարավորություններ ստեղծել: Ոչ ոք չի անի դա մեր փոխարեն, ոչ ոքի դա պետք չէ: Մենք ինքներս պետք է անենք դա: Արեք դա ամեն օր, ՄՏԱԾԵՔ ԳԼՈԲԱԼ:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»