Երբ սկսեցի այս գիրքը գրել, գլխավոր մտահոգություններիցս մեկն այն էր, թե ինչ կհասկանան մարդիկ՝ «ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» արտահայտությունը լսելով: Այլ կերպ ասած` ի՞նչ է մեզ համար «ոչ ստանդարտ» մտածելակերպը: Եթե հարցնեք ինչ-որ մեկին՝ «Երևակայիր մի բան, որը ստանդարտներից դուրս է», ամենաանհավանական պատասխաններում հավանաբար կլսեք այն մասին, թե ինչպես է մարդը թռչում, պատի միջով անցնում, ճանապարհորդում տիեզերքում, այլմոլորակայինների հետ շփվում, կենդանիների լեզվով խոսում, ջրի տակ շնչում, չորս ձեռք կամ երեք աչք ունի, ուրիշների մտքերն է կարդում, ապրում է առանց սնվելու և այլն, և այլն: Սա է միջին վիճակագրական մարդու մտքի ամենաընդարձակ սահմանը: Իրականում այս մտքերն ու պատկերացումները չի կարելի «ոչ ստանդարտ» անվանել: Մարդիկ, փորձելով մտածել ստանդարտներից դուրս, չեն էլ կռահում, որ շարունակում են մնալ ստանդարտների ներսում:


   


Մտորումներ

Պետք չէ տխրել, ուրախ եղեք

Հեղինակ՝ Demetra

Ինչո՞ւ ենք մենք շտապում տխրել մի բանի համար, ինչը դեռ չի եղել, իսկ նախoրոք ուրախանալ չենք կարողանում, նույնիսկ ավելին՝ չենք հասկանում նման մարդկանց՝ երբեմն նրանց «երազողներ» կոչելով: Իսկ ինչպես կկոչենք մեզ՝ վատատե՞ս: Ինչո՞ւ ենք հակված տխրելուն, քան ուրախանալուն: Միթե՞ դա մեզ դուր է գալիս: Չեմ կարծում, որ կգտնվի մի մարդ, ով ուրախության պահը կցանկանա փոխել տխրության հետ:

Երբ օրը լավ սկիզբ ու ավարտ է ունենում, դա մեզ համար սովորական է: Բայց բավական է մի տխուր դեպք և մենք, իսկույն մոռանալով ուրախ օրվա մասին, շտապում ենք տխրել և մեր բացասական էներգիան փոխանցել մեզ շրջապատող մարդկանց: Երևի կհարցնեք. իսկ ինչպե՞ս վարվել, ո՞րն է ելքը:

Եկեք ապրենք ներկայով, ուրախանանք այն ամենով, ինչը մեզ շրջապատում է: Եթե ձեր շրջապատում կատարվող ամեն բան ձեզ չի գոհացնում, փորձեք փոխել դա՝ սկսելով հենց ձեզանից: Այո՛, ձեզանից: Որովհետև այն, թե ինչպես ընկալել մեր շուրջը կատարվող իրադարձությունները, կախված է նրանից, թե ինչպես ենք մենք ուզում ընկալել դա, այսինքն մեր ցանկությունից: Օրինակ, եթե դուք կանխազգում եք, որ ինչ-որ վատ բան է լինելու, ապա մտածեք, որ ինչ էլ որ լինի, դա չի կարող ազդել ձեր ներքինի վրա: Դուք պետք է սովորեք մնալ նույնը՝ պահպանելով սառը դատողությունը, և որ ամենակարևորն է՝ հավատը սեփական ուժերի հանդեպ: Կրկնում եմ՝ մենք ուժեղ ենք: Եվ այն, թե ինչ կլինի մեզ հետ, կախված է նախ և առաջ մեզանից, մեր վերաբերմունքից և մեր ընկալման ուղղությունից:

Հեղինակի մասին

Demetra

Անկեղծ եմ, հումորով ու հավատարիմ

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»