Երբ սկսեցի այս գիրքը գրել, գլխավոր մտահոգություններիցս մեկն այն էր, թե ինչ կհասկանան մարդիկ՝ «ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» արտահայտությունը լսելով: Այլ կերպ ասած` ի՞նչ է մեզ համար «ոչ ստանդարտ» մտածելակերպը: Եթե հարցնեք ինչ-որ մեկին՝ «Երևակայիր մի բան, որը ստանդարտներից դուրս է», ամենաանհավանական պատասխաններում հավանաբար կլսեք այն մասին, թե ինչպես է մարդը թռչում, պատի միջով անցնում, ճանապարհորդում տիեզերքում, այլմոլորակայինների հետ շփվում, կենդանիների լեզվով խոսում, ջրի տակ շնչում, չորս ձեռք կամ երեք աչք ունի, ուրիշների մտքերն է կարդում, ապրում է առանց սնվելու և այլն, և այլն: Սա է միջին վիճակագրական մարդու մտքի ամենաընդարձակ սահմանը: Իրականում այս մտքերն ու պատկերացումները չի կարելի «ոչ ստանդարտ» անվանել: Մարդիկ, փորձելով մտածել ստանդարտներից դուրս, չեն էլ կռահում, որ շարունակում են մնալ ստանդարտների ներսում:


   


Մարդկանց հետ շփում

Մի՛ ասեք. «Ինձ համար մեկ է»

Հեղինակ՝ Lusin

Երբեք մի՛ ասեք` «ինձ համար մեկ է»:
Այս արտահայտությունը չի բնութագրում Ձեր ինքնուրույնությունը: Կարիք չկա ցույց տալու Ձեր անտարբերությունը: Անտարբերությունը հոգու կաթված է:
Ի՞նչ եք զգում, երբ Ձեզ ասում են «ինձ համար մեկ է…»: Շուրջն ամեն ինչ դառնում է դատարկ ու ցուրտ: Դուք փշաքաղվում եք և բողոքում: Առավել հաճախ ինքներդ Ձեր մեջ… չէ որ մյուս կողմի համար … «մեկ է»:

Ընդամենը երկու բառ է, բայց այնպես է թափանցում հոգու խորքը: Կարծես փորում է սիրտը, մնում այնտեղ, իսկ երբեմն հիշեցնում իր մասին: Մարդը չի կարող ապրել առանց որոշակիության, որ ինքը ինչ-որ մեկին պետք է, որ իրեն սիրում են: Նա մտատանջվում է, պարփակվում իր մեջ… մեռնում:
Ամենավատ հանցագործությունը, որ կարող ենք կատարել մարդու դեմ, դա անտարբերությունն է: Մարդու հանդեպ լինել անտարբեր, նշանակում է լինել անմարդկային:
Խնդրում եմ, երբեք մի ասեք. «ինձ համար մեկ է»:

Իվան Օխլոբիստին

Հեղինակի մասին

Lusin

Լավագույն վերելքներն առջեւում են:

2 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»