Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հաջողակ մարդիկ

Պարոն Չինը

Հեղինակ՝ Հասմիկ

Կան որակներ, որոնք կարող են մեծացնել գործնական հաջողությունների հավանականությունը: Պարոն Չինի հաջողության պատմությունը ասվածի վառ ապացույցն է: Այն մեծ հաճույքով կարդալուց հետո միանգամից մեծ ցանկություն ունեցա` ներկայացնել  Հաջողության բլոգի` հաջողության ձգտող ընթերցողների ուշադրությանը: 🙂

Երբ պարոն Չինը ծնվեց /1910թ. Հունիսի 24, Վատ Սայ, Թաիլանդ/, անհնար էր նույնիսկ պատկերացնել, որ նա երբևէ կդառնա Ասիայի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը, բանկային գործի խորհրդանիշը մի սերնդի համար:

Նա ծնվել էր ծառայողի աղքատ ընտանիքում: Երբ նրա հինգ տարին լրացավ, ընտանիքը  լքեց Թաիլանդը, բնակություն հաստատեց Չինաստանի Չուա Տաո աղքատ գավառում, և ապրեցին այնտեղ մինչև Չինի 20 տարեկանը: Սնունդը մշտապես չէր բավականացնում, քանի որ տանը 5 երեխա էին. Չինը իրենից փոքր 4 քույր ուներ: Նա 4-5 տարի սովորեց դպրոցում, բայց կիսատ-պռատ, որովհետև աշխատում էր դաշտում: Նրա կյանքի սկիզբը բավական ծանր էր: Սակայն նրան վիճակված էր Բանգկոկ բանկ հիմնելով` դառնալ Թաիլանդի ամենահզոր ֆինանսական հաստատության տերը և հասնել «Թաիլանդի ֆինանսների տիտանի» կոչմանը:

Ինչպես դա նրան հաջողվեց:

Իր ողջ կյանքի ընթացքում ինչով էլ որ պրն. Չինը զբաղվեր, նա ոչ թե պարզապես անում էր, այլ անում էր բոլորից լավ: Նա այդպիսին էր փոքր տարիքից:

Տասնհինգ տարեկանում, երբ ապրում էր Չինաստանում, նա մի գյուղի դեղագործի մոտ էր աշխատում: Չինն անգիր էր սովորել դեղատան բոլոր դեղերի անունները, և դեղագործը նրան խորհուրդ էր տալիս բժիշկ դառնալ:

Հետո 17 տարեկանում վերադարձավ Թաիլանդ: Այնտեղ նա սկսեց աշխատել փայտյա իրերի խանութում: Կատարում էր բոլոր ծանր գործերը, հավաքում և մաքրում էր խանութը, փայտ էր բարձում և հասցնում գնորդների տուն: Այդ տարիներին նա տան հետ կապը պահում էր նամակագրությամբ: Խանութի տերը մի օր ուշադրություն դարձրեց նրա գեղեցիկ ձեռագրին և գրասենյակային գործը հանձնարարեց նրան: Երևի հենց այդտեղ էլ նա կարողացավ մարզել իր անսովոր հիշողությունը, որը մեծ առավելություն էր բանկային գործի համար:

Նա իր առջև հեռահար նպատակներ էր դնում: Չինն այն մարդկանցից էր, ովքեր նպատակասլաց են և ապագային ուղղված: Նա իր աշխատանքից ստացած փոքրիկ խնայողությունների հաշվին փոքրիկ խանութ բացեց: Մյուս աշխատակիցները այդ գումարը կծախսեին իրենց հաճույքի համար, բայց Չինն այդպիսին չէր: Նա իր փոքրիկ խանութն այնպես զարգացրեց, որ այն դարձավ Թաիլանդի առաջին հանրախանութը, որը 4 հարկ էր զբաղեցնում:

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից առաջ, երբ միամիտ երիտասարդ էր, ընկերների հետ զրույցի ընթացքում որոշեց բանկ հիմնել: Սկզբում նա մտածում էր բանկիր լինելու հաճույքի և այն մասին, որ կարող էր շատ գումար ծախսել: Բայց Բանգկոկի բանկը վերածվեց հսկայի:

Ահռելի աշխատանք կատարվեց, և ստացված արդյունքը չէր կարելի վերագրել միայն Չինի հաջողակությանը: Բանկի հաջողությունը բացատրվում էր նրա վարպետությամբ, ջանքերով և խորաթափանցությամբ: Երկրորդ համաշխարհայինից հետո պրն. Չինը գործարարության համար լավ հնարավորություններ տեսավ: Նա հիմնեց Թաիլանդում առաջին ֆինանսական ընկերությունը` «Ասիա տրեստ ՍՊԸ», որը հիմնականում աշխատում էր արտարժույթով: Շուտով այն դարձավ արտարժույթով աշխատող ամենաազդեցիկ և հուսալի աղբյուրը Թաիլանդի թագավորությունում: Պարոն Չինը մեծ ջանասիրությամբ  էր աշխատում, ստիպված էր առավոտյան վաղ արթնանալ, տեղեկանալ համաշխարհային փոխանակման փոխարժեքի մասին: Շատ կարճ ժամանակում պրն. Չինը սկսեց վայելել ամենալավ գործարարի համբավը:

Գործիմաց ղեկավարման շնորհիվ պրն. Չինի բանկը 1970-ականներին դարձավ տեղական բոլոր բանկերի առաջատարը և մինչ այժմ էլ պահպանում է իր համբավը միջազգային ասպարեզում: Ընդամենը 6 տարի հետո բանկն արդեն 15 բաժանմունք ուներ երկրում:

Պարոն Չինը սիրում էր իր երկիրը: Բանկի զարգացումը նա դիտարկում էր Թաիլանդի տնտեսության մեջ ներդրումներ անելու տեսանկյունից: Նրա բանկն առաջինն էր, որը սպասարկում էր տեղի գործարարների ներքին առևտրային գործարքները: Նա լայնածավալ խորհրդատվություն և օգնություն էր տրամադրում հաճախորդներին: Բանկի ծառայողները ստեղծում և լրացնում էին տեղական առևտրային կազմակերպությունների ողջ թղթարարությունը: Նրանց մնում էր միայն ստորագրել և կնքել դրանք:

Ի տարբերություն շատերի, որոնք «իրենք են իրենց կերտել» և ինքնուրույն են հասել հաջողությունների, պարոն Չինը գրեթե թշնամիներ չուներ: Նա երբեք ուրիշներին չէր օգտագործի իր նպատակների համար: Իսկ երբ ուրիշներն էին ուզում իրեն օգտագործել, նա կամ հետ էր քաշվում, կամ` գործը վաճառում էր, կամ էլ ամբողջն իր ձեռքն էր վերցնում: Ինչ վերաբերում է թշնամիներին, նա գտնում էր, որ նրանց պետք է հաղթել, այլ ոչ` վնասել:

Այդպիսին էին նրա մոտեցումները կյանքին, գործին և մարդկանց: Հետևությունները թողնում եմ  ձեզ:

Հեղինակի մասին

Հասմիկ

1 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»