Երբ սկսեցի այս գիրքը գրել, գլխավոր մտահոգություններիցս մեկն այն էր, թե ինչ կհասկանան մարդիկ՝ «ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» արտահայտությունը լսելով: Այլ կերպ ասած` ի՞նչ է մեզ համար «ոչ ստանդարտ» մտածելակերպը: Եթե հարցնեք ինչ-որ մեկին՝ «Երևակայիր մի բան, որը ստանդարտներից դուրս է», ամենաանհավանական պատասխաններում հավանաբար կլսեք այն մասին, թե ինչպես է մարդը թռչում, պատի միջով անցնում, ճանապարհորդում տիեզերքում, այլմոլորակայինների հետ շփվում, կենդանիների լեզվով խոսում, ջրի տակ շնչում, չորս ձեռք կամ երեք աչք ունի, ուրիշների մտքերն է կարդում, ապրում է առանց սնվելու և այլն, և այլն: Սա է միջին վիճակագրական մարդու մտքի ամենաընդարձակ սահմանը: Իրականում այս մտքերն ու պատկերացումները չի կարելի «ոչ ստանդարտ» անվանել: Մարդիկ, փորձելով մտածել ստանդարտներից դուրս, չեն էլ կռահում, որ շարունակում են մնալ ստանդարտների ներսում:


   


Անձնային աճ Հաջողության գաղտնիքներ

Ուզում եք գործն արագ անե՞ք: Մի շեղվե՛ք

Այժմ խոսելու եմ մի բանից, որի բացասական ազդեցությունը ժամանակին զգում էի ինձ վրա ամեն օր: Խոսքը շեղվելու, գործի վրա հարյուր տոկոսով չկենտրոնանալու մասին է (թող լինի թեկուզ 80, 90%-ով): Օրինակ, գալիս նստում էի համակարգչի առաջ ու պետք է կարևոր նամակի պատասխանեի կամ նոր հոդված գրեի: Իրականում, դա կարող էր տևել 1 ժամ, բայց հաճախ այդ 1 ժամը վերածվում էր 3-4 ժամի: Իսկ պատճառն այն էր, որ հենց այդ պահերին չգիտես ինչու հիշում էի, որ հաշվապահական կիսատ գործեր ունեմ, կամ չեմ զանգահարել ընկերոջս, կամ չգիտես ինչու սիրտս ուզում էր ինչ-որ նորություն կարդալ: Հետո կրկին հիշում էի, որ ուրիշ գործի համար եմ համակարգչի առաջ նստել ու վերադառնում էի դրան: Հետո ուղեղումս ինչ-որ մեկը շշնջում էր. «մտիր այս կայքը, տես ինչ է կատարվում» կամ «հենց հիմա այսինչ արժեթղթի գինը ստուգի, միգուցե բարձրանում է» կամ «գնա խոհանոց, մի բան վերցրու կեր»: Այդ ամենն այնքան էր շեղում գործից, որ ժամանակն անցնում էր ու հասկանում էի, որ ամենակարևոր դեռ չեմ արել:

Հիմա դրա վրա շատ լուրջ ուշադրություն եմ դարձնում, սկսել եմ ամեն կերպ ղեկավարել բնավորությանս այդ գիծը: Այսինքն, որոշե՞լ եմ հիմա հոդված գրել, վե՛րջ, ոչինչ չի կարող շեղել ինձ, քանի հոդվածս չեմ ավարտել: Ավարտեցի՞: Կարող եմ ինձ մի փոքր պարգևատրել ու ինչ-որ ժամանցային տեսանյութ դիտել կամ թեյ խմել: Հետո պետք է այլ կարևոր գործ անեմ: Ուրեմն հիմա էլ ուշադրությունս պետք է հարյուր տոկոսով այդ գործի վրա կենտրոնացնեմ: Եթե հենց հիմա դա չանեմ, գործերն առաջ չեն գնա: Ուրեմն պատասխանատվությանս զգացումը թույլ չի տա չանել դա, պետք է վերջացնեմ, նոր անցնեմ մնացածին:

Հասկանում եք, սրանք պարզապես բարձրաձայն մտորումներ էին, որոնք, կարծում եմ, ձեզ նույնպես կարող են օգտակար լինել, եթե ցանկանում եք ձեր օրն ավելի արդյունավետ դարձնել: Մեկ գործի վրա կենտրոնանալու և այն ավարտին հասցնելու սովորությունը շատ մեծ ազդեցություն է ունենում ընդհանուր արդյունավետ օր ունենալու վրա: Երբ զգում ես, որ կարևոր գործերը հասցրել ես անել, քեզ ավելի թեթև ու հանգիստ ես զգում: Իսկ այդ թեթևության զգացումը օգնում է քեզ նաև մյուս գործերում: Այնպես որ, միշտ փորձեք կենտրոնանալ ձեր ընթացիկ գործի վրա ու չշեղվել, քանի այն ավարտին չեք հասցրել:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

2 մեկնաբանություն

  • Հրաչ ջան Շնորհակալություն հոդվածի համար,քանի-որ Ես նույնպես չեմ կարողանում արածս գործը մինչև վերջ անեմ,ու համարում եմ Իմ ամենաթերրի բնավորության գիծը,,,Ինձ ուժ տվեցիր, որ արդեն գործերս անեմ մինչև վերջ,ինչ էլ ուզում է լինի,ինչքան էլ լինեն շեղող հանգամանքները…

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»