Եթե կարդացել եք իմ նախորդ գրքերը, ապա այս մեկն ընթերցելիս ժամանակավորապես մոռացեք դրանք: Սա մոտիվացիոն գիրք չէ: Ընթերցելիս զգացմունքները փոփոխական կլինեն: Ներկայացված որոշ մտքերի հետ դուք անմիջապես չեք համաձայնվի, որոշ մտքերի հետ չեք համաձայնվի ընդհանրապես: Սակայն գրքի նպատակը իմ ներկայացրած մտքերն ընդունելը և դրանք ձերը դարձնելը չէ: Նպատակն այլ է. փորձենք մտածել ինքնուրույն՝ կտրվելով համամարդկային ընդհանուր մտածողությունից: Փորձենք ընդլայնել մեր գիտակցության սահմանները: Հուսով եմ՝ գիրքն օգտակար կլինի և կտեղափոխի ձեր մտածողությունը նոր հարթություն: Ընթերցեք և վերլուծեք ինքնուրույն: Այն ձեզ ոչինչ չի պարտադրում, ընդամենը հնարավորություն է տալիս ճանապարհորդել դեպի մեկ այլ իրականություն:


   


Հետաքրքիր է

Ինչպես ստեղծվեց միկրոալիքային վառարանը

Գիտեի՞ք արդյոք, որ միկրոալիքային վառարանը հայտնաբերվել է պատահական: Ինչպես ընդունված է, ինչ-որ մեկը հայտնվել էր ճիշտ ժամանակին ճիշտ վայրում: Եվ այդ ինչ-որ մեկը Պերսի Լեբարոն Սփենսերն էր:

Նա աշխատում էր «Raytheon» լաբորատորիայում: Պաշտոնական վարկածի համաձայն, երբ նա անցնում էր աշխատող մագնետրոնի կողքով, ինչ-որ ծակոցներ էր զգում: Նրա գրպանում հալչում էին սառնաշաքարները (леденец): Մյուսների մոտ հալչում էին շոկոլադե կոնֆետները, իսկ հագուստի մետաղական մասերը՝ տաքանում: Իրականում, եթե սառնաշաքարներն ու շոկոլադը հալչեին, Սփենսերը դժվար թե կենդանի մնար՝ ստանալով ճառագայթման մահացու քանակ: Տաքանալ կարող էր փայլաթիթեղը (фольга), որի մեջ փաթաթված էր քաղցրավենիքը և այդ ժամանակ արդեն կենդանի Սփենսերը կարող էր ուշադրություն դարձնել նման տաքության վրա: Ամեն դեպքում, Սփենսերին շատ էր հետաքրքրում, թե ինչու է այդպես լինում, և նա սկսեց մի շարք ուսումնասիրություններ անցկացնել: Դա 1946 թվականն էր:

Աշխատանքի արդյունքը մագնետրոն պարունակող մետաղական արկղն էր: Իր հայտնագործությունը Սփենսերը որոշեց օգտագործել սնունդը տաքացնելու համար: Հայտնագործության համար Սփենսերը ստացավ միանվագ վճար ընկերությունից՝ երկու դոլար: Իսկ «Raytheon»-ը 1946թ-ին արտոնագրեց գյուտը:

Նորույթով հետաքրքրվեց ԱՄՆ-ի պաշտպանության նախարարությունը: Շուտով զինվորական ճաշարաններում հայտնվեցին միկրոալիքային սարքավորումները: Իրենց 3000 դոլար արժողությամբ՝ երկաթյա այդ արկղերը կշռում էին 340կգ: Սակայն երկար կատարելագործման արդյունքում վառարանը տեղափոխվեց խոհանոց: 1955 թվականին ամերիկյան «Tappan Company» ընկերությունը ներկայացրեց առաջին կենցաղային միկրոալիքային վառարանը:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի և ինքնազարգացման գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ» և «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» գրքերի հեղինակ:

Մեկնաբանել

«Ոչ ստանդարտ» գիրք

Մեր օրերում մարդիկ իրենց ժամանակի մեծ մասը տրամադրում են աշխատանքին և գումար վաստակելուն: Ժամանակի մյուս մասը, երբ նրանք չեն աշխատում, աշխատանքով են զբաղված նրանց մտքերը: Ես միշտ դեմ եմ եղել առավոտից մինչ ուշ երեկո աշխատելուն՝ լավ արդյունքներ ունենալու համար: Դրա փոխարեն պետք է ստեղծել արդյունավետ համակարգեր, որոնց շարժիչ գործոնը ժամանակը չէ: Ժամանակի ավելացած մասը կարելի է օգտագործել մտածելու, վերլուծելու նպատակով: Ժամանակի որոշակի հատված անպայման պետք է տրամադրել մտածելուն:

 
error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»