Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Բիզնես և ֆինանսներ

Ֆուտբոլը բիզնեսի տեսանկյունից կամ ինչու են միլիարդատերերը ձեռք բերում ֆուտբոլային ակումբներ

Երբևէ՞ ձեզ մոտ հարց առաջացել է, թե ինչու են աշխարհի ամենահայտնի միլիարդատերերը ձեռք բերում ֆուտբոլային ակումբներ: Ինչու Ռոման Աբրամովիչը ձեռք բերեց «Չելսին», ինչու Աբու Դաբիի թագավորական ընտանիքի անդամ Մանսուր իբն Զայդա Ալ-Նախայան ձեռք բերեց «Մանչեսթեր Սիթին», ինչու Կատարի վարչապետ շեյխ Համադ բեն Ջասեմ Ալ-Թանին ձեռք բերեց «Փարիզ Սենթ Ժերմենը» և ինչու է աշխարհի ամենահարուստ մարդը` մեքսիկացի Կառլոս Սլիմը, որոշ խոսակցությունների համաձայն պատրաստվում ձեռք բերել «Մադրիդի Ատլետիկոն»: Արդյո՞ք այս մարդիկ ֆուտբոլի վրա նույնպես գումար են աշխատում, թե օգտագործում են ակումբներն ուրիշ նպատակներով:

Այն, որ ֆուտբոլը վաղուց միայն սպորտաձև չէ, արդեն հայտնի է: Բիզնեսն ամենուր է, որտեղ կա մարդկանց ուշադրությունը: Իսկ եթե խոսքը միլիարդավոր մարդկանց ուշադրության մասին է, ապա դա չի կարող շրջանցվել: Նախ, եկեք հասկանանք, թե ինչպես են գումար աշխատում ֆուտբոլային ակումբները:

Ֆուտբոլային ակումբների եկամտի հիմնական աղբյուրներն են` տոմսերի և ֆուտբոլային պարագաների վաճառքը, խաղերի հեռարձակման վաճառքը, գովազդը: Ֆուտբոլային պարագաների մեջ մտնում են ֆուտբոլային մարզաշապիկները, թևնոցները, գնդակները և այլն: Օրինակ, ֆուտբոլային գնդակը, որով խաղացել էին Իտալիայի և Ֆրանսիայի հավաքականները 2006թ-ի աշխարհի առաջնության եզրափակիչում, վաճառվել է աճուրդում 2,4 միլիոն դոլարով: Գնդակը, որը ստորագրված էր հաղթող թիմի` Իտալիայի հավաքականի խաղացողների կողմից, ձեռք էր բերվել Կատարի էմիրներից մեկի կողմից:

Ֆուտբոլային ակումբների խաղացողների մարզաշապիկների վրա գովազդը եկամտի այլ աղբյուր է: Օրինակ, ամերիկյան ապահովագրական AIG ընկերությունը 2006թ-ին 4 տարվա պայմանագիր կնքեց «Մանչեսթեր Յունայթեդ» ֆուտբոլային ակումբի հետ, ըստ որի պետք է վճարեր տարեկան 14,1 միլիոն ֆունտ ստեռլինգ, որպեսզի իր ապրանքանիշը հայտնվի խաղացողների մարզաշապիկների վրա:

Այսինքն, տարեկան հարյուր միլիոնավոր դոլարներ ֆուտբոլային գերակումբներն աշխատում են: Օրինակ, իսպանական «Ռեալ Մադրիդը» 2010/2011 խաղաշրջանի ընթացքում վաստակել է 479,5 միլիոն եվրո` դառնալով աշխարհի ամենաեկամտաբեր ֆուտբոլային ակումբը: Առաջին հնգյակի մեջ մտնում են նաև «Բարսելոնան» (€ 450,7), «Մանչեսթեր Յունայթեդը» (€ 367), «Բավարիան» (€ 321,4) և «Արսենալը» (€ 251,1): Այլ հարց է, թե որքան շահույթ է մնում ակումբներին, քանի որ չնայած մեծ եկամուտներին` գերակշռում են ծախսերը և նշված ֆուտբոլային ակումբներից շատերն ունեն մեծ պարտքեր: Օրինակ, իսպանական ֆուտբոլային ակումբների ընդհանուր պարտքը գերազանցում է 3,5 միլիարդ եվրոն, իսկ նույն «Ռեալի» և «Բարսելոնայի» պարտքը գերազանցում է յուրաքանչյուրինը 600 միլիոն եվրոն:

Ծախսերի հիմնական մասը կազմում են խաղացողների բարձր աշխատավարձերը և նոր խաղացողներ ձեռք բերելու համար վճարված հսկայական գումարները: ՈՒԵՖԱ-ի տվյալներով` Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի կազմում գտնվող ակումբները 2010թ-ին մոտ 10,9 միլիարդ դոլար են ծախսել, որի մեծ մասը բաժին է ընկել ֆուտբոլիստների տրանսֆերներին: Ակումբները «առատաձեռն են» նաև վարձատրության հարցում: Օրինակ, «Մադրիդի Ռեալում» և «Բարսելոնայում» խաղացողների միջին աշխատավարձը կազմում է տարեկան 7,8 միլիոն դոլար: Իմիջիայլոց, իսպանական ակումբներում ֆուտբոլիստների վարձատրությանը բաժին է ընկնում եկամտի 85%-ը: Նույն վիճակն է նաև Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայում: Այն գործում է ընդամենը 2 տասնամյակ, բայց դրանում գտնվող ակումբների մոտ կեսն արդեն հայտարարել են իրենց անվճարունակության մասին: Այդ 20 տարիների ընթացքում անգլիական ակումբների խաղացողների վարձատրությունն աճել է 1500%-ով` կազմելով ընդհանուր 2,6 միլիարդ դոլար:

Այսինքն, բիզնեսի տեսանկյունից ֆուտբոլային ակումբներ ձեռք բերելն այդքան էլ արդարացված չէ, քանի որ հիմնականում ակումբները կրում են կորուստներ և միլիարդատերերը փոխհատուցում են այդ կորուստներն իրենց գրպանից: Սակայն հայտնի ֆուտբոլային ակումբ ունենալն այլ առավելություններ ունի: Դա ուշադրություն գրավելու և PR-ի լավ միջոց է: Իսկ գերհարուստ մարդկանց համար այդ ուշադրությունն աննպատակ չէ: Օրինակ, ասում են, որ արաբական շեյխերը ձեռք են բերում ֆուտբոլային ակումբներ, ներդրումներ են կատարում, զարգացնում են դրանք, որպեսզի իրենց պետություններն «ավելի լավ երևան» քարտեզի վրա: Այսինքն, մեծանա երկրի հանդեպ ուշադրությունը և որոշ դեպքերում` թափ տրվի զբոսաշրջությանը: Չգիտեմ այդպես է դա, թե ոչ, համենայն դեպս` փորձեցի ներկայացնել ընդհանուր պատկերը:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

2 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»