Երբ սկսեցի այս գիրքը գրել, գլխավոր մտահոգություններիցս մեկն այն էր, թե ինչ կհասկանան մարդիկ՝ «ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» արտահայտությունը լսելով: Այլ կերպ ասած` ի՞նչ է մեզ համար «ոչ ստանդարտ» մտածելակերպը: Եթե հարցնեք ինչ-որ մեկին՝ «Երևակայիր մի բան, որը ստանդարտներից դուրս է», ամենաանհավանական պատասխաններում հավանաբար կլսեք այն մասին, թե ինչպես է մարդը թռչում, պատի միջով անցնում, ճանապարհորդում տիեզերքում, այլմոլորակայինների հետ շփվում, կենդանիների լեզվով խոսում, ջրի տակ շնչում, չորս ձեռք կամ երեք աչք ունի, ուրիշների մտքերն է կարդում, ապրում է առանց սնվելու և այլն, և այլն: Սա է միջին վիճակագրական մարդու մտքի ամենաընդարձակ սահմանը: Իրականում այս մտքերն ու պատկերացումները չի կարելի «ոչ ստանդարտ» անվանել: Մարդիկ, փորձելով մտածել ստանդարտներից դուրս, չեն էլ կռահում, որ շարունակում են մնալ ստանդարտների ներսում:


   


Ժեստերի լեզուն

Ժեստերի լեզուն. ձեռքերը մեջքի հետևում

Նկատած կլինեք, որ Բրիտանական թագավորական ընտանիքի անդամ շատ տղամարդիկ սովորություն ունեն քայլել գլուխը բարձր պահած, ծնոտն առաջ, ձեռքերը մեջքի հետևում: Եվ ոչ միայն անգլիական թագավորական ընտանիքի անդամներն են օգտագործում այդ ժեստը, այն բնորոշ է մի շարք երկրների թագավորական ընտանիքներին: Առօրյա կյանքում այս ժեստն օգտագործում են ոստիկանները հերթապահության ժամանակ, դպրոցի տնօրենը, երբ անցնում է բակով, բարձրաստիճան զինվորականները և պաշտոնյաները: Այդ պատճառով այս ժեստը համարվում է իր վրա վստահ մարդու ժեստ՝ ինչ-որ տեղ ընդգծելով սեփական առավելությունն ուրիշների հանդեպ: Այն ցույց է տալիս, որ մարդը ենթագիտակցորեն բաց է պահում իր մարմնի ամենախոցելի հատվածները՝ փորը, սիրտը, կոկորդը:

Հետազոտությունները ցույց են տվել, որ եթե լարված սթրեսային իրավիճակներում (օրինակ աշխատանքի համար հարցազրույց անցնելիս կամ ատամնաբույժի մոտ հերթի կանգնած) ընդունել նման դիրք, ապա լարվածությունն ավելի քիչ կլինի, դուք կզգաք ձեզ ավելի վստահ և նույնիսկ՝ իշխող: Դիտարկումները ցույց են տվել, որ ոստիկանները, որոնք կրում են հրազեն, հազվադեպ են պահում ձեռքերը մեջքի հետևում՝ փոխարենը օգտագործելով «ձեռքերը գոտկատեղին» ագրեսիվ ժեստը: Այսինքն, զենքն ինքնին ընդգծում է մարդու «կշիռը» և լրացուցիչ ժեստով սեփական կարևորությունն ընգծելու կարիք չկա:

Ձեռքերը ետևում բռնած

«Ձեռքերը հետևում կողպած» ժեստը տարբերվում է «ձեռքերը հետևում՝ դաստակից բռնած» ժեստից (տես կից նկարը), որը նշանակում է, որ մարդը հուզված է և փորձում է հավաքել իրեն: Այս դեպքում մի ձեռքը բռնում է մյուսի դաստակը՝ կարծես փորձում է պահել այն, որպեսզի չհարվածի: Հետաքրքիր է, որ որքան շատ է բարկացած մարդը, այնքան ավելի վերև է բարձրանում ձեռքը: Օրինակ, նկարում պատկերված երկրորդ մարդն ավելի շատ ջանքեր է գործադրում իրեն զսպելու համար, քան առաջինը: Հենց այստեղից էլ ծագել է «հավաքիր քեզ» (ռուսերեն держи себя в руках) արտահայտությունը:

Այս ժեստը հաճախակի օգտագործում են վաճառքի գործակալները, երբ հավանական գնորդի մոտ այցելության ժամանակ նրանց ընդունում են ոչ թե միանգամից, այլ խնդրում են սպասել ընդունարանում: Այս դեպքում գործակալն օգտագործում է այս ժեստը սեփական նյարդայնությունը թաքցնելու նպատակով և ուշադիր գնորդը հավանաբար կնկատի դա: Եթե այս ժեստը փոխարինել «ձեռքերը հետևում կողպած» ժեստով, ապա կառաջանա հանգստության և վստահության զգացում:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

2 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»