Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Ստարտափ

Կարևորը ոչ թե բիզնես-պլանն է, այլ օգտվողների կարծիքները

Խոսքը վերաբերվում է ստարտափներին: Գլխավոր մտքերից մեկը, որն իր գրքում արտահայտում է Սթիվ Բլանկը, հետևյալն է. ստարտափն անորոշություն է, ստարտափը հիմնված է ենթադրությունների վրա, ստարտափին հայտնի չէ, թե ովքեր են իր օգտվողները, ստարտափին հայտնի չէ իր շուկան: Ուստի ինչ բիզնես-պլանի մասին է խոսքը, երբ դու չգիտես, թե ովքեր են քո օգտվողները և ընդհանրապես՝ պե՞տք է նրանց քո գաղափարը, թե ոչ: Ամենագլխավոր նպատակը, որ ամեն նոր ստարտափ իր առջև պետք է դնի, օգտվողների փոքր խմբերի հետ համագործակցելն է, նրանցից հետադարձ կապ ստանալը, նրանց կարծիքների հիման վրա փոփոխություններ անելը, այլ ոչ թե նախապես գրված բիզնես-պլանին հետևելը: Ստարտափը տարբերվում է ավանդական ընկերություններից, որոնք գիտեն, թե որն է իրենց շուկան: Ի տարբերություն նրանց՝ սկզբնական փուլում ստարտափը պետք է անընդհատ որոնումների մեջ լինի, գործի և սխալվի, ստանա մարդկանց կարծիքները և դրանց հիման վրա ճկուն փոխվի: Ստարտափի դեպքում կան միայն ենթադրություններ: Պետք է այդ ենթադրությունները վերածել փաստերի:

Սթիվ Բլանկն այս գաղափարին մեծ ուշադրություն է հատկացնում և հետագայում այս մասին հոդվածներ անպայման կլինեն: Իսկ այժմ ուզում եմ բերել մեկ օրինակ գրքից, որում պատմվում է մի ստարտափի մասին, որը շեղվեց այս ճանապարհից:

Iridium-ը ամենամեծ ստարտափներից մեկն էր ողջ պատմության ընթացքում: Դրա հիմնադիրները ռիսկի դիմեցին՝ ներդնելով 5,2 միլիարդ դոլար: Ստեղծված 1991թ-ին Motorola-ի և 18 ընկերություններից կազմված միջազգային խմբի կողմից՝ Iridium-ը իր առջև խնդիր էր դրել ստեղծել արբանյակային հեռախոսակապի գլոբալ ցանց՝ ծածկելով ողջ երկրագունդը՝ օվկիանոսներից մինչև աֆրիկյան ջունգլիներ, որտեղ չկային բջջային կապի օպերատորների աշտարակներ: Ինչպե՞ս: Մանրակրկիտ գրված բիզնես-պլանի օգնությամբ: Ընկերության առաջին քայլն եղավ ԱՄՆ-ում, Ռուսաստանում և Չինաստանում 15 հրթիռակիրների բացթողումը, որոնց միջոցով տիեզերք բարձրացվեցին 72 արբանյակներ, որոնք աշխատում էին որպես բջջային կապի աշտարակներ: Նման ցանցը ծածկում էր երկրագնդի ողջ մակերևույթը: Արբանյակները տիեզերք բաց թողվեցին Iridium-ի ստեղծվելուց 7 տարի անց: Բայց առաջին հեռախոսազանգից 9 ամիս անց, 1998թ-ին, ընկերությունն իրեն սնանկ հայտարարեց: Դա ամենամեծ տապալումներից մեկն էր ստարտափների պատմության ընթացքում: Ո՞րն էր սխալը:

1991թ-ին, երբ ստեղծվեց Iridium-ը, բջջային ցանցերը նոր էին ստեղծվում. դրանք թանկ էին և ոչ կայուն: Բջջային հեռախոսները պիցցայի տուփի կիսով չափ էին: Iridium-ի բիզնես գաղափարը հիմնված էր ենթադրյալ օգտվողների, նրանց պահանջների և նրանց խնդիրները լուծելու վրա: Ամեն ինչի հիմքում ֆինանսական մի շարք կանխատեսումներն ու բիզնես-պլանն էին, ըստ որի Iridium-ին հետագայում հսկայական շահույթներ էին սպասում: Սակայն այդ 7 տարիները, որոնք պահանջվեց Iridium-ից գաղափարն իրականացնելու համար, նրա համար ճակատագրական դարձան: Այդ ընթացքում բջջային կապն առաջ էր շարժվում մեծ տեմպերով: Բջջային կապի նոր օպերատորները բջջային կապով ապահովում էին աշխարհի գրեթե բոլոր կարևոր շրջանները: Բջջային կապի ծառայությունների գինն ընկնում էր, իսկ հեռախոսները դառնում էին ավելի ու ավելի փոքր: Եվ երբ սովորական բջջային կապով զանգի րոպեն մոտ 50 ցենտ արժեր, Iridium-ի զանգի 1 րոպեն $7 էր, իսկ հեռախոսն արժեր $3000` չնայած դրա մեծ չափսերին:

Iridium-ի սպառման շուկան օրեցօր նվազում էր: Պարզ էր դառնում, որ ամբողջ աշխարհով հսկայական թվով օգտվողների փոխարեն Iridium-ի ծառայություններից օգտվում է միայն մարդկանց մի փոքր խումբ, ովքեր պատրաստ էին վճարել շատ և հարմարվել ծառայության մի շարք սահմանափակումներին (օրինակ, հեռախոսներն աշխատում էին միայն բաց տարածքից, որտեղ անմիջական կապ կար արբանյակի հետ): Բայց անկախ ամեն ինչից՝ Iridium-ի բիզնես-մոդելն ու պլանները չէին փոխվում, կարծես փողոցում դեռ 1991 թվականն էր: 8 տարվա ընթացքում ընկերությունը ծախսեց մոտ 5 միլիարդ դոլար բիզնեսը ոտքի կանգնացնելու համար՝ առանց ուշադրություն դարձնելու, թե ինչ էին ուզում մարդիկ և ինչ էր կատարվում շրջապատում:

Ահա այսպիսի հետաքրքիր մի պատմություն: Միշտ ստացեք հնարավորինս շատ կարծիքներ այլ մարդկանցից ձեր պրոդուկտի վերաբերյալ:

Հ.Գ.
2000թ-ին Iridium-ը դուրս եկավ սնանկության վիճակից, իսկ նրա ակտիվները՝ $6 միլիարդ արժողությամբ, ձեռք բերվեցին ներդրողների մի խմբի կողմից 25 միլիոն դոլարով: Հաղթահարելով ճգնաժամը՝ 2011թ-ի սեպտեմբերին ընկերությունը նշեց իր 500 000-րդ հաճախորդի հայտնվելը:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

10 մեկնաբանություն

  • Շնորհակալություն հոդվածի համար, ընդհանրապես յուրաքանչյուր նորույթ, որը կլինի նոր գաղափարի, նույնսիկ եղանակային մեծ փոփոխության տեսքով, առաջին հերթին մտածելու տեղիք է տալիս բոլոր մարդկանց մոտ, և սկզբնական կարծիքը գրեթե բոլորի մոտ բացասական է լինում / գուցե միայն առաջին վայրկյանին, պահին/, ինչևէ , կարճ ժամանակ անց այն շատ մեծ հաջողություն է ունենում, թեկուզ այն որ հայտնի է դառնում , դա միանշանակ է, այ թե ինչ առումով, նրան որպես բացասական երևույթ են ընկալում , թե դրական , դա արդեն մեկ այլ հարց է: Սակայն եթե մեկ օրինակ բերենք, որը ճիշտ է կապ չունի ստարտափների հետ, բայց եթե որևէ նոր երգ ենք լսում, սկզբում գուցե դուր չի գալիս, բայց ամենուրեք այն լսելով, կարծես հարազատ և տարածված է դառնում: Ցանկացած նոր բան չի կարող միանշանակ բոլորի կողմից ճիշտ հասկացվել , ընկալվել և դրական կարծիքի և մեծ ճանաչման արժանանալ: Ինչպես ցանկացած բան, սա նույնպես ունի իր օպտիմալ ժամանակը, իմ կարծիքով… :Ճ

    • Մարիամ ջան լրիիիիվ համաձայն եմ: Նոր բանը դժվար է ընդունվում այնքան ժամանակ, մինչև մարդիկ սովորում են դրան 🙂

      • այո, նույնիսկկ մարդկանց մեծ մասը մտածում է, որ հենց ինքը կարող էր այդ գաղափարի և հաջողության հեղինակը լինել, և արդյունքները պարզ է ոչ միշտ են դրական լինում 🙂

  • ՄԻնչ ընկերությունը շարժվել է իր բիզնես պլանով, շատերը նոր գաղափարների շնորհիվ շատ ավելի առաջ են շարժվել, բիզնես պլանը ավելի շատ իր մեջ ընկերության անցած ուղին պետք է արտացոլի և ձեռքբերումներն ու կատարված սխալների ճիշտ լուծումներ առաջարկի, իսկ այն ներկայացնել մի քանի տարվա համար, իմ կարծիքով սխալ է :ճ

    • Հա..
      հիմա տարբեր ոլորտներում փոփոխություններն այնքան արագ են կատարվում, որ պետք է անընդհատ հետևել ու դրանց համապատասխան փոխվել:

      • այո, մինչ քնելուց առաջ նոր մի բան ես որոշու, առավոտյան արթնանալով` լսում ես, որ մայրցամաքից այն կողմ ինչ-որ անհայտ մեկ մարդ արդեն իսկ իրականացրել և նույնիսկ ճանաչում է ստացել և լուրը քեզ է հասել

        • պետք է արագ կողմնորոշվել ժամանակի մեջ, և առանց երկար երկմտելու մեծ ռիսկերի դիմել, նույնիսկ պարտությունը շատ ավելի է օգնում , քան հաջողությունը, հաջողության դեպքում ամեն ինչ հարթ է ընթանում, և փոքր միջադեպը խաթարում է ողջ գործողությունը

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»