Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Ստարտափ

Նոր պրոդուկտ ե՞ք ստեղծում: Գնահատե՛ք շուկայի չափը

Հաճախ որևէ նոր պրոդուկտ ստեղծելիս մենք չենք գնահատում այն շուկայի չափը, որտեղ այդ պրոդուկտը սպառվելու է, այսինքն չենք փորձում հասկանալ, թե ինչ քանակությամբ մարդկանց է այն պետք, մինչև ուր ընկերությունը կարող է աճել, մարդկանց որ հատվածների վրա պետք է աշխատել: Միգուցե՞ այն, ինչ մենք ստեղծում ենք, ընդամենը մի քանի հարյուր հոգու է անհրաժեշտ և չարժե՞ դրա վրա այդքան ջանք ու ժամանակ վատնել: Եթե պրոդուկտի նպատակը բիզնեսն է, այսինքն գումար աշխատելը, ապա շուկայի նախօրոք գնահատումը կարող է շատ հարցերի պատասխանել: Սակայն երբեմն մարդիկ ստեղծում են պրոդուկտ անկախ նրանից, թե որքան մարդ կսկսի այն օգտագործել: Պատճառը զգացմունքային է. գործընթացն ու արդյունքը հոգեկան բավարարվածություն են պատճառում, և բավարար է միայն, որ դու սկսես այն օգտագործել: Սակայն բիզնեսի դեպքում զգացմունքներով առաջնորդվելն այդքան էլ արդյունավետ չէ. բիզնեսը սիրում է փաստեր: Ուստի ներկայացնեմ որոշ մեջբերումներ և մտքեր, թե ինչպես կարելի է շուկայի չափը գնահատել:

Մարքեթինգի մասնագետներն ու ներդրողները սովորաբար շուկայի չափը գնահատում են հետևյալ երեք ցուցանիշներով. ընդհանուր շուկա (TAM — total addressable market), պրոդուկտին հասանելի շուկա (SAM — served available market) և թիրախային շուկա: Օրինակ, սմարթֆոնների համար ծրագրեր ստեղծող ընկերության համար TAM-ը աշխարհի մոտ 1 միլիարդ սմարթֆոն ունեցողներն են, սակայն եթե ծրագիրը հասանելի է միայն անգլերեն լեզվով և iPhone-ի համար, ապա SAM-ի չափսերն ավելի փոքր են: Իսկ թիրախային շուկա այս դեպքում կարող են լինել Apple App Store ինտերնետ-խանութի գնորդները, ուստի ձեր հաջորդ քայլն է՝ գնահատել, թե խանութի օգտվողների որ տոկոսն է իրոք պատրաստ նոր պրոդուկտ գնել: Շուկայի չափը կարելի է գնահատել տարբեր եղանակներով: Օրինակ, եթե դուք պատրաստվում եք 6-8 տարեկան աղջիկների համար խաղալիքներ վաճառել, պարզեք, թե տարեկան միջինում որքան աղջիկ է ծնվում ձեր երկրում: Եթե այդ թիվը 50 հազար է, հանեք այն 25 հազար երեխաներին, ում ծնողները չեն կարող իրենց թույլ տալ խաղալիքի համար 10-20 հազար դրամ վճարել, և բազմապատկեք այդ թիվը տարիների քանակով, այսինքն 3-ով: Ստացված 75 հազարը կլինի ձեր թիրախային շուկան:

Մասնագետներից շատերը խորհուրդ են տալիս ամենապարզ եղանակը. Google Adwords ծրագրի օգնությամբ փորձել հասկանալ, թե Google-ում որքան մարդ է ձեր պրոդուկտին կից արտահայտություններով որոնում կատարում: Օրինակ, եթե դուք խաղալիքներ վաճառող ընկերություն եք, ուշադրություն դարձրեք «խաղալիքների խանութ», «խաղալիքների վաճառք», «տղամարդկանց նվերներ» և նման արտահայտություններին: Կամ, եթե դուք ինտերնետ ծառայություններ մատուցող ընկերություն եք և թիրախային խումբը միայն Երևան քաղաքի բնակիչներն են, նախ փորձեք հասկանալ, թե որքան մարդ է օգտվում ինտերնետից Երևանում, ապա կարող եք նեղացնել շրջանակը մինչև համապատասխան տարիքային խումբը կամ բացառելով մարդկանց այն խմբերը, որոնք ձեր ծառայություններից չեն օգտվելու: Նման ինֆորմացիան (օրինակ, ինտերնետից օգտվողների թիվը, սմարթֆոն ունեցողների թիվը, և այլն) հաճախ բաց է լինում: Մնում է միայն վերցնել այն և դրա հիման վրա վերլուծություններ անել:

Շուկայի թեման շատ լայն է և մի հոդվածով այն չի լինի ամբողջությամբ ներկայացնել, բայց փորձեցի ընդհանուր ներկայացնել, իսկ ավելի մանրամասն հաջորդ հոդվածներում:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»