Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Անձնային աճ

Մտքերով մարդը կարող է բժշկել իրեն

Մենք դեռ այդքան զարգացած չենք. զարգացած չենք, որպեսզի հասկանանք այն, ինչը հասկանալու ենք հարյուրավոր տարիներ անց: Մտքի ուժը/ազդեցությունը մնում է առայժմ չբացահայտված: Այն, որ մտքերով մարդը կարող է ղեկավարել իր օրգանիզմը, մասնավորապես՝ բժշկել իրեն, մենք չենք կարողանում բացատրել: Սակայն բացատրել չկարողանալ չի նշանակում, որ դա այդպես չէ. պարզապես մենք դեռ չենք հասկանում մեխանիզմը: Պլացեբոյի օրինակը հայտնի է բոլորին: Մարդուն տալիս են հաբեր, որն իրականում անպիտան, օրինակ, շաքարի կտոր է և հավատալով, որ իրեն տվել են ուժեղ դեղամիջոց՝ մարդու օրգանիզմում տեղի են ունենում դրական փոփոխություններ. «դեղը» կարծես ազդում է: Իրականում ազդում է ոչ թե «դեղը», այլ մարդու մտքերը. մարդն իրեն ծրագրում է, որ բուժվելու է:

Կան բազմաթիվ օրինակներ, երբ մարդը բժշկվում է անբուժելի համարվող հիվանդությունից մտքերի, հիվանդության հանդեպ իր վերաբերմունքի շնորհիվ: Ժամանակակից բժշկությունը չի կարողանում բացատրել դա: Սակայն բացատրությունը, ինչպես ասեցի, գալու է հետագայում, իսկ առայժմ՝ պարզապես պետք է հավատալ և փորձել: Չէ՞ որ եթե աշխարհում կա գոնե մեկ մարդ, ում վրա դա ազդել է, ուրեմն մյուսների վրա էլ կարող է ազդել: Իսկ նման օրինակները շատ են:

Վերջերս կարդում էի մի հոդված ամերիկացի գիտնական, գենաբան Բրյուս Լիպտոնի հետազոտությունների մասին: Մարդը, ով տասնյակ տարիներ շարունակ իր կոլեգա գիտնականների պես հավատացել է, որ մարդու կյանքը ծրագրված է իր գեներում, այսինքն դրանք են որոշում քո ունակությունները, բնավորությունը, հակումը այս կամ այն հիվանդության հանդեպ, հետագայում հետազոտությունների արդյունքում եկել է եզրակացության, որ մարդու մտքերը կարող են փոխել իր գենետիկական կոդը: Այսինքն, մենք պարտավոր չենք ունենալ այն կյանքը, որը գրված է մեր գեներում և որը մեզ համար նախատեսել է բնությունը. մենք դա կարող ենք փոխել: Մեջբերեմ հատված հոդվածից.

Մարդու և երկրագնդի վրա բնակվող մյուս բոլոր կենդանի օրգանիզմների հսկայական տարբերությունը կայանում է նրանում, որ մարդը կարող է փոխել իր օրգանիզմը, բժշկվել մահացու հիվանդություններից և նույնիսկ ձերբազատվել ժառանգական հիվանդություններից՝ օրգանիզմին տալով համապատասխան հրահանգ: Մենք պարտավոր չենք լինելու մեր գենետիկական կոդի և արտաքին հանգամանքների զոհը: Հավատացեք, որ դուք կարող եք բժշկվել և դուք կբժշկվե՛ք ցանկացած հիվանդությունից:

Հիանալի հոդված է, որն ամբողջությամբ կարող եք կարդալ այստեղ: Դիտեք նաև գիտնականի փոքրիկ հարցազրույցը:

Ավելի խորանալով Բրյուս Լիպտոնի հետազոտությունների մեջ՝ փորձեցի հասկանալ, թե որն է, ըստ գիտնականի, այս ամենի բացատրությունը: Այստեղ էլ ծանոթացա ցողունային բջիջների (стволовые клетки) հասկացությանը: Դրանց մասին առայժմ երկար չեմ խոսի, քանի որ դեռ ուսումնասիրությունների փուլում եմ, ուղղակի կարճ ասեմ, որ ցողունային բջիջները մարդու օրգանիզմում «չեզոք» բջիջներ են, որոնք կարող են վերափոխվել օրգանիզմի տարբեր օրգանների և հյուսվածքների բջիջների և հենց դրանց վրա է մարդը ունակ ազդել իր մտքերով: Եթե ձեզ նույնպես հետաքրքրեց սա, կարող եք դիտել ներքևում գտնվող տեսանյութը:

Եվ վերջապես, որպեսզի հասկանալ ցողունային բջիջների առանձնահատկությունը և դրանց տարբերությունը մյուս բջիջներից, որոշեցի կարճ ժամանակ ծախսելով՝ փորձել հասկանալ մարդու օրգանիզմի բջջային կառուցվածքը: Դա մեկ այլ աշխարհ է, որում հայտնվել գոնե մեկ ժամով՝ խորհուրդ կտամ նաև ձեզ:

Ամփոփելով հոդվածը՝ ուզում եմ ասել հետևյալը. մենք դեռ գտնվում ենք գիտակցության սահմանափակ մակարդակներում, որպեսզի հասկանանք այն, թե ինչ է կատարվում իրականում: Բայց բախվելով կոնկրետ խնդիրների, մենք փորձում ենք դուրս գալ գիտակցության այդ մակարդակներից, քանի որ ինչպես ասել է Էնշտեյնը. «խնդիրը հնարավոր չէ լուծել գիտակցության այն մակարդակում, որում այն ծագել է»: Որպեսզի այդ դուրս գալու պրոցեսը ստացվի, պետք է հավատալ և փորձել: Ես միշտ հավատացել եմ, որ մտքերով է մարդը գծագրում իր կյանքը, ամեն ինչ որոշվում է մարդու ներսում, այլ ոչ թե արտաքին աշխարհում: Արտաքինը ներքինի արտացոլանքն է միայն: Այնպես որ, հարգելի ընթերցող, եթե բախվել եք կոնկրետ խնդրի, փորձեք լուծել այն ձեր ներսում, ձեր մտքերում: Փորձեք լուծել այն ոչ թե գիտակցության 5%-ում, այլ ավելի լայն՝ ենթագիտակցության 95%-ում: Եվ խնդիրը կլուծվի:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»