Մեզանից յուրաքանչյուրին ժամանակ առ ժամանակ այցելում է այդ խորհրդավոր ու մշուշապատ դեմքով անծանոթը՝ անորոշությունը: Նրա անտեսանելի ուժին է ենթարկվում ողջ մարդկությունը: Գիշերվա մեջ աստղերը չգիտեն, թե որն է դեպի առավոտ տանող ճանապարհը: Նրանք հետզհետե հալվելով են արարում առավոտը: Մարդը նույնպես ստիպված է ստեղծել իր կյանքի բոլոր ճանապարհները, որոնք երբեմն թվում են հարթ, երբեմն՝ անանց ու խորդուբորդ: Իհարկե, այս ամենի հիմքում ընկած են մարդկային վախերն ու կասկածները: Հանդիպելով անորոշությանը, մենք ասես թակում ենք անծանոթ դռներ: Մենք վախենում ենք սխալ ընտրություն կատարելուց: Բախվելով յուրաքանչյուրին, անորոշությունը դառնում է ողջ մարդկության խնդիրը: Այն կարծես դարձել է կյանքի ստվերն ու անընդհատ հետապնդում է նրան:
