Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հաջողակ մարդիկ

Ջոան Ռոուլինգ. հաջողության պատմություն

«Եթե ինչ-որ մեկը հարցնի ինձ հաջողության հասնելու իմ եղանակի մասին, ապա ես կպատասխանեմ, որ նախ պետք է հասկանալ, թե ինչով է ձեզ ամենաշատը դուր գալիս զբաղվել կյանքում, ապա գտնել նրան, ով կվճարի ձեզ դրա համար: Ես մեծ հաջողություն եմ համարում այն, որ զբաղվում եմ իմ սիրած գործով»: Ջոան Ռոուլինգ:

Այսօր Ջոան Ռոուլինգը բրիտանացի միակ կին-միլիարդատերն է: Նրա անունը հայտնի է ողջ աշխարհում: Նրա գրքերը գլխավորում են լավագույն գրքերի ցուցակները աշխարհի տարբեր երկրներում: Նա արժանացել է բազմաթիվ գրական մրցանակների, այդ թվում հեղինակավոր OBE (Order of the British Empire) մրցանակին:

Միջազգային հռչակ ունեցող հեքիաթների հեղինակի հաջողության պատմությունը հիշեցնում է Մոխրոտիկի մասին հեքիաթը: Ջոան Ռուլինգը ծնվել է 1965 թվականի հուլիսի 31-ին, Անգլիայում: Մանուկ հասակում Ջոանը փոքրիկ, կլորադեմ աղջիկ էր, որն ակնոցներ էր կրում: Այդ պատճառով հասակակիցները նեղացնում էին նրան: Նա ստիպված էր լինում անընդհատ զսպել շրջապատի ծաղրանքներն ու վիրավորանքը: Չնայած դրան` Ջոանը մեծանում էր մեծ երևակայությամբ: Նա շատ էր սիրում հեքիաթներ պատմել: Իր առաջին հեքիաթը նա գրում է 6 տարեկանում:

9 տարեկան հասակում Ջոանը ընտանիքի հետ տեղափոխվում է Տատսխիլլ: Դա փոքրիկ քաղաք էր Լոնդոնի մերձակայքում: Նա սկսում է հաճախել նոր դպրոց, որտեղ առաջ են գալիս նոր խնդիրներ: Դպրոցն իրենից ներկայացնում էր փոքրիկ, հնաոճ մի շենք: Ջոանի նոր ուսուցչուհու անունն էր միսսիս Մորգան և Ջոանը նրանից շատ էր վախենում: Միսսիս Մորգանը նստեցնում էր Ջոանին վերջին շարքի աջ կողմում գտնվող նստարանում: Այդտեղ էին նստեցնում «ամենահիմարներին»: Դպրոցն ավարտելուց հետո Ջոանը որոշում է ընդունվել Էկզետեր քաղաքի համալսարան` ընտրելով լեզվաբանի մասնագիտությունը, որտեղ խորացված սկսում է ուսումնասիրել ֆրանսերեն լեզուն:

Մի անգամ գնացքը, որով նա գնում էր, հանկարծակի խափանվում է ճանապարհին և երկար կանգնում դաշտի մեջտեղում: Պարապությունից Ջոանը սկսում է դուրս նայել պատուհանից: Այդ պահին նրա երևակայությունում հայտնվում է սևամազ տղայի պարզ պատկերը` կլոր ակնոցներով և սպիով ճակատի վրա: Ջոանը պարզ հասկանում էր, որ այդ տղան հրաշագործ է, որ շուտով նրան կհրավիրեն հրաշագործների դպրոց և այդտեղ ամեն ինչ կսկսվի:

«Ես 4 ժամ անցկացրեցի գնացքում: Իրականում պետք է ավելի քիչ լիներ, բայց գնացքը երկար կանգնեց: Եվ հայտնվեց Հարրին: Այնտեղ էին նաև ամրոցի այլ բնակիչները` Գրեթե Անգլուխ Նիկը և Պիվզը: Կար նաև Հարրիի սպին և ես մոտավորապես գլխի էի ընկնում դրա ծագման մասին: Դա տարօրինակ է, բայց ես գիտեմ, որ շատ գրողների մոտ է այդպես լինում: Կարծես ինձ տվեցին ինֆորմացիայի մի մասը, իսկ մնացածը ես ինքս պետք է գտնեի: Ընդ որում, ես այնպիսի զգացողություն չունեի, որ ինչ-որ բան եմ հորինում»:

Տուն վերադառնալուն պես նա նստում է սեղանի մոտ և սկսում գրել: Այդ նույն տարի մահանում է Ջոանի հիվանդ մայրը, որը ընդամենը 45 տարեկան էր: Բնակարանը, որտեղ ապրում էր Ջոանը, թալանում են և նա որոշում է տեղափոխվել ընկերոջ մոտ, բայց նրանց հարաբերությունները վատանում են, ապա ընդհատվում: Նա ստիպված տեղափոխվում է քաղաքի ծայրամասում գտնվող ոչ մեծ հյուրանոց: Նոր բնակավայրը ցուրտ էր և ոչ հարմարավետ: Միակ բանը, որ ուրախացնում էր, որ այնտեղ հանգիստ էր և ոչ ոք չէր խանգարում գրել:

Մեկ տարի անց Ջոանը տեղափոխվում է Պորտուգալիա` դասավանդելու անգլերեն լեզու: Այնտեղ էլ նա ծանոթանում է ապագա ամուսնու հետ: 1992 թվականին տեղի է ունենում նրանց հարսանիքը: Շուտով ամուսնուն կանչում են զինվորական հավաքների և մի քանի ամիս նա բացակայում է: Ամուսնու բացակայության ժամանակ Ջոանը գրում է «Փիլիսոփայական քար»-ի առաջին 3 գլուխները: 1993 թվականի հուլիսի 27-ին ծնվում է նրանց աղջիկը` Ջեսիկան: Իսկ դրանից մի քանի ամիս անց ամուսինը վռնդում է Ջոանին երեխայի հետ միասին: Նրան ոչինչ չէր մնում անել, քան վերադառնալ քրոջ մոտ` Էդինբուրգ:

Քրոջ մոտ երկար մնալ Ջոանը չէր կարող, այդ պատճառով էլ նա վարձակալում է փոքրիկ բնակարան և աղջկա հետ տեղափոխվում այնտեղ: Դառնալով միայնակ մայր` նա ապրում էր պետությունից ստացած իր թոշակով, որը հազիվ հերիքում էր միայն ուտելիքի և երեխայի հագուստի համար:

Ջոանի համար դժվար էր անընդհատ գտնվել տանը, քանի որ մռայլ մտքերը սկսում էին նրան տանջել: Որպեսզի ինչ-որ ձև շեղվի, նա ամեն օր աղջկա հետ դուրս էր գալիս զբոսնելու: Նա երեխային ման էր տալիս անվասայլակով այնքան ժամանակ, մինչև նա կքնի: Ապա տեղավորվելով ոչ մեծ «Նիկոլսոնս» սրճարանի սեղաններից մեկի մոտ` նա մի բաժակ սուրճով սկսում էր երևակայել: Երբեմն անձրևային երեկոներով, երբ գնալու տեղ չկար, նա նստում էր տանը: Աղջիկը հանգիստ քնած էր, հատակի տակից լսվում էր մկների ձայնը, իսկ Ջոանը գրում էր: Այդ ժամանակ նրան թվում էր, որ իր կյանքի աղքատ ու դժբախտ այդ հատվածը երբեք չի ավարտվի: Բոլոր այդ խնդիրները, որ միանգամից հայտնվեցին նրա կյանքում, անընդհատ ճնշում էին: Մոռանալ դրանց մասին Ջոանը կարողանում էր միայն գրասեղանի մոտ:
«Դա մարտահրավեր էր և եթե ես չսկսեի գրել, ես հաստատ կգժվեի», — հիշում է Ջոանը:

Հինգ տարվա ընթացքում Ջոանը սցենար է մտածում Հարրի Փոթթերի 7 գրքերի համար: Վերջին գիրքն ավարտելուց հետո` նա պատմում է այդ մասին կրտսեր քրոջը: Քրոջ հետ խոսալուց հետո Ջոանը ձեռք է բերում հին տպագրական մեքենա և տպագրում է «Հարրի Փոթթերը և փիլիսոփայական քարը» ձեռագիրը: Ապա նա ուղարկում է գրքի նմուշը գրական գործակալի մոտ: Ջոանը դրական արձագանքի էր սպասում գրքի վերաբերյալ: Որոշ ժամանակ անց գալիս է պատասխանը` «շատ երկար է»: Մերժումները հաջորդում էին մեկը մյուսին:

1995 թվականին գիրքը հայտնվում է «Բլումբերգ» հրատարակչական ընկերությունում, որը զբաղվում էր մանկական գրքերի հրատարակչությամբ: Գրական գործակալ Քրիստոֆեր Լիտտելը խորհուրդ է տալիս գիրքը փոխանցել հատուկ մանկական փորձագետների խորհրդին, որը կազմված էր տարբեր տարիքի երեխաներից: Կարդալուց հետո երեխաները հիացմունքի մեջ էին: Գիրքը որոշում են հրատարակել: 1997 թվականին դուրս է գալիս Ջոանի առաջին գիրքը և այն միանգամից մրցանակ է ստանում: Ստացած գումարով նա իրեն համակարգիչ է գնում: 2000 թվականին նրա առաջին երեք գրքերը վաճառվում են 35 միլիոն քանակությամբ, թարգմանվում 35 լեզուներով և բերում առաջին 480 միլիոն դոլար եկամուտը: Բոլոր գրքերի սցենարներով նկարահանված են հայտնի ֆիլմեր:

Այսօր Ջոան Ռոուինգի գրքերը մեծ հեղինակություն են վայելում ընթերցողների շրջանում: Նա աշխարհի ամենաբարձր վարձատրվող գրողն է: Հարրի Փոթթերի մասին պատմությունները բերում են նրան բազմաթիվ մրցանակներ և անհավատալի հաջողություն: Արքայազն Չարլզը արժանացրել է նրան Բրիտանական Կայսրության Ասպետի շքանշանի` մանկական գրականությունում ունեցած հեղինակավոր ներդրման համար:

P.S.
Գրել կարող է յուրաքանչյուրը: Միգուցե՞ դուք նույնպես փորձեք հասնել հաջողության:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

2 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»