Գրքեր անձնային աճի մասին

Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքերի միջոցով ես կփորձեմ Ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար: -Հ. Մանուկյան


   


Հաջողության գաղտնիքներ

Վախեցեք, բայց շարժվեք առաջ

Ես չեմ կարծում, որ աշխարհում կա մի մարդ, ով ոչնչից չի վախենում: Բոլորն էլ ինչ-որ բանից վախենում են, իսկ մեծ մասը` վախենում են մի շարք բաներից: Վախի տեսակները շատ են` աղքատության, հիվանդության, ծերության, միայնության, քննադատության արժանանալու, կարծիք արտահայտելու, որոշում ընդունելու, սիրած մարդուն կորցնելու, բազմամարդ դահլիճի առջև ելույթ ունենալու և այլն: Մեր օրերում վախն իսկական համաճարակ է դարձել: Մենք վախենում ենք սկսել և վախենում ենք ավարտին հասցնել: Վախենում ենք փոխել աշխատանքը և վախենում ենք «մնալ» նույն տեղում: Վախենում ենք, որ մեր մոտ կստացվի և վախենում ենք, որ մեզ մոտ ոչինչ չի ստացվի: Վախենում ենք ապրել և մահանալ նույնպես վախենում ենք:

Երբ դուք նայում եք աշխարհի ամենահաջողակ մարդկանց, ձեզ մոտ կարող է տպավորություն ստեղծվել, որ նրանք այնքան երջանիկ են, այնքան վստահ, երբեք ոչնչից չեն վախենում և նրանց առջև բաց են բոլոր այն դռները, որոնք փակ են սովորական մարդկանց առջև: Բայց իրականում դա այսպես չէ: Որպեսզի հասնեն այն բարձունքներին, որոնցում մենք տեսնում ենք նրանց այսօր, նրանք ստիպված են եղել հասկանալ իրենց վախերը, պայքարել դրանց դեմ և հաղթահարել դրանք: Չնայած իրենց վախերին, նրանք կարողացել են շարժվել առաջ: Սա է հոդվածի գլխավոր միտքը: Չի կարող լինել այնպես, որ դուք չվախենաք: Բայց չնայած դրան, գործե՛ք, շարժվե՛ք առաջ:

Չնայած վախի տեսակների բազմազանությանը, կխոսեմ միայն դրանցից ամենաքայքայիչներից մեկի մասին` վախ ինչ-որ նոր բան անելու հանդեպ: Այս վախն առաջանում է այն ժամանակ, երբ մենք անծանոթ «տարածք» ենք մուտք գործում կամ սկսում ենք անել այն, ինչը նախկինում երբեք չենք արել: Շատ հաճախ այս վախը խլում է մեր ուժերը և չի թողնում փոխել մեր կյանքը դեպի ավելի լավը: Բայց հասկացեք, քանի դեռ դուք աճում եք, վախը միշտ ուղեկցելու է ձեզ: Միայն դուք չեք վախենում, երբ «նոր տարածք»-ում եք հայտնվում: Բոլոր մարդիկ են դա զգում: Բայց վախը ընդամենը գիտակցության վիճակ է: Իսկ դա կարելի է ղեկավարել և ուղղորդել: Ինչպե՞ս դա անել: Պետք է կարողանալ, թեկուզ վախենալով, բայց այնուամենայնիվ շարժվել առաջ: Միայն այդպես դուք կարող եք հաղթահարել ձեր վախերը: Գործողությունները ուժ են տալիս, դրանք վստահություն են բերում: Ինչ-որ նոր բան անելու հանդեպ վախը այդքան վախենալու չէ, որքան այն թաքնված վախը, որն առաջանում է անօգնական լինելու զգացումից:

Յուրաքանչյուր մարդ ունի հարմարավետության գոտի: Դա այն սահմանն է, որում մենք մեզ հանգիստ և ապահով ենք զգում: Բայց եթե ցանկանում եք հասնել մեծ հաջողությունների, անընդհատ շարժվել առաջ, ապա պետք է կարողանաք դուրս գալ ձեր հարմարավետության գոտուց: Դա կարող եք անել ամեն օր, թեկուզ փոքր քայլերով: Զանգահարեք նրան, ում հետ նախկինում խուսափում էիք խոսել, գնեք այն կոշիկները, որոնք միշտ ցանկացել եք հագնել, բայց դրանք թանկ են եղել, սկսեք այն գործը, որն այդքան դժվար է թվում, բայց որը միշտ երազել եք անել: Այդպիսի քայլերը դարձրեք սովորություն, արեք դրանք ամեն օր: Հավատացեք, դա մեծ հաճույք կպատճառի ձեզ: Եթե նույնիսկ ինչ-որ բան այնպես չստացվի, դուք գոնե կիմանաք, որ մի բան արել եք, այլ ոչ թե ձեռքերը ծալած նստել: Իմ կյանքի ամենաերջանիկ պահերը նրանք են, երբ ես դուրս եմ գալիս իմ հարմարավետության գոտուց: Այդ զգացումը, երբ դու ինչ-որ բանից վախենում ես, որովհետև դա նոր է քեզ համար ու փորձում ես դա հաղթահարել, բայց չի ստացվում, հետո էլի ես փորձում, բայց էլի չի ստացվում և շարունակում ես փորձել այնքան ժամանակ, մինչև ստացվի և ՎԵՐՋԱՊԵՍ հաղթահարում ես այդ սահմանը, դա մի բան է, որը խոսքերով չի լինի նկարագրել: Դա պետք է զգալ:

Վախը հաղթահարելու և սեփական աչքերում աճելու միակ եղանակը արդարացումներ չփնտրելն ու գործելն է: Ձեր կյանքի պատասխանատվությունը լիովին վերցրեք ձեր վրա: Ինչ-որ բան չանելու համար մի փնտրեք գեղեցիկ արդարացումներ և մի մեղադրեք արտաքին գործոնները: Վստահ եղեք ձեր վրա: Վախն առաջանում է անվճռականությունից և կասկածներից: Դրանք կարող են ծնվել աննկատ, խառնվել իրար և չթողնել ձեզ հանգիստ ապրել: Ուշադրություն դարձրեք, թե ինչ եք դուք մտածում, ինչ եք խոսում, ինչ բառեր եք օգտագործում: Մի օգտագործեք նման արտահայտություններ` ես մեղավոր չեմ, հուսով եմ լավ կլինի, ախ եթե միայն …: Կամ եթե, օրինակ, աշխատանք եք փնտրում, մի ասեք` «հուսով եմ, որ ես աշխատանք կգտնեմ», այլ վստահ ասեք` «ես համոզված եմ, որ աշխատանք կգտնեմ»: Զգու՞մ եք տարբերությունը: Առաջին դեպքում դուք ծրագրավորում եք ձեզ անհանգստության և անքուն գիշերների, իսկ երկրորդում` հանգստության և վստահության:

Վախը ստիպում է մարդուն հրաժարվել անել այն, ինչը նա ճիշտ է համարում և ցանկանում է անել: Շատ մարդիկ կյանքում չեն հասնում լուրջ հաջողությունների միայն այն պատճառով, որ վախենում են նոր բան սկսել կամ ինչ-որ բան իրենց կյանքում փոխել: Իսկ իրենց և իրենց շրջապատին դա բացատրելու համար, նրանք գտնում են արդարացումներ: Երբեմն այդ արդարացումները կարող են շատ տպավորիչ լինել: Բայց դա միայն ինքնախաբեություն է: Մի բանում ես համոզված եմ: Արդարացումները, ավելի շուտ ինքնաարդարացումները, հաջողության հասնելու ամենագլխավոր թշնամիներից մեկն են: Եթե մեզ մոտ ինչ-որ բան չի ստացվում և դրա պատճառը մենք փնտրում ենք մեզանից դուրս, ապա դրանով մենք հրաժարվում ենք կրել պատասխանատվությունը և փակում ենք մեր ուղեղը խնդրի լուծման համար:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

4 մեկնաբանություն

  • Շնորհակալություն, հոդվածը ինձ դուր եկավ: Այն շատ հետաքրքիր է և ուսանելի: Հասկացա, որ ամենակաևորը վստահես ինքդ քեզ, քո ուժերին, ինքդ քո առջև արդար լինես, չխափես ինքդ քեզ: Չէ որ այդ ամենը մենք ունենք, աստծուց տրված, պետք է ուղղակի կիրառել: Վերջապես մենք Աստծո զավակներ ենք:

  • Հետաքրքիր տեսակետ էր.. 🙂 Պոզիտիվի մեծ լիցք ստացա, հույս ունեմ՝ դա ինձ կօգնի հաղթահարել վաղվա փորձությունը:

    Հարգելի հեղինակ, ձեզ էլ եմ մաղթում հաջողություն :))

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»