Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Մարդկանց հետ շփում

Հանդուրժող եղեք միմյանց նկատմամբ

Մարդիկ, մենք բոլորս մեկ ընդհանուրի մասնիկներն ենք՝ հանդուրժող եղեք միմյանց նկատմամբ: Հիշեք, որ ամեն մի մարդ էլ ունի իր հոգսերը, խնդիրները, անելիքները, նպատակները: Մի փորձեք յուրաքանչյուր մարդուց սպասել այն, ինչին դուք եք սովոր: Մի նյարդայնացեք նրանից, որ մարդիկ չեն պահում իրենց այնպես, ինչպես դուք եք նրանցից սպասում: Մարդն, ով հանդուրժող չէ ուրիշների նկատմամբ, և՛ իր նյարդերն ու տրամադրությունն է փչացնում և՛ շրջապատինը: Նա իր մտքերը դարձնում է բացասական, չնայած դրա փոխարեն կարող էր մտածել ավելի դրական ու կարևոր բաների մասին: Փորձեք թեթև ապրել ու հասկանալ դիմացի մարդկանց: Եվ կյանքը կպարգևատրի ձեզ նույն կերպ: Բերեմ երեք օրինակ առօրյայից:

Երթուղային տաքսիներ

Երթուղային տաքսիներում վարորդները երբեմն ծխում են: Չծխող ուղևորներին դա նյարդայնացնում է: Ես նույնպես ծխող չեմ և այդ ծուխն ինձ վրա էլ է ազդում, բայց ես շատ լավ հասկանում եմ, թե ինչ է ծխող մարդու համար չծխելը: Է՞լ երբ պետք է ծխի խեղճ վարորդը, եթե ամբողջ օրը նա ճանապարհին է: Չի կարող չէ նա կանգնեցնել մեքենան, սպասեցնել ուղևորներին, դուրս գալ ծխել և վերադառնալ: Թո՞ղ չծխի: Թող… Բայց քանի դեռ նա ծխում է, եկեք մի քիչ նեղություն տանք մեզ և չմեղադրենք: Հանդուրժող եղե՛ք:

Մշակույթային կյանք

Հայկական երգարվեստում ժամանակ առ ժամանակ հայտնվում են նոր երգիչ-երգչուհիներ: Նրանցից շատերի համար երգելն իրենց նպատակն է: Բայց միշտ չէ, որ նրանց մոտ ամեն ինչ ստացվում է և շատ հաճախ նրանց կատարումները մարդկանց դուր չեն գալիս: Եվ այստեղ էլ սկսվում է… «Ես նրանից լավ կերգեի», «Ով պարապ է մնում, երգիչ է դառնում», «Չի էլ ամաչում, երգել չգիտի, բեմ է դուրս գալիս» և նման այլ բաներ: Բարեկամներս, շատ հեշտ է ուրիշներին քննարկել ու քննադատել: Բայց ամեն մարդ իր նպատակներն ունի: Դուք կենտրոնացեք ձերի վրա, իսկ մնացածը թող անեն այն, ինչ իրենք են ճիշտ համարում: Եթե մարդու երազանքը երգելն է, ապա նա պետք է երգի, նույնիսկ եթե նրա մոտ ոչինչ չի ստացվում: Իհարկե, սկզբնական շրջանում կարող է ինչ-որ բան չստացվել: Բայց ժամանակի ընթացքում նա այնքան կաշխատի իր վրա, այնքան կերգի, որ կգա մի օր, երբ նրա մոտ ամեն ինչ կստացվի: Հեշտ չէ կատարյալ լինել: Հավանաբար դուք էլ հասել եք նրան, ինչին այժմ հասել եք, ոչ միանգամից: Հանդուրժող եղե՛ք:

Ինտերնետ

Մի երևույթ, որին հաճախ եմ սկսել հանդիպել վերջերս: Երբ Հայաստանում սկսեց զարգանալ բլոգոսֆերան, սկսեցին հայտնվել նոր բլոգերներ: Նրանցից յուրաքանչյուրը գրում է այն մասին, ինչն ինքն է կարևոր համարում և ուզում է, որ այլ մարդիկ էլ իմանան: Եվ տարբեր կայքերում, հիմնականում ավելի հին բլոգերների մոտ, սկսեցի հանդիպել նման գրառումներ՝ «Երկու տող բանա գրում, իրեն բլոգերա անվանում», «Ամեն երկրորդը բլոգերա դառնում», «Թող ուղղագրություն սովորի, նոր գրի»: Ցավալի է… Չէ որ բոլորն էլ ինչ-որ ժամանակ սկսնակ են լինում: Իհարկե, սկզբնական շրջանում կարող է ինչ-որ բան չստացվել, բայց դա չի նշանակում, որ մարդը պետք է դադարի գրել: Կգա ժամանակ, երբ այդ «սկսնակ» բլոգերներից շատերը կանցնեն մնացածից: Ավելի լա՞վ չէ, որ ամեն մեկս մեր գործով զբաղվենք, փորձենք օգուտ տալ մարդկանց և երբ նորերը հայտնվեն, որոնց մոտ ինչ-որ բան չի ստացվում, քննադատելու փոխարեն ոգևորենք նրանց և օգնենք, որ իրենք էլ իրենց տեղը գտնեն համացանցում: Հանդուրժող եղե՛ք:

Օրինակներ շատ-շատ են: Վարորդները չեն հանդուրժում անցորդներին, անցորդները՝ վարորդներին: Զինվորները չեն հանդուրժում սպաներին, սպաները՝ զինվորներին: Աղքատները չեն հանդուրժում հարուստներին, հարուստները՝ աղքատներին: Հիվանդները չեն հանդուրժում բժիշկներին, բժիշկները՝ հիվանդներին: Հաշվապահները չեն հանդուրժում հարկային աշխատողներին, վերջիններս էլ՝ հաշվապահներին: Մի խոսքով… Չեմ ուզում, որ հոդվածս երկար պատմվածք դառնա: Հանդուրժող եղե՛ք միմյանց նկատմամբ: Չէ որ ձեր դիմաց կանգնած են ձեր պես մարդիկ: Եթե հանդուրժող չլինեք ուրիշների նկատմամբ, չեք կարող սպասել նրանցից, որ նրանք էլ այդպիսին լինեն ձեր նկատմամբ:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

12 մեկնաբանություն

    • Կախված է, թե ինչ ենք հանդուրժում Նվարդ ջան: Կոնկրետ արարքների մասին է խոսքը: Մենք ավելի շատ հանդուրժում ենք ավելի լուրջ, գլոբալ բաները, որոնք պետք չի հանդուրժել, իսկ մանրուքների վրա կենտրոնանում ենք, սկսում ենք քննադատել, խոսել ու ուղեղներս ծանրաբեռնել:

  • «Ներիր և քեզ պիտի ներվի….»
    Շատ ճիշտ ես, երգում են թող երգեն, ուղղակի եթե իրանց մի բան լավնա թվում թող չփաթաթեն ժողովրդի վզին, իրոք էսօր մշակութային բռնության ենք ենթարկվում:))

    • Չգիտեմ Արա ջան … Օրինակ ես ոչ մի բռնության էլ չեմ ենթարկվում, որովհետև հեռուստացույց չեմ նայում 🙂 Ամեն ինչ մեր ձեռքերում է:

  • Ինչպես կասեր կլասսիկը՝ Ребята, давайте жить дружно !!! Լավ գրառում է, էդ ամեն ինչ ու ամենուր քննադատող, բայց ինքնուրույն ոչինչ չանող մարդիկ իրոք որ հոգնեցնում են իրենց մշտական բողոք-գանգատներով !!!

    • Սկզբում ինձ էլ էին նման բաները հոգնեցնում Լեո ջան: Բայց հետո փոխվեցի ու հասկացա, որ ոչ ոքի իրավունք չունենք մեղադրել: Ամեն մարդ մի ձև է: Ես էլ չեմ սիրում, որ բողոքում են: Բայց հիմա ջղայնանալու փոխարեն փորձում եմ նման մարդկանց ինչ-որ ձևերով հասկացնել ու օգնել: Եթե ընդունում են, ավելի լավ, արդյունքը իրենք էլ են զգում, իսկ եթե ոչ, ապա դա նրանց ընտրությունն է: Նրանք կրկին մնում են մեզ պես մարդիկ:

  • Հանդուրժող լինելը լավ բան է, չեմ վիճում, բայց չարժի ամեն ինչի նկատմամբ հանդուրժող լինել:

    Եթե ծխող վարորդի նման պահածքը հանդուրժում ենք, ուրեմն եկեք հանդուրժենք ցանկացած իրավախախտում, քանի որ հանրային տրանսպորտում ծխելը արգելվում է օրենքով: Եկեք հանդուրժենք նույն վարորդ(ներ)ի կողմից մեր քաղաքը կեղտոտելը, քանի որ չկա այնպիսի վարորդ կամ շատ-շատ քիչ են նրանք, ովքեր կօգտվեն մոխրամանից…

    Ու, եթե կողքներս անարդարություն է տիրում, եկեք հանդուրժենք ու ձեն չհանենք… Մենք մեր ճամփով, մյուսները՝ իրենց… 🙂

    • Արթուր ջան, հասկանում եմ քեզ: Ուղղակի գիտես պահը որնա: Բաներ կան, որ այնքան լուրջ չեն, որ դրանց վրա կարելի է այդքան կենտրոնանալ: Իհարկե, շատ բաներ կլինեն, որ պետք չի հանդուրժել: Խոսքը չի վերաբերվում լուրջ օրինախախտումներին: Բայց մենք ընդհանրապես սիրում ենք ավելի շատ ուշադրություն դարձնել մանրուքների վրա ու քննադատել դրանք: Բայց հանդուրժել, նշանակում է ներել: Այսինքն, դու տեսնում ես, որ դիմացինը չի անում այն, ինչ քեզ է հարմար, բայց ներում ես դա, քանի որ դա այդքան ճակատագրական չէ: Ուզում ես մարդուն լավություն անես: Հետո, շատ հաճախ մենք էլ ենք նույն բանը անում, բայց երբ ուրիշն է անում, սկսում ենք խոսել:

  • Չհանդուրժել, չի նշանակում միայն քննադատել, խոսել, բողոքել ու ոչինչ չանել: Եթե ինչ-որ բան դուրտ չի գալիս, կամ փոխիր դա, կամ էլ եթե չես կարում փոխես, ավելի լավ է սուս մնաս:

    • Luka ջան, ախր շատ հարաբերական են հանդուրժելն ու չհանդուրժելը, որ շատ անգամ սահմանը չես էլ գտնում թե որ հանդուրժելն է բարի եւ որ չհանդուրժելն է անաստվածային:

      Ու հայերը շատ անգամ քննադատում են օդի մեջ, բայց եւ հանդուրժում են իրենց ընտանիքներից սկսած եւ փողոցներից վերջացրած տարբեր անարդարություններ ու անօրինականություններ:

      Օրինակ, մեկը կարող է քաղաքապետի կողմից Երեւանի մաքրության նախաձեռնությունը քննադատել, բայց տան պատուհանից աղբը ներքեւ թափի: Մյուսն էլ կարող է երթուղայինում հանդուրժել, որ վարորդը մեծահասակ կնոջ հետ հեգնանքով խոսի կամ էլ զզվելով վերցնի 5 հատ 20 դրամանոցը մի չունեվոր տատիկից, բայց գա տուն ու մարտի 8-ին էլ պես-պես խոսքերով կանանց կենաց մինչեւ վերջին կաթիլը խմի:

      Ամփոփելով, մի բան կարող եմ եզրակացնել՝ մենք չգիտենք, թե ինչը հանդուրժենք, ու չգտիտենք նաեւ, թե ինչը չի կարելի հանդուժել: Կարեւորը մանրուքն ու կարեւոր լինելն այնքան չէ, որքան սեփական դիրքորոշում չունենալը կամ էլ խեղաթյուրված արժեքներ ունենալը (որն էլ չի թողնում, որ տվյալ անհատը հասկանա՝ հանդուրժե՞լ, թե՞ չհանդուրժել): Այլ կերպ, դա էլ է քթի ծակ ու կրթվածություն պահանջում, որը գնալով դառնում է դիֆիցիտ 🙂

      Հ.Գ. հիմա հանդուրժե՞նք նման իրավիճակը, թե՞ ոչ 🙂

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»