Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հաջողության գաղտնիքներ

Ինչպիսի՞ն եք դուք իրականում

Այն, թե ինչ է մարդն իրենից ներկայացնում և այն, թե ինչ են մտածում նրա մասին ուրիշները, կարող են իրարից շատ տարբերվել: Ցավոք, մեր օրերում մարդիկ ավելի մեծ ուշադրություն են դարձնում նրա վրա, թե ինչ են իրենց մասին մտածում ուրիշները: Բայց իրականում դա այդքան էլ կարևոր չէ: Կարևորն այն է՝ թե ինչ եք դուք ձեզանից ներկայացնում: Եթե դուք գիտեք, որ ձեզանից ինչ-որ արժեք եք ներկայացնում կամ նույնիսկ, եթե ձգտում եք դրան, ապա ժամանակի ընթացքում ձեզ կճանաչեն և կընդունեն նաև շրջապատում և դրա համար պետք չէ հատուկ ջանքեր թափել:

Ուղղակի մի բան հիշեք: Մի վատնեք ձեր ժամանակն ու ջանքերը նրա վրա, որպեսզի մարդիկ ձեր մեջ տեսնեն մի մարդու, որն իրականում դուք չեք: Ընդհանուր առմամբ՝ դա ոչինչ չի փոխի: Ավելի լավ է մտածեք այն ուղղությամբ, թե ինչ կարող եք դուք ձեզանից կերտել, ինչ կարող եք դառնալ և աշխատեք միայն այդ ուղղությամբ՝ առանց ուշադրություն դարձնելու շրջապատի արձագանքներին: Եթե ուզում եք դառնալ հաջողակ, մի ձևացեք այդպիսին, այլ դարձեք: Եթե ուզում եք դառնալ երջանիկ, մի ձևացեք այդպիսին, այլ դարձեք: Դուք պետք է ինքներդ ձեզ չխաբեք: Ոչ ոք ձեզանից ավելի լավ չգիտի, թե ով եք դուք իրականում: Ապրեք այնպես, որ դուք ձեզանից գոհ լինեք:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

3 մեկնաբանություն

  • Այո, տարիների ընթացքում հասկացել եմ, որ շատ մարդկանց կարծիքներ ուղղակի ինքնահաստատման միջոց են, և պետք չէ ուշադրություն դարձնել դրանց վրա: Օրինակ, կար մեկը, ով միշտ քննադատում էր ինձ, իմ ընկերներին, իսկ իրեն միշտ գովում էր` ես, ես ես: Ես լռում էի, չէի պատասխանում նրա ոչ մի քննադատությանը, արհամարհում էի: Նա ուղղակի ինքնասիրահարված մարդ էր և միայն իրեն էր վնասում: Վերջ: Ավելի լավ է լինել համեստ, նույնիս երբեմն աչքի չընկնել, քան անընդհատ խոսել սեփական անձի մասին, սեփական հերոսությունների մասին: Այդպես մենք ձանձրացնում ենք ուրիշներին, և հետագայում ոչ ոք չի ցանկանա մեզ հետ շփվել

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»