Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հետաքրքիր է

Ամերիկայի «ամենահաջողակ հիմարը». Տիմոտի Դեքստեր

Այս հոդվածում ձեզ կպատմեմ մի մարդու մասին, որին անվանում են Ամերիկայի «ամենահաջողակ հիմարը»: Խոսքը Տիմոտի Դեքստերի մասին է, որը ծնվել է 1747 թվականին ԱՄՆ-ի Մասաչուսեթս նահանգի Մադլեն քաղաքում: Լինելով անկիրթ, հասարակ և միամիտ մարդ, նրան հաջողվում է դառնալ իր ժամանակների ամենահաջողակ գործարարներից մեկը:

Սկզբում նա աշխատում է որպես ֆերմեր հոր ֆերմայում, ապա նաև որպես կաշվեգործի օգնական: Սակայն երբ լրանում է նրա 23 տարին, նա իր հետ վերցնում է իր 8 դոլար 20 ցենտ խնայողությունները և մեկնում է զարգացած Նյուբիրպորտ քաղաք: Այնտեղ հայտնվելու հենց առաջին ամսվա ընթացքում նա ծանոթանում և ամուսնանում է մեծահարուստ այրի՝ 31-ամյա Էլիզաբեթ Ֆրոթինգեմի հետ:

Ամուսնությունից հետո նա սկսում է մտածել, թե որտե՞ղ կարելի է ներդնել կնոջ փողերը: Ընտրությունը կանգնում է արժեթղթերի վրա: Առանց երկար-բարակ մտածելու, թե ինչ արժեթղթեր կարելի է գնել, նա ուղղակի սկսում է գնել նրանք, որոնք ավելի էժան են: Բայց դրանց գինը սկսում է անհասկանալի ձևով աճել և Դեքստերը շահող է դուրս գալիս: Աշխատած գումարներով նա կառուցում է իր առաջին նավը:

Նրա շրջապատում հայտնվում են մարդիկ, որոնք սկսում են նախանձել նրան՝ «հայտնվեց չգիտես որտեղից, ամուսնացավ մեծահարուստ կնոջ հետ, հիմա էլ հաջողակ բիզնես է անում»: Մրցակիցները որոշում են զվարճանալ կիսաանգրագետ Դեքստերի վրա և սկսում են նրան «հիմար» խորհուրդներ տալ: Առևտրականներից մեկը նրա ականջին «շշնջում է», որ Վեստ Ինդիայի կղզիներում մարդկանց շատ անհրաժեշտ են թավաներ, ձեռնոցներ և Աստվածաշնչեր: Առանց հասկանալու, թե ինչ եղանակ է Վեստ Ինդիայում և ինչ է այնտեղ անհրաժեշտ, Դեքստերը էժան գնով ձեռք է բերում այդ բոլոր ապրանքները, բեռնում է մի քանի նավ և ճանապարհ է ընկնում:

Նրա բախտն անհավատալիորեն բերում է: Երբ նրա նավերը հասնում են Վեստ Ինդիա, պարզվում է, որ կղզում սկսվել են կրոնական շարժումներ և բոլոր Աստվածաշնչերը գնվում են տեղի կրոնական առաջնորդների կողմից՝ մի քանի անգամ ավելի թանկ գնով: Նրա բախտն էլ ավելի է բերում, երբ Վեստ Ինդիայի ափերին են մոտենում ռուսական առևտրական նավերը: Դեքստերին հաջողվում է բանակցություններ սկսել նրանց հետ և վաճառել իր մոտ գտնվող բոլոր ձեռնոցները՝ մինչև վերջին զույգը: Ցրտաշունչ Ռուսաստանի համար դա հենց այն էր, ինչ պետք էր: Իսկ թավաները երկար ժամանակ մնում են պահեստում, քանի դեռ ֆերմերներից մեկի մտքով չի անցնում, որ դրանք կարելի է օգտագործել որպես շերեփներ՝ ձուկը տակառների մեջ լցնելու համար: Այդպես Դեքստերը վաճառում է նաև իր բոլոր թավաները: Այս անհավատալի գործարքների արդյունքում նա աշխատում է 150 000 դոլար և դառնում է շատ հարուստ:

Որոշ ժամանակ անց ինչ-որ մեկը համոզում է Դեքստերին՝ իր ողջ միջոցները ներդնել ածխի մեջ և այնուհետև վաճառել այն Անգլիայի Նյուքասլ քաղաքում: Միամիտ Դեքստերը չգիտեր, որ Նյուքասլը Անգլիայի ածխաարդյունաբերական կենտրոնն է, որտեղ ածուխ վաճառելը համարժեք է պաղպաղակ վաճառել էսկիմոսին կամ կաթ՝ կովին: Նա վարձում է մի քանի նավեր, ամբողջությամբ բեռնում է դրանք Վիրջինիայի փափուկ ածխով և ուղարկում է Անգլիա: Բայց երբ նավերը հասնում են ածխային քաղաք, պարզվում է, որ տեղի հանքափորները գործադուլ են հայտարարել և ածուխ չկա ոչ Նյուքասլում, ոչ էլ այլ քաղաքներում: Ամբողջ ածուխը վաճառվում է միանգամից և Դեքստերը դառնում է կրկնակի հարուստ:

Դեքստերի միամտության գագաթնակետը հասնում է այն ժամանակ, երբ նա որոշում է հրատարակել իր նոթերը «Անհեթեթություն խելոքների համար կամ ամբողջ ճշմարտությունը կոպիտ հագուստով» անվանվան տակ: Գիրքն իրենից ներկայացնում էր սկզբից մինչև վերջ առանց կետադրական նշանների, իրար հետ չկապակցված բառերի հաջորդականություն: Նա հրամայում է տպագրել գրքի հազարավոր օրինակներ և ուղարկել դրանք տարբեր քաղաքներ: Գիրքը սկսում է վաճառվել մեծ հաջողությամբ: Գրքի արդեն երկրորդ համարում ավելանում են ևս 13 լրացուցիչ էջեր՝ ամբողջությամբ կազմված միայն կետադրական նշաններից, որտեղ ընթերցողին կոչ էր արվում տեղադրել դրանք իրենց հայեցողությամբ: Ընդհանուր առմամբ, գիրքը վերահրատարակվում է 8 անգամ: Եվ եթե առաջինը հրատարակվել էր հենց Դեքստերի կողմից, ապա մյուսները հրատարակվում են հայտնի հրատարակիչների կողմից — այդպես լավ էին վաճառվում զարմանահրաշ հարուստի արկածները:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

4 մեկնաբանություն

  • Հոդվածը կարդալիս ես լիաթոք ծիծաղեցի: Այս պատմությունն ինձ հիշեցրեց հայտնի քաջ Նազարի հեքիաթը: Շատերը գուցե պատմության « հերոսի» հաջողությունները վերագրեն բախտին և արտաքին գործոններին: Սակայն բոլոր դեպքերում մարդն ինքն է ընտրում իր ճանապարհը: Չէ՞ որ դեռևս մանկուց Դեքստերը հետաքրքրվել է բիզնեսով, փորձել է իր կյանքում ինչ-որ բան փոխել, եղել է համարձակ և հաճախ ռիսկի է դիմել: Եթե նա այդ ամենը չաներ, գուցե այսօր չխոսվեր նրա մասին: Լինել խելացի մարդ, չի նշանակում ունենալ լավ կրթություն և շատ գիտելիքներ: Հիմարը չի կարող հասնել այդպիսի հաջողությունների: Նա կարողացել է ճիշտ կողմնորոշվել, արագ գործել և դառնալ հաջողակ: Կարծում եմ, որ մենք այդ անկիրթ ու միամիտ մարդուց շատ բան ունենք սովորելու:

  • Իսկ իմ կարծիքով նրա բախտն ուղղակի բերել է: Ասում են Աստված սիրում է միամիտ մարդկանց: Չգիտեմ, կարծում եմ` եթե նրա բախտը չբերեր, ապա նա չէր հարստանա: Հարստանալու համար պետք է գոնե մի քիչ խելացի լինես և տեղեկացված: Իսկ նա գործում էր առանց մտածելու: Իհարկե, երբեմն մեր տրամաբանությունը մեզ խանգարում է, սակայն իմ ճանաչած բոլոր հարուստ և հաջողակ մարդիկ (բացառությամբ որոշ հայ օլիգարխների) եղել են կիրթ, տեղեկացված և խորամանկ, նաև ունեցել են հիանալի “հոտառություն”:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»