Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հաջողության գաղտնիքներ

Ովքե՞ր են հաջողակները

Հերթֆորդշիրի (Մեծ Բրիտանիա) համալսարանի հոգեբանության պրոֆեսոր Ռիչարդ Վայսմանը, որը նաև «Հաջողության գործոնը» գրքի հեղինակն է, որպես հիմք վերցնելով հավանականությունների տեսության և քվանտային մեխանիկայի սկզբունքները, անց է կացնում մի հետաքրքիր փորձ: Տարբեր թերթերում նա հայտարարություններ է տալիս, որտեղ առաջարկում է մարդկանց, որոնք իրենց համարում են բացառապես հաջողակ կամ ընդհակառակը` անհաջողակ, մասնակցել փորձությանը: Մասնակիցներից յուրաքանչյուրին գիտնականը տալիս է սովորական, հաստ թերթ և խնդրում է ճշգրիտ հաշվել թերթում լուսանկարների քանակը:

Ողջ իմաստը կայանում էր նրանում, որ էջերից մեկը կեղծ էր: Դրանում, մնացած այլ գովազդային հայտարարությունների մեջ, գիտնականները տեղադրում են իրենց հայտարարությունը` հետևյալ բովանդակությամբ. «Հայտնեք փորձության պատասխանատուին, որ դուք տեսել եք ԱՅՍ ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ և որպես պարգևատրում կստանաք 250 ֆունտ ստեռլինգ»:

Հայտարարությունը տպագրված էր խոշոր տառերով և զբաղեցնում էր էջի կեսը: Եվ ձեր կարծիքով` ովքե՞ր են նկատում այն: Բոլոր «հաջողակները», առանց բացառության, նկատում են այն և ստանում են պարգևատրումը: Իսկ բոլոր նրանք, ովքեր նախօրոք հայտարարել էին, որ կյանքում իրենց բախտը չի բերում, նրանցից ոչ մեկը չի նկատում հայտարարությունը: Նրանք բոլորն էլ խիստ զբաղված էին հրահանգի կատարմամբ` հաշվում էին թերթի լուսանկարները, իսկ տեքստի վրա ուշադրություն ընդհանրապես չէին դարձնում:

Վայսմանի փորձի եզրակացությունը հետևյալն էր` հաջողությունը ոչ թե բարեհաջող հանգամանքների բերում է, այլ դրանցից օգտվելու մեր պատրաստակամությունը:

Փորձության արդյունքները ցույց տվեցին, որ մարդիկ, որոնք իրենց համարում են «անհաջողակ», ավելի լարված են, քան նրանց «հաջողակ» ընկերները և այդ լարվածությունը հաճախ խանգարում է նրանց նկատել հանկարծակի հայտնված հնարավորությունները:

Հիշեք, անհաջողության պատճառները թաքնված են հենց մարդու մեջ: Որպես կանոն մարդիկ, որոնց «բախտը չի բերում», լարված են, նյարդային, ներփակված և վստահ չեն իրենց վրա: Նրանք հաջողության պատճառը տեսնում են «պատահականության», «հանգամանքների բերման» և «բախտի» մեջ: Նրանց համար դժվար է ընդունել, որ հաջողության պատճառը մարդու` ուշադրությունը առավելագույնս կենտրոնացնելու, ստացված ինֆորմացիան ավելի արագ վերամշակելու և մի շարք այլ պատճառներն են:

Մարդը համարվում է հաջողակ, որովհետև առաջինը` նա կարողանում է օգտագործել պատահական հնարավորությունները կամ ստեղծում է դրանք, երկրորդը` ընդունում է ճիշտ որոշումներ` լսելով իր ներքին ձայնը, երրորդը` կարողանում է իրականացնել իր մտքերը` հավատալով, որ ամեն ինչ լավ է լինելու և չորրորդը` պահպանում է կյանքի հանդեպ իր դրական վերաբերմունքը:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

2 մեկնաբանություն

  • Լիովին համաձայն եմ Ձեր տեսակետի հետ: Մարդու հաջողակ կամ անհաջողակ լինելու խնդրի լուծումն իր ձեռքերում է:)

  • Նման մի փորձ էլ երկու օր առաջ դիտածս հաղորդման մեջ էին նկարագրում: Իմաստը նրանում էր, որ 10 պատահական ընտրված մարդկանցից յուրաքանչյուրին տրվել էին թղթի բավականին հաստ կապոցներ և հանձնարարել որքան հնարավոր է շուտ հաշվել դրանցում գտնվող թերթիկների քանակը: Սակայն յուրաքանչյուր կապոցի առաջին երեսուն թղթերից որևէ մեկի վրա գրված էին տվյալ կապոցի թերթիկների ճշգրիտ քանակը: Փորձի արդյունքում 10 մարդուց միայն 1-ն էր նկատել այդ նշումը և դադարել էր զբաղվել մազոխիզմով:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»