Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հաջողակ մարդիկ

Աշխարհի ամենահարուստ հրեան. Շելդոն Ադելսոն

Ասում են, որ հրեաները աշխարհի ամենախելացի ազգերից մեկն են, որ նրանք զբաղեցնում են ամենաբարձր պաշտոնները տարբեր երկրներում և որ աշխարհի ամենահարուստ և ազդեցիկ մարդկանցից շատերը հրեաներ են: Կարծում եմ, ձեզ հետաքրքիր կլինի՝ իսկ ո՞վ է աշխարհի ամենահարուստ հրեան:

Աշխարհի ամենահարուստ հրեան Շելդոն Ադելսոնն է՝ «խաղային ինդուստրիայի թագավորը», բոստոնցի հասարակ տաքսիստի տղան: Ծնվել է 1933 թվականին, ԱՄՆ-ի Բոստոն քաղաքից ոչ հեռու գտնվող Դորչեսթր քաղաքում: Հայրը լիտվիացի էր, մայրը՝ ուկրաինուհի: Այդ տարիները ամերիկյան մեծ դեպրեսիայի և «չոր օրենքի» վերացման տարիներն էին և երկրի բնակչության մեծ մասը աղքատ էր ապրում: Բացառություն չէր նաև Ադելսոնների ընտանիքը:

Շելդոնը սկսում է աշխատել 12 տարեկան հասակում: Սկզբում նա թերթեր էր վաճառում, բայց արդեն կարճ ժամանակ անց նա վարձում է մի քանի դեռահասների, որոնց կանգնեցնում է քաղաքի ամենաբանուկ մասերում և տոկոսներ է ստանում նրանց վաճառքներից: Թերթեր վաճառելուց բացի իր կյանքի ընթացքում նա շատ մասնագիտություններ է փոխում՝ վաճառող, առաքիչ, բրոքեր, ներդրումային փորձագետ, ֆինանսական խորհրդատու և այլն: 23 տարեկան հասակում ընկերների հետ միասին նա բացում է տուրիստական գործակալություն: Իսկ ընդհանրապես, իր ողջ կյանքի ընթացքում, նա հիմնել է 50-ից ավելի ընկերություններ:

1979 թվականին նրա ձեռքն է ընկնում Computer Systems News ամսագիրը: Ամսագիրը հրապարակվում էր համակարգիչ արտադրողների համար: Այդ ժամանակ է երիտասարդ գործարարը հասկանում, որ չկա համակարգիչների և դրանց բաղկացուցիչ մասերի համար նախատեսված որևէ ցուցահանդես: Հասկանալով համակարգչային տեխնոլոգիաների զարգացման մեծ պոտենցիալը՝ նա ստեղծում է համակարգչային արդյունաբերության Comdex տարեկան ցուցահանդեսը: Միտքը դուր է գալիս համակարգիչ արտադրողներին և նրանք ֆինանսավորում են նախագիծը:

Չունենալով ցուցահանդեսի համար սեփական տարածք՝ Շելդոնը տարածքներ էր վարձում Լաս Վեգասի հյուրանոցներում և խաղատներում: Սակայն 1988 թվականին նախագիծը այնքան է զարգանում, որ անհրաժեշտ է լինում մտածել սեփական տարածքի մասին: Այդ ժամանակ նա ընկերների հետ միասին ձեռք է բերում հանրահայտ The Sands Hotel & Casino խաղատունը և դրան կից կառուցում դահլիճ ցուցահանդեսի համար: Ունենալով սեփական հյուրանոցն ու խաղատունը՝ Շելդոնը ակամայից սկսում է զբաղվել խաղային բիզնեսով: Նա վաճառում է Comdex-ը ճապոնացիներին 860 մլն դոլարով և սկսում է ձեռք բերել խաղատներ և հյուրանոցներ Լաս Վեգասի ողջ տարածքում: Այնուհետև նա սկսում է խաղատներ և հյուրանոցներ կառուցել նաև ողջ աշխարհում: 2004 թվականին նա 265 մլն դոլար է ներդնում չինական խաղային ինդուստրիայի կենտրոն համարվող Մակաո շրջանում և կառուցում է աշխարհի ամենաշքեղ հյուրանոցային համալիրներից մեկը Սինգապուրում՝ հանրահայտ Marina Bay Sands-ը:

«Խաղային բիզնեսի թագավորի» կարողությունը 2011թ-ին գնահատվում էր 23 մլրդ դոլար: Նա ակտիվ զբաղվում է բարեգործությամբ: 2006 թվականին նա 25 մլն դոլար է նվիրաբերում Birthright Israel հիմնադրամին, որը կազմակերպում է աշխարհի տարբեր ծայրերից հրեա երիտասարդության այցը Իսրայել: 2007 թվականին նա ստեղծում է բժշկական հետազոտությունների կենտրոն Թել-Ավիվի բժշկական համալսարանում: 2007 թվականի հունվարի 12-ին բացվում է Շելդոն Ադելսոն բարեգործական հիմնադրամը, որը հարյուր միլիոնավոր դոլարներ է ծախսում Իսրայելի և հրեա ժողովրդի կարիքները հոգալու համար:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

4 մեկնաբանություն

  • Միայ մեկ բան չհասկացա, նա դեռահասներին էր վաճառում, թե դեռահասները թերթերն էին վաճառում, իսկ նա տոկոսներն էր ստանում:

    • Չէ հենց դեռահասներին չէր վաճառում Զառա ջան 🙂 ))) այդ մասը կարդացի, իրոք, այպես էր դուրս գալիս 🙂 լավ չէի գրել: Ինքը ուղղակի թերթերը տալիս էր դեռահասներին, նրանք վաճառում էին և դրա դիմաց վաճառքից տոկոսներ էին ստանում

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»