Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Ժամանակի կառավարում

Ժամանակը խնայելու 1 ոսկե կանոն

Այս հոդվածում կխոսենք մի սովորության մասին, որը կարծում եմ, շատերին է ծանոթ: Հաճախ մենք որոշում ենք ինչ-որ բան անել, որն այդ պահին ճիշտ ենք համարում: Բայց հետո կեսից հասկանում ենք, որ դա «մերը չէ» կամ դա մեզ պետք չէ, բայց մենք չենք ուզում արածը կիսատ թողնել և որոշում ենք մինչև վերջ շարունակել: Այսինքն, մենք շարունակում ենք անել մի բան, որն այլևս մեզ պետք չէ, ուղղակի մեր գիտակցությունը չգիտես ինչու հուշում է մեզ՝ «եթե սկսել ես, ապա ավարտին հասցրու»: Մեր գիտակցության այդ կատակը ստիպում է մեզ շարժվել իներցիայով, չընդհատել սկսվածը և անտեղի ժամանակ վատնել: Իսկ ժամանակը պետք չէ անտեղի վատնել: Ժամանակն այն եզակի բաներից է, որոնք չես գնի և ետ չես բերի: Անտեղի կորցրած ամեն մի ժամը պետք է ձեզ վրա ազդի և ժամանակի ամեն մի 5 րոպեն դուք պետք է գնահատեք:

Բերեմ մի քանի օրինակ: Որքան հաճախ է պատահում, երբ դուք ինչ-որ ֆիլմ եք դիտում, բայց կեսից հասկանում եք, որ ֆիլմը հետաքրքիր չէ և այն ձեզ դուր չի գալիս: Բայց դուք չեք անջատում այն և շարունակում եք դիտել, քանի որ ցանկանում եք ավարտին հասցնել՝ չէ՞ որ արդեն սկսել եք: Կամ դուք գիրք եք կարդում և կրկին հասկանում եք, որ դա այն չէ, ինչին դուք սպասում էիք: Այդ ժամանակ ձեր մի կեսն ասում է՝ «կիսատ թո՛ղ գիրքը», իսկ մյուս կեսն ասում է՝ «մինչև վերջ կարդա՛, չէ՞ որ դու արդեն սկսել ես, կարդացած մասն ափսոս է»: Եվ շատերը լսում են երկրորդ կեսին և վերջացնում են գիրքը: Կամ մեկ այլ օրինակ: Դուք որոշում եք նոր ուտեստ փորձել, բայց առաջին իսկ գդալից հասկանում եք, որ ուտեստը չի ստացվել: Բայց դուք շարունակում եք ուտել, չէ՞ որ արդեն սկսել եք և հետո էլ՝ այդքան ժամանակ եք ծախսել:

Հետևություն

Եթե ֆիլմ եք դիտում և այն ձեզ դուր չի գալիս՝ առանց մտածելու ընդհատեք այն և նոր ֆիլմ սկսեք: Եթե գիրք եք կարդում և այն ձեզ անհետաքրքիր է՝ առանց մտածելու թողեք այդ գիրքը և նոր գիրք վերցրեք: Եթե հաց եք ուտում և դա ձեր դուրը չի գալիս՝ առանց մտածելու թափեք այդ ուտելիքը և նոր ուտելիք պատրաստեք կամ այլ գործով զբաղվեք:

Սրանք միայն պարզ օրինակներ էին, որոնք հաճախ հանդիպում են առօրյայում: Բայց կան մի շարք այլ օրինակներ, որոնք հանդիպում են մեր կյանքում, բայց մենք դրանց վրա ուշադրություն չենք դարձնում: Ուղղում՝ չէինք դարձնում:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

3 մեկնաբանություն

  • ավելի պարզ այս հոդվածը կարելի է ձևակերպել հետևյալ 1 նախադասությամբ` մի արեք այն, ինչը ձեզ տհաճություն է պատճառում:

  • Անկեղծ ասած ինձ համար դժվար չէ խոստովանել, որ ինչ որ հարցում սխալ ուղղություն եմ վերցրել և կանգ առնել, քանի որ ցանկացած գործում կարևորն արդյունքն է: Այս դեպքում շատ ավելի անցանկալի կլինի խոստովանել, որ զուր ժամանակ և ջանքեր ես ծախսել…

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»