Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հաջողության գաղտնիքներ

Ամենալավ պահը ինչ-որ բան անելու` ՀԻՄԱ

Երբեմն ես ինձ բռնացնում եմ մտքի վրա, որ ինչ-որ բան անելու համար սպասում եմ հարմար պահի: Եվ պատճառն այն չէ, որ այդ պահը իրոք ավելի հարմար է լինելու, ուղղակի դրանով ես խուսափում եմ այս պահին դա անելուց: Դա մեր ենթագիտակցությունն է: Հիմնականում այդ պահը միշտ էլ գալիս է, այսինքն ես միշտ էլ անում եմ այն, ինչ մտադրված էի անել, բայց հաճախ դա լինում է ավելի ուշ և այդ ժամանակ հարց է առաջանում` իսկ ի՞նչ կլիներ, եթե ես արած լինեի դա այն ժամանակ: Բերեմ մի հասարակ օրինակ, որը ծնվեց ինքնստինքյան: Քսան րոպե առաջ, ննջասենյակից մինչև հյուրասենյակ ճանապարհին ծնվեց այս հոդվածի գաղափարը: Դրա մասին մտածելով էլ մտա հյուրասենյակ և նկատեցի մի քանի փոքր կենցաղային գործեր, որոնք այդ պահին պետք է անեի: Բայց մտածեցի` «երեկոյան կգամ տուն, նոր կանեմ, շտապ չէ»: Իրականում, ես համոզված չեմ, որ երեկոյան կհիշեմ այդ մասին: Ոչ էլ համոզված եմ, որ վաղը նույնպես կհիշեմ այդ մասին, որովհետև երբեմն մեր ուղեղը լցված է լինում այնպիսի խառը մտքերով, որ չեմ էլ զարմանա, եթե այդ մասին մոռանամ:

Ինչո՞ւ ես բերեցի նման պարզ օրինակ: Որովհետև հենց այսպիսի մանրուքներից է ձևավորվում մեր բնավորությունը և նման մանրուքների վրա պետք է առաջին հերթին ուշադրություն դարձնել: Հաճախ մենք սպասում ենք ինչ-որ հորինված «հարմար պահի»՝ ինչ-որ բան անելու համար: Որքան հաճախ կարելի է հանդիպել նման արտահայտություններ՝ «երբ գա երկուշաբթին ….», «երբ տաքերը ընկնեն …», «երբ հնարավորությունները թույլ տան…», «այսօր չէ, բայց մյուս շաբաթ …», «երբ շատ փող ունենամ …»: Իրականում, ինչ-որ բան անելու համար ամենահարմար պահը հիմա է, հիշեք դա: Մեծ մասամբ, երբ գործերիս համար ես հետագա ժամկետներ եմ ընտրում, դա ընդամենը պատասխանատվությունից խուսափելու, վախի կամ ալարկոտության նշան է: Եվ ես դա գիտակցում եմ ու անընդհատ աշխատում եմ այդ ուղղությամբ: Եվ դա իհարկե իր արդյունքը տվել է:

Փորձեք հնարավորինս քիչ հետաձգել ձեր գործերը վաղվան, քանի որ վաղը դա անորոշություն է և դուք դեռ չգիտեք, թե ինչ կլինի այդ ժամանակ: Եթե ինչ-որ անելու բան ունեք, արագ մտածեք, արագ որոշում կայացրեք և միանգամից գործեք:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

5 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»