Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հեղինակային առակներ

Աշխատասիրությունն ու Ալարկոտությունը

Հանդիպում են մի անգամ Ալարկոտությունն ու Աշխատասիրությունը:
— Այս ո՞ւր ես գնում, — հարցնում է Ալարկոտությունը:
— Գնում եմ Պանամա, — պատասխանում է Աշխատասիրությունը, — այնտեղ պետք է նոր ջրանցք կառուցել: Հետո գնալու եմ Իտալիա, պետք է հյուրանոցի կառուցման աշխատանքներն ավարտին հասցնել: Ապա կմտնեմ Աֆրիկա: Երեխաներին հագուստ, սնունդ և դեղորայք է անհրաժեշտ, նաև մի քանի դպրոց պետք է կառուցել: Կմտնեմ նաև Հնդկաստան: Նոր աշխատատեղեր պետք է ստեղծել, հնդիկները մեծ ազգ են, նրանց միայն հնարավորություն տուր: Ապա կգնամ Չինաստան: Նոր գործարաններ պետք է բացել, ապրանքների արտադրությունը կարգավորել: Կանցնեմ Տիբեթյան լեռներով: Այնտեղի վանականներին պետք է հանդիպեմ, տաճարի կառուցման հարցում օգնեմ: Հետո կմտնեմ Հայաստան: Մարդկանց ուժ, ոգևորություն ու հույս կպարգևեմ, կօգնեմ նրանց օգտագործել իրենց ստեղծարարությունը, հայերը խելացի ազգ են: Եթե ժամանակ մնա կգնամ նաև Ճապոնիա, Ռուսաստան, Շվեդիա, Իսլանդիա… այդ երկրներում նույնպես շատ գործեր ունեմ, ամեն ինչ պետք է հասցնեմ:

— Ինչի՞ն է այս ամենը պետք, — մտածեց Ալարկոտությունը, — իմ համար հանգիստ դահուկ եմ քշում Ալպյան լեռներում, իսկ նա շնչակտուր այս ու այն կողմ է վազում: Հետաքրքիր է` չի՞ հոգնում: Արի հարցնեմ: — Իսկ դու չե՞ս հոգնում: Ինչո՞ւ ես անընդհատ վազում:

— Իհարկե հոգնում եմ, — պատասխանում է Աշխատասիրությունը, — բայց երբ տեսնում եմ աշխատանքիս արդյունքները, հոգնածությունս միանգամից անցնում է: Ես փորձում եմ փոխել աշխարհը:

— Փոխե՞լ, — զարմանում է Ալարկոտությունը, — իսկ միթե՞ ես չեմ փոխում:

— Հմմմ… Արդեն որերորդ անգամ է մենք հանդիպում ենք ու ամեն անգամ նույն վայրում, — պատասխանում է Աշխատասիրությունը, — դու անընդհատ նույն տեղում ես մնում:

Եվ այստեղ Ալարկոտությունը գիտակցում է, որ իրոք նրանք ամեն անգամ նույն վայրում են հանդիպում: Նա երբեք առաջ չէր շարժվում: Հասկանալով դա` Ալարկոտությունը տխրում է: Բայց դու մի տխրիր հարգելի ընթերցող, եղիր աշխատասեր, զգա քո մեջ այն ուժն ու եռանդը, որ դու այս պահին ունես: Լսիր քո աշխատասիրության ձայնը, շարժվիր այնտեղ, ուր նա է քեզ տանում, իսկ ալարկոտությանը մի կողմ հրիր: Աշխատասիրությունը փոխում է ամեն ինչ, իսկ ալարկոտությունը` ոչինչ չի փոխում: Աշխատասիրության շնորհիվ դու կշրջես ողջ աշխարհը, իսկ ալարկոտության շնորհիվ` կմնաս նույն տեղում: Ո՞րն ես դու ընտրում:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

10 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»