Եթե կարդացել եք իմ նախորդ գրքերը, ապա այս մեկն ընթերցելիս ժամանակավորապես մոռացեք դրանք: Սա մոտիվացիոն գիրք չէ: Ընթերցելիս զգացմունքները փոփոխական կլինեն: Ներկայացված որոշ մտքերի հետ դուք անմիջապես չեք համաձայնվի, որոշ մտքերի հետ չեք համաձայնվի ընդհանրապես: Սակայն գրքի նպատակը իմ ներկայացրած մտքերն ընդունելը և դրանք ձերը դարձնելը չէ: Նպատակն այլ է. փորձենք մտածել ինքնուրույն՝ կտրվելով համամարդկային ընդհանուր մտածողությունից: Փորձենք ընդլայնել մեր գիտակցության սահմանները: Հուսով եմ՝ գիրքն օգտակար կլինի և կտեղափոխի ձեր մտածողությունը նոր հարթություն: Ընթերցեք և վերլուծեք ինքնուրույն: Այն ձեզ ոչինչ չի պարտադրում, ընդամենը հնարավորություն է տալիս ճանապարհորդել դեպի մեկ այլ իրականություն:


   


Հեղինակային առակներ

Աշխատասիրությունն ու Ալարկոտությունը

Հանդիպում են մի անգամ Ալարկոտությունն ու Աշխատասիրությունը:
— Այս ո՞ւր ես գնում, — հարցնում է Ալարկոտությունը:
— Գնում եմ Պանամա, — պատասխանում է Աշխատասիրությունը, — այնտեղ պետք է նոր ջրանցք կառուցել: Հետո գնալու եմ Իտալիա, պետք է հյուրանոցի կառուցման աշխատանքներն ավարտին հասցնել: Ապա կմտնեմ Աֆրիկա: Երեխաներին հագուստ, սնունդ և դեղորայք է անհրաժեշտ, նաև մի քանի դպրոց պետք է կառուցել: Կմտնեմ նաև Հնդկաստան: Նոր աշխատատեղեր պետք է ստեղծել, հնդիկները մեծ ազգ են, նրանց միայն հնարավորություն տուր: Ապա կգնամ Չինաստան: Նոր գործարաններ պետք է բացել, ապրանքների արտադրությունը կարգավորել: Կանցնեմ Տիբեթյան լեռներով: Այնտեղի վանականներին պետք է հանդիպեմ, տաճարի կառուցման հարցում օգնեմ: Հետո կմտնեմ Հայաստան: Մարդկանց ուժ, ոգևորություն ու հույս կպարգևեմ, կօգնեմ նրանց օգտագործել իրենց ստեղծարարությունը, հայերը խելացի ազգ են: Եթե ժամանակ մնա կգնամ նաև Ճապոնիա, Ռուսաստան, Շվեդիա, Իսլանդիա… այդ երկրներում նույնպես շատ գործեր ունեմ, ամեն ինչ պետք է հասցնեմ:

— Ինչի՞ն է այս ամենը պետք, — մտածեց Ալարկոտությունը, — իմ համար հանգիստ դահուկ եմ քշում Ալպյան լեռներում, իսկ նա շնչակտուր այս ու այն կողմ է վազում: Հետաքրքիր է` չի՞ հոգնում: Արի հարցնեմ: — Իսկ դու չե՞ս հոգնում: Ինչո՞ւ ես անընդհատ վազում:

— Իհարկե հոգնում եմ, — պատասխանում է Աշխատասիրությունը, — բայց երբ տեսնում եմ աշխատանքիս արդյունքները, հոգնածությունս միանգամից անցնում է: Ես փորձում եմ փոխել աշխարհը:

— Փոխե՞լ, — զարմանում է Ալարկոտությունը, — իսկ միթե՞ ես չեմ փոխում:

— Հմմմ… Արդեն որերորդ անգամ է մենք հանդիպում ենք ու ամեն անգամ նույն վայրում, — պատասխանում է Աշխատասիրությունը, — դու անընդհատ նույն տեղում ես մնում:

Եվ այստեղ Ալարկոտությունը գիտակցում է, որ իրոք նրանք ամեն անգամ նույն վայրում են հանդիպում: Նա երբեք առաջ չէր շարժվում: Հասկանալով դա` Ալարկոտությունը տխրում է: Բայց դու մի տխրիր հարգելի ընթերցող, եղիր աշխատասեր, զգա քո մեջ այն ուժն ու եռանդը, որ դու այս պահին ունես: Լսիր քո աշխատասիրության ձայնը, շարժվիր այնտեղ, ուր նա է քեզ տանում, իսկ ալարկոտությանը մի կողմ հրիր: Աշխատասիրությունը փոխում է ամեն ինչ, իսկ ալարկոտությունը` ոչինչ չի փոխում: Աշխատասիրության շնորհիվ դու կշրջես ողջ աշխարհը, իսկ ալարկոտության շնորհիվ` կմնաս նույն տեղում: Ո՞րն ես դու ընտրում:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի և ինքնազարգացման գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ» և «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» գրքերի հեղինակ:

10 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

«Ոչ ստանդարտ» գիրք

Մեր օրերում մարդիկ իրենց ժամանակի մեծ մասը տրամադրում են աշխատանքին և գումար վաստակելուն: Ժամանակի մյուս մասը, երբ նրանք չեն աշխատում, աշխատանքով են զբաղված նրանց մտքերը: Ես միշտ դեմ եմ եղել առավոտից մինչ ուշ երեկո աշխատելուն՝ լավ արդյունքներ ունենալու համար: Դրա փոխարեն պետք է ստեղծել արդյունավետ համակարգեր, որոնց շարժիչ գործոնը ժամանակը չէ: Ժամանակի ավելացած մասը կարելի է օգտագործել մտածելու, վերլուծելու նպատակով: Ժամանակի որոշակի հատված անպայման պետք է տրամադրել մտածելուն:

 
error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»