Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հեղինակային առակներ

Մի հուսահատվեք, ոչինչ հավերժ չէ. առակ

Տարեց գյուղացին գլուխն ափերի մեջ առած, հուսահատված կուչ էր եկել: Արդեն չորս ամիս էր, ինչ անձրև չէր եկել: Նա նայում էր իր հեկտարներով հողերին և ոչինչ չէր տեսնում: Այնտեղ, որտեղ պետք է կանաչն ու բերքը լինեին, միայն հող էր, կարծես անապատում լիներ: «Ի՞նչ եմ անելու», — մտածում էր գյուղացին, — «ջուր չկա, բերք չկա, ոչինչ չկա: Ինչպես եմ սրա տակից դուրս գալու»: Գյուղացուն բերք էր անհրաժեշտ: Այդ բերքով էր նա ապրում, ընտանիքը կերակրում, դրանով էր նա զբաղվում, դա էր նրա կյանքը: Բայց բերք չկար: Գյուղացուն թվաց, որ աշխարհը շուռ է եկել, որ ամեն ինչ իր դեմ է: Նա նստել էր այն հողի վրա, որն այսքան ժամանակ իրեն պահել էր, երեխայի պես կուչ էր եկել և չգիտեր ինչ աներ: Նստեց մի քանի ժամ, հետո որոշեց վեր կենալ գնալ: Մտածմունքներից ուժասպառ էր եղել, պետք է հանգստանար:

Երբ հասավ տուն, քնեց և մի երազ տեսավ: Երազում հարուստ կալվածատեր էր: Կանգնած էր դաշտում և հետևում էր, թե ինչպես են իր ծառաները դաշտում աշխատում: Բոլորն ուրախ այս ու այն կողմ էին վազում: Մի քանի հոգի կովերն էին արածացնում, մյուսները բերք էին հավաքում, ոմանք ծնկի եկած հողն էին փխրեցնում, ոմանք չոր խոտերից դեզ էին հավաքում, ինչ-որ մեկն էլ ցանկապատի վրա նստած բարձր գոռում էր. «շարժվե՛ք, շարժվե՛ք, շուտով անձրև է գալու»: Երբ լսեց անձրև բառը, տեղից վեր թռավ: Հագավ շորերն ու վազեց դուրս: Անձրև էր գալիս…

Հաճախ մեր կյանքում ամեն ինչ փոխվում է հենց այն ժամանակ, երբ մեզ թվում է, որ ամեն ինչ վերջացած է: Մեծագույն հաղթանակներին միշտ էլ նախորդում են անհաջողությունները: Երբեմն այդ անցումը այնպես կտրուկ է կատարվում, որ զարմանում ես` ինչպե՞ս կարող էր: Երբեք մի հուսահատվեք, ոչինչ հավերժ չէ:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

7 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»