Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Մտորումներ

Մենք միշտ ժամանակից հետ ենք

Եթե 500 տարի առաջ մարդկանց ասեին, որ մի օր իրենք ոչ թե ձի են քշելու, այլ մեքենա, թռնելու են օդով և աշխարհի մի ծայրից մյուսը խոսելու են հեռախոսով, մարդիկ միգուցե ասողին խելագար անվանեին, իսկ միգուցե նաև այրեին խարույկի վրա 🙂 Դա շատ զարմանալի է, թե ինչպես է մարդկությունն անընդհատ ինքնակատարելագործվում: Այն, ինչ հիմա մեզ գերժամանակակից է թվում, տարիներ անց սերունդների մոտ ծիծաղ է առաջացնելու: Մեր պապերն ու տատերը մինչև հիմա էլ զարմանում են, թե ինչպես ենք մենք համակարգչով աշխատում, ինչպես է համացանցում գումար պահվում, ինչպես է բանկոմատում այդքա՜ն փող տեղավորվում: Մարդկության այդ առաջընթացը նույնիսկ մենք ենք զգում: Կարծես երեկ լիներ, որ Floppy սկավառակ էինք օգտագործում և «Վազ» մակնիշի մեքենա երազում, իսկ այսօր 64Գբ կրիչ ու Bentley ենք ուզում:

Դա շատ լավ է, որ մարդկությունն անընդհատ առաջ է շարժվում: Ինչքան էլ ցավալի է, որ այդ առաջընթացի միայն մի մասը կարող ենք տեսնել, բայց թող այդ աճը միշտ լինի: Թող որ մի օր էլ մեր թոռնիկները մեզ վրա ծիծաղեն, երբ մենք չհասկանանք, թե ինչպես են մարդիկ վիրտուալ դռներով անցնում կամ հաց ուտելու փոխարեն փոքրիկ հաբերով կշտանում: Մարդու ուղեղն անընդհատ զարգանում է: Երբեմն մտքովդ անցնում է՝ իսկ ի՞նչ է լինելու վերջը, ինչքա՞ն պետք է զարգանանք, ինչե՞ր պետք է հորինենք, ինչե՞ր պետք է ստեղծենք… Որքան մեծ են հնարավորություններ, հասկանում եք, չէ՞: Ստեղծող մարդու համար ժամանակն ինքն է պայմաններ ստեղծում, հնարավորություններն իրենք են ընդառաջ վազում: Ում մտքով կանցներ 30 տարի առաջ, որ մարդը, մեկ կայք ստեղծելով, միլիարդատեր կարող է դառնալ: Ժամանակին գերհարուստները աշխատում, չարչարվում էին, նավթ էին քաշում, ոսկի փնտրում, իսկ այսօր՝ ընդամենը մեկ կայք:

Իրոք զարմանալի բան է կյանքը՝ զարմանալի և անչափ հետաքրքիր: Զարմանալի, որովհետև մենք անընդհատ իմանում ենք նորը, ինչը ժամանակին մտքներովս չէր էլ անցնում և մեզ հրաշք էր թվում, և հետաքրքիր, քանի որ այդ «հրաշքները» մենք տեսնում ենք: Եվ ոչ միայն տեսնում ենք, այլև հնարավորություն ունենք դրանց մի մասը ստեղծելու: Չէ որ ստեղծողներն այլ մոլորակներից չեն ժամանել, դրանք կրկին մենք ենք՝ մեր հայրերը, պապերը, ընկերները: Այնպես որ, հարգելի ընթերցող, հիշիր՝ որքան ժամանակն անցնում է, այնքան նոր հնարավորություններ են քո առջև բացվում: Բաց մի՛ թող դրանք: Բայց նույնիսկ, եթե բաց էլ թողնես, վայելիր կյանքը, վայելիր այն վիճակով, որով այն կա: Չէ՞ որ դրանից ավելի լավ բան չկա, ապրել…

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

1 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»