Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Ստարտափ

Ստարտափի ֆինանսավորում. բիզնես-հրեշտակներ և վենչուրային ֆոնդեր

«Ստարտափը սիրում է ֆինանսավորում», — ասել է մի անգամ հայտնի… իրականում սա կատակ էր :), բայց կատակի մեջ ճշմարտություն կա: Ստարտափների մեծ մասը վերածվում են մեծ, եկամտաբեր նախագծերի ի շնորհիվ արտաքին ֆինանսավորման: Շատ քիչ դեպքերում է ստարտափը զարգանում սեփական միջոցների հաշվին՝ առանց կողմնակի եկամուտի ներգրավման: Ինչո՞ւ: Պատճառը շատ պարզ է՝ ստարտափի հիմնադիրները պարզապես չունեն այդ գումարները: Միջին ստարտափի դեպքում խոսքը գնում է տասնյակ, հարյուր հազարավոր դոլարների, երբեմն նաև միլիոնների մասին: Իսկ քիչ գումարով «պահվող» ստարտափը ինչ-որ պահի կարող է մահանալ: Եվ պատճառն այն չէ, որ գաղափարը լավը չէ, պարզապես սպառվում են տարրական ծախսերը հոգալու համար անհրաժեշտ ֆինանսները կամ կորում է մոտիվացիան: Եվ նույնիսկ, եթե հիմնադիրների ջանքերով ստարտափը ինչ-որ ժամանակ գոյատևի, ինչ-որ պահի կհայտնվի մի «խոշոր շնաձուկ», որը կանի նույն բանը, բայց ավելի մասշտաբային: Եվ ի՞նչ եք կարծում՝ ում ետևից կշարժվեն այդ ժամանակ մարդիկ:

Այդ պատճառով, հիմնականում զարգանում են այն ստարտափները, որոնք շուկա են մտնում միանգամից, արագ և «աղմուկով»: Իսկ դրա համար անհրաժեշտ է ֆինանսավորում (ֆինանսավորումն անհրաժեշտ է ընկերություն «պահելու», աշխատողներ վարձատրելու, մարքեթինգ և գովազդ անելու, հետազոտություններ անցկացնելու և նման այլ ծախսերի համար): ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում ստարտափների մեծ մասը ֆինանսավորվում են բիզնես-հրեշտակների և վենչուրային ֆոնդերի միջոցով:

Բիզնես-հրեշտակները անհատ ներդրողներ են (գործարարներ, միլիոնատերեր), ովքեր պատրաստ են իրենց սեփական գումարները ներդնել որևէ նախագծի մեջ՝ այդ գումարները բազմապատկելու նպատակով: Բիզնես-հրեշտակները կարող են աջակցել ստարտափի զարգացմանը ոչ միայն ֆինանսապես, այլ նաև իրենց կապերով, խորհուրդներով և այլն: Բիզնես հրեշտակները հաճախ պատրաստ են ներդնել ստարտափի մեջ նույնիսկ գաղափարի փուլում, եթե տեսնեն նպատակասլաց թիմ, լավ գաղափար և նախագծի հստակ բիզնես մոդել (այսինքն, պետք է հստակ հասկանան, թե որտեղից են ետ ստանալու իրենց գումարները): Բիզնես-հրեշտակների մեծ մասը ֆինանսավորում են ստարտափներ ոչ շատ մեծ գումարներով, օրինակ 50 հազար կամ 200 հազար դոլար:

Վենչուրային ֆոնդերը կազմակերպություններ են, որոնք աշխատում են ստարտափների հետ՝ հիմնականում ավելի ուշ փուլերում: Այսինքն, դժվար կլինի գտնել ֆինանսավորում որևէ վենչուրային ֆոնդում, եթե դուք ունեք պարզապես գաղափարը: Պետք է լինի նվազագույնը նախագծի նախատիպը կամ ինչ-որ տարբերակ, որն արդեն գործում է: Վենչուրային ֆոնդերը, ի տարբերություն բիզնես-հրեշտակների, ֆինանսավորում են ավելի մեծ նախագծեր, որոնք պահանջում են, օրինակ, 1 միլիոն դոլարից ավել ներդրումներ: Նաև, ի տարբերություն բիզնես-հրեշտակների, վենչուրային ֆոնդերը չեն ներդնում սեփական միջոցները: Նրանք ներդնում են այն գումարները, որոնք ներգրավել են տարբեր այլ ֆոնդերից, հասարակությունից և այլն:

Երկու դեպքում էլ, ստարտափի համար ֆինանսավորում գտնելը հեշտ չէ, քանի որ պատկերացրեք, թե որքան նման առաջարկներ են ստանում բիզնես-հրեշտակները և վենչուրային-ֆոնդերը: Նաև, ամեն մի ներդրում, գումար կորցնելու մեծ ռիսկ է, այդ պատճառով և՛ բիզնես-հրեշտակները և՛ վենչուրային ֆոնդերը ամենայն լրջությամբ են մոտենում դրան. ոչ ոք չի ուզում կորցնել իր գումարները: Սակայն, եթե կա լավ գաղափար, դրա շուրջ համախմբված թիմ և նպատակասլացություն, ֆինանսավորում կարծում եմ ուշ թե շուտ կգտնվի:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»