Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Մտորումներ

Տաղանդավոր ծնվում են, թե՞ դառնում…

Աշխարհում կան տաղանդավոր շատ մարդիկ: Նման մարդիկ կան հենց մեր շրջապատում: Մեկը տաղանդավոր երգիչ է, մյուսը տաղանդավոր դերասան, բանաստեղծ, քանդակագործ, լրագրող կամ հոգեբան: Շատերի կարծիքով տաղանդը տրվում է ի ծնե, այսինքն, եթե որոշված է, որ դու երգիչ ես դառնալու, ուրեմն դու երգիչ կդառնաս և վերջ: Իսկ եթե չունես այդ տաղանդը, ապա ինչ էլ ուզում ես արա, դու երգիչ չես դառնա: Երբ պարզվում է, որ մարդն ինչ-ինչ տաղանդներ ունի, նույնիսկ ծնողները կամ հարազատներն են հիշեցնում, որ նա փոքր տարիքից նման հակումներ ուներ: Այսինքն, տաղանդավոր չեն դառնում, տաղանդավոր ծնվում են:

Սա առաջին կարծիքն է, միգուցե նաև հիմնավորված, չեմ կարող ասել: Սակայն կա նաև երկրորդ կարծիքը, որի կողմնակիցն եմ ես: Բոլոր մարդիկ ծնվում են միանման, իսկ տաղանդները հայտնվում են ժամանակի ընթացքում: Պարզապես ես կարծում եմ, որ երբ մարդը մի բանի վրա կենտրոնանում է, երբ նրա սիրտը դրան է ձգտում, ապա որոշ ժամանակ անց նա արդյունքների է հասնում և դա դիտարկվում է որպես տաղանդ: Նկատի ունեմ, երբ որբ, անգրագետ երեխան մի օր գրադարանի կողքով անցնելիս տեսնի, թե ինչպես են իր հասակակիցները նստած գիրք կարդում և նրա մեջ նույնպես առաջանա այդ ձգտումը, նա ամբողջությամբ նվիրվի դրան և տարիներ անց դառնա համաշխարհային ճանաչված գրող, ապա բոլորը կասեն, որ նա գրելու տաղանդ ուներ: Անկասկած դա այդպես է, բայց այդ տաղանդը ձեռք է բերվել: Նույն այդ տղան հնարավոր է անցներ ոչ թե գրադարանի, այլ մարզասրահի լողավազանի կողքով, տեսներ լողորդներին, ինքն էլ ուզենար լողորդ դառնար և տարիներ անց օլիմպիական չեմպիոն դառնար: Այդ ժամանակ կասեին, որ տղան տաղանդավոր մարզիկ է:

Մարդուն բնորոշ գծերից մեկն այն է, որ նա կարող է «ճկուն փոփոխվել», այսինքն հարմարվել տարբեր միջավայրերի և պայմանների և իր վրա վերցնել դրանց ազդեցությունը: Եթե մարդուն 20 տարով միայնակ գցես ջունգլիներ, նա «գազան» կդառնա: Եթե մարդը ծնվի երաժիշտների ընտանիքում, եթե անընդհատ իր վրա վերցնի «շրջապատի» այդ ազդեցությունը, ավելի հավանական է, որ նա երաժիշտ կդառնա: Միգուցե նաև չդառնա, այլ դառնա տաղանդավոր ճարտարապետ, բայց դա չի նշանակում, որ նա ծնված օրվանից է ճարտարապետ, կամ նրա ուղեղն այնպես է կառուցված, որ բնորոշ է միայն ճարտարապետներին: Ոչ, ուղղակի կյանքի ընթացքում նրա մոտ նման հակումներ են առաջացել և նա այդ ուղղությամբ է շարժվել:

Եթե ես հավատայի, որ տաղանդը տրվում է ի ծնե, ես շատ բաներից կհիասթափվեի: Որովհետև դա կնշանակեր, որ կլինեն մարդիկ, ովքեր ինչ էլ ուզում է որ անեն, երբեք ինչ-որ բանում տաղանդավոր չեն դառնա: Բայց ես համոզված եմ, որ նման մարդիկ չկան: Յուրաքանչյուր մարդ կարող է դառնալ տաղանդավոր ինչ-որ բանում, յուրաքանչյուր մարդ «թաքնված» տաղանդ է:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

1 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»