Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Հաջողակ ընկերություններ

Բրենդների ուղին. Adidas և Puma

Հեղինակ՝ Karen

1920թ-ի սկիզբ… Դասսլեր ընտանիքի ընտանեկան խորհուրդը որոշում է կոշիկի արտադրության ընտանեկան բիզնես սկսել: Նրանց առաջին արտադրանքը նախատեսված էր հեռացատկորդների պարապմունքների համար: Որպես հումք ծառայում էր զինվորական հին հագուստը, իսկ կոշիկի տակը՝ ստանում էին հին անվադողերից: Նորաբաց ընկերությունը կոչվում եր Դասսլեր:

Ադոլֆ Դասսլերը ծնվել է 1900թ-ի նոյեմբերի 3-ին Բավարիական Հերցոգենաուրախ փոքրիկ քաղաքում: Նրա եղբայրը` Ռուդոլֆ Դասսլերը, ընտանիքում ավագն էր և համեմատած Ադոլֆի հետ, ով հանգիստ ու լուռ երեխա էր, նրա հակապատկերն էր: Նրանց մայրը լվացքատան աշխատող էր, իսկ հայրը՝ հացթուխ: Ադոլֆին տանն անվանում էին Ադի, եղբորը՝ Ռուդի: Երբ նրանք ընդամենը 14-15 տարեկան էին, Գերմանիան սկսեց առաջին համաշխարհային պատերազմը, բայց եղբայրները, տարիքի հետ կապված, ճակատ չգնացին (նրանք այդ մասին չէին էլ երազում): Ադիի կիրքը ֆուտբոլն էր, որն այդ ժամանակ Եվրոպայում արդեն հայտնի խաղ էր: Պատերազմից հետո, երբ Գերմանիան աղքատության ու փլատակների մեջ էր, Դասսլեր ընտանիքը կարողացավ գոյատևել: 1920թ-ին հիմնադրած ընկերության ղեկավարումը ստանձնել էին Ադին և Քրիստոֆ Դասսլերը (հայրը): 1924թ-ին նրանց միացավ նաև Ռուդին: Երկու եղբայրները հրաշալի փոխլրացնում էին միմյանց: Ադին իսկական գյուտարար էր իր ոլորտում, մինչդեռ Ռուդին հանճար էր կապերի, մարքեթինգի և վաճառքի ոլորտում:

Կարի հումքը նրանք վերցնում էին զինվորական հին հագուստներից, իսկ կոշիկի տակի ռետինե մասը՝ հին անվադողերից: Արդեն 1928թ-ի օլիմպիական խաղերին մի քանի մարզիկներ ելույթ էին ունենում Դասսլեր ընկերության մարզակոշիկներով: 1925թ-ին բիզնեսը սկսեց կտրուկ աճ ապրել: Ադին արդեն կարող էր ազատություն տալ իր երևակայությանը և որպես ֆուտբոլասեր՝ ստեղծեց առաջին ֆուտբոլային մարզակոշիկը: Տակի մասում դրանք երկաթյա մատիկներ ունեին (шипы), որոնք Ադիի համար պատրաստում էր տեղի դարբինը: Այդպես ծնվեցին ֆուտբոլային այժմյան մարզակոշիկները:

1927թ-ին Դասսլեր ընկերությունը կարող էր թույլ տալ իրեն գնել հսկայական լքված մի ֆաբրիկա և հասցնել շրջանառությունը օրեկան 100 զույգի, իսկ աշխատողների քանակը՝ 25-ի: Հաջորդ օլիմպիական խաղերին` Լոս Անջելեսում, 1932թ-ին, գերմանացի Արտուր Յոնատը 100 մետր մրցավազքում գրավեց 3-րդ տեղը: Այդ ժամանակ նա կրում էր Դասսլեր մարզակոշիկները: Իսկ 1936թ-ը իրական հաջողություն բերեց Ադիին: Ծնվեց նրա առաջնեկը, միաժամանակ օլիմպիական խաղերում ամերիկացի սևամորթ հեռացատկորդ Ջեսսե Օուվենսը Դասսլեր մարզակոշիկներով նվաճեց 4 ոսկե մեդալ և 5 օլիմպիական ռեկորդ սահմանեց:

Բայց չնայած հաջողություններին՝ եղբայրների միջև տարաձայնություններ էին սկսել: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին երկուսն էլ Նացիստական կուսակցության անդամ դարձան: Պատերազմի ավարտից հետո նրանց միջև կապը վերջնականորեն խզվեց: Ռուդին մեկնեց ճակատ այն ժամանակ, երբ Ադին հրամանատարության պատվերով զինվորական կոշիկներ էր կարում Նացիստական Գերմանիայի համար: Գերմանիայի պարտությունից հետո եղբայրները գրեթե զրոյից սկսեցին իրենց բիզնեսը: Իսկ 1948թ-ի գարնանը, հոր մահից հետո, նրանք վերջնականորեն որոշեցին կիսել բիզնեսը: Նրանք առանձնացան ու պայմանավորվեցին, որ երկու բիզնեսներից ոչ մեկն էլ ընտանիքի անվամբ չեն կոչելու: Ադոլֆն իր բիզնեսն անվանեց Ադիդաս (Ադի + Դասսլեր), իսկ Ռուդին՝ Պումա: Այժմ աշխարհահռչակ այս երկու բրենդները իրար հետ կատաղի մրցակցության մեջ են, իսկ ամեն ինչ սկսվեց մի ընտանիքից, որում պարզապես ուզում էին ինչ-որ գործ սկսել:

Հեղինակի մասին

Karen

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»