Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Մարդկանց հետ շփում

Մարդկանց հետ շփման գաղտնիքը. կարմիր և կապույտ կետերի մասին

Մարդկանց հետ շփումը մեր ամենակարևոր ունակություններից է: Այն մեծ ազդեցություն է ունենում մեր կյանքի ցանկացած ոլորտի վրա: Այդ պատճառով էլ ժամանակին այդքան շատ հոդվածներ ենք գրել այս թեմայով: Այսօր կգրեմ ևս մեկը:

Պատկերացրեք, որ ձեր շրջապատում կան մարդիկ, որոնց հետ դուք «լարված» հարաբերությունների մեջ եք: Օրինակ, կա մեկը, ումից խուսափում եք, կա մեկ այլ մարդ, ում միշտ ժպտում եք, բայց երբ ընկերների հետ եք, նրանից բողոքում եք: Կա ևս մեկը, ում հետ ժամանակին վիճել եք և այժմ չեք շփվում: Միգուցե կան նաև մարդիկ, ովքեր ձեզ նյարդայնացնում են: Նրանք կարող են հանդիպել ցանկացած տեղ, ցանկացած պահի: Այն մարդկանց, ում հետ շփումը ձեզ վրա ինչ-ինչ պատճառներով բացասական է ազդում, անվանենք կարմիր կետեր, մյուս բոլոր մարդկանց՝ կապույտ կետեր:

Որպեսզի մարդկանց հետ շփման հարցում դուք կատարելության հասնեք, ձեր կյանքում չպետք է լինեն կարմիր կետեր: Դա կախված է միայն ձեզանից: Երբ մեր կյանքում ինչ-որ կարմիր կետ է հայտնվում, սովորաբար մեզ թվում է, որ դրա պատճառը մենք չենք: Այսինքն, մենք մեզ համար հանգիստ ապրում էինք, ամեն ինչ ճիշտ էինք անում և հանկարծ հայտնվեց մեկը, ով մեր կյանքի բնականոն հունը շեղեց և սկսեց մեզ վրա բացասական ազդել: Ինչ-որ ժամանակ անց ավելացավ ևս մեկ կարմիր կետ: Կրկին մեղավորը մենք չենք: Ապա հաջորդը: Այս անգամ էլ մեղավորը մենք չենք: Հետո հասկանում ես, որ քո կյանքում կան բազմաթիվ կարմիր կետեր և երբ դուրս ես գալիս փողոց, հանդիպման ես գնում, աշխատանքի կամ ինչ-որ միջոցառման, այդ կարմիր կետերն անընդհատ հանդիպում են քեզ և ստեղծում լարված իրավիճակ, երբ դու քեզ զգում ես ոչ քո ափսեում:

Կարմիր կետերի հետ կապված իմ տեսակետը հետևյալն է. երբ մեր կյանքում կարմիր կետեր են հայտնվում, դրա հիմնական «մեղավորը» մենք ենք: Երբեմն մենք մեղավոր ենք ուղիղ իմաստով, երբեմն էլ «մեղավոր»՝ քանի որ թույլ տվեցինք, որ այդ կարմիր կետը հայտնվի՝ չնայած կարող էին զիջել, փորձել հասկանալ, մի խոսքով՝ ինչ-որ բան անել, բայց չարեցինք դա:

Հիշեք, որպեսզի ձեր կյանքում չլինեն կարմիր կետեր, բոլոր մարդկանց պետք է լավ վերաբերվել: Չպետք է ձեր ներսում պահեք մարդկանց հետ կապված բացասական զգացողություններ: Դա առաջին հերթին ձեզ է վնասում: Պետք է փորձեք հասկանալ մարդկանց: Երբ ձեր կյանքում կարմիր կետ է հայտնվում, պետք է ամեն ինչ անեք, որպեսզի այն դառնա կապույտ: Պետք է պատասխանատվությունը ձեզ վրա վերցնեք: Այստեղ նույնիսկ կարևոր չէ, թե ով է մեղավոր, կարևորը՝ ինչպես դա ուղղել:

Պատկերացրեք ռետինե գնդակ: Գնդակը հնարավոր է տարբեր կողմերից սուր իրով խոցել: Այդ դեպքում գնդակի վրա կհայտնվեն անցքեր: Եթե այդ անցքերը չվերականգնվեն, գնդակն այլևս չի լինի այնպիսին, ինչպիսին նախկինում՝ լիարժեք, կլոր, գեղեցիկ: Այն կլինի խոցված գնդակ, որի վրա կան բազմաթիվ անցքեր: Իսկ երբ այդ անցքերը կարողանան իրենք իրենց վերականգնվել, ապա գնդակը կդառնա լիարժեք: Դա չի նշանակում, որ այն երբեք չի խոցվի: Պարզապես՝ ամեն խոցումից հետո գնդակն ինքն իրեն կվերականգնի:

Մարդկանց հետ շփման հարցում մենք նման ենք գնդակի: Երբ մեր շրջապատում կան մարդիկ, որոնց հետ մեր հարաբերությունները լարված են, դրանք անցքեր են մեր ներաշխարհում, իսկ մենք նման ենք խոցված գնդակի: Իսկ երբ մենք կարողանում ենք ամեն խոցումը հաղթահարել, վիրավորանքն ու լարվածությունը մեր ներսում երկար չպահել, ապա մենք վերականգնվում ենք և դառնում «լիարժեք գնդակ»: Մենք կարող ենք հանգիստ գլորվել, մեզ ոչինչ չի խանգարի, մենք կլինենք մեր ափսեում, քանի որ լավ ենք վերաբերվում բոլոր մարդկանց:

Այնպես որ, լարված հարաբերությունների դեպքում քայլեր ձեռնարկեք ինքներդ, վերականգնեք այդ հարաբերությունները: Փոխվեք ինքներդ: Մի թողեք, որ ձեր կյանքում լինեն կարմիր կետեր: Դժվար է, այնպես չէ՞: Մեկ խորհուրդ կտամ: Եթե ձեր կյանքում կարմիր կետ է հայտնվում և ուզում եք դարձնել այն կապույտ, համոզեք ինքներդ ձեզ, որ այդ մարդուն դուք սիրում եք, որ նա ձեզ հարազատ մարդ է: Ուղղակի մտքում պատկերացրեք դա: Մտքի ուժն ամենակարող է: Եթե դուք համոզեք ինքներդ ձեզ, որ այդ մարդուն սիրում եք, ձեր բոլոր քայլերն ու արարքները կլինեն այնպիսին, որ կարմիր կետը դառնա կապույտ: Դա հնարավոր է: Իմ կյանքում չկան կարմիր կետեր: Հուսով եմ՝ շուտով ձեր կյանքում նույնպես:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

8 մեկնաբանություն

  • Իսկ երբ քեզ են կարմիր համարում, նման մարդիկ բացասական էներգիա են փոխանցում և դրանից խուսափելը անհնար է, միակ բանը բացարձակ շփում չունենալն է 🙂

    • Մարիամ ջան, խուսափելը ժամանակավոր լուծում է, որը լրիվ համաձայն եմ, որ երբեմն ուղղակի անհրաժեշտ է 🙂 Իսկ երկարաժամկետ տեսանկյունից խնդիրները, իմ կարծիքով, պետք է լուծել:

      • Մարդը քո մասին ոչ թե վատ կարծիք ունի, այլ միգուցե նախանձում է, ոչնչով ոչ քեզ ոչ իրեն չես կարող օգնել :)հենց էտպիսի մարդիկ են ստիպում, որ փոխադարձ դու էլ չարանաս, միգուցե մենք նույնը մնանք, բայց իրենց բացասական էներգիան արդեն իսկ ազդում է

  • Ամեն ինչի հիմքում ընկած է հավատքը:
    Ես ինքս գործնական մարդ եմ:
    Իմ կյանքում շատ է օգնում Աստվածաշունչ կարդալը, հաջողության մասին էլ շատ եմ կարդում ու քննում: Բայց երբ գիտականորեն գրվածն ու հավատքով գրվածը իրար կողք եմ դնում, ու համեմատում, տեսնում եմ, որ գիտությունը շաատ թույլ է Աստծո զորության առաջ: Ինչ որ գիտականորեն մարդիկ նոր նոր են ապացուցում, դեռ 2000 տարի առաջ Հիսուսն էր ասում: ԵՎ շատ բաներ էլ կան գրված, որ դեռ չենք հասկանում, երևի դեռ այդքան չենք զարգացել, մի 2000 տարի էլ պետք է հասկանալու, ապացուցելու համար:
    Խաղաղություն բոլորիս սրտերին:

    Շնորհակալություն Հրաչ ջան հրաշալի հոդվածի համար, Ճիշտ ես մեր պայքարը մեր ներսում է, ոչ թե մեզանից դուրս: Եվ ինչքան շուտ հասկանանք, այդքան հետաքրքիր ու երջանիկ կլինի մեր հետագա կյանքը:

  • Բարև ձեզ, Հրաչ ջան:
    Այս օգտակար հոդվածը լի է հետաքրքիր մոտեցումներով, որոնք մեր ներաշխարհին նայելու ևս մեկ առիթ են դառնում: Այն արտահայտում է մարդկանց և ինքդ քեզ ներելու գաղափարը:
    Դժվար է ասել. ինչպե՞ս հասնել ներման գիտակցությանը, որը ներքին խաղաղություն է բերում: Խնդրի բարդությունը կախված է լուծման պարզությունից: Ի՞նչ կպատահի այն ոչխարին, ով կատաղի գայլին դադարի իր կյանքի «կարմիր կետը» համարելուց: Երբ վստահությունը նվազում է, աճում է զգուշավորության անհրաժեշտությունը:
    Այսուհանդերձ, մարդկանց սիրելու համար պետք է ներել նրանց: Ներումը ոչ թե մարդկանց սխալների մոռացումն է, այլ՝ նրանց էության ընդունումն այդ ամենով հանդերձ:
    Ակամա հիշեցի Սևակի խոսքերը.
    Ասում են, իբր, կապույտի վրա
    Ճանճեր չեն նստում:
    Լսու՞մ ես, Մարիա’մ,
    Ինձ ներս ու դրսից կապույտ հագցրու…

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»