Գրքեր անձնային աճի մասին

Այս գրքերը ծնվեցին այն փոփոխությունների արդյունքում, որոնք տեղի ունեցան մի մարդու ներսում: Առաջին փոփոխությունը կապված էր կյանքի հանդեպ վերաբերմունքի, երկարաժամկետ նպատակները հասկանալու հետ: Փոփոխությունն ամփոփվեց «Փոխիր Կյանքդ» գրքում: Երկրորդ փոփոխությունը կապված էր բնավորության հետ. կամ մենք ղեկավարում ենք մեր բնավորությունը, կամ այն ղեկավարում է մեզ: Փոփոխության արդյունքում ծնվեց «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» գիրքը: Երրորդ փոփոխությունը կապված էր աշխարհայացքի ընդլայնման հետ: Մեր մտածողությունը սահմանափակվում է այն միջավայրով, որում մենք ապրում ենք, որը գիտենք: Երբ կտրվում ես այդ միջավայրից, հնարավորություն ես ձեռք բերում աշխարհն այլ կերպ տեսնել, այլ կերպ մտածել: Մտածողության աճն ամփոփվեց «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքում: Դեռ փոփոխություններ կան առջևում…


   


Մարդկանց հետ շփում

Որքան կարևոր է ասել. «Ես քեզ սիրում եմ»

Ես քեզ սիրում եմ

Վերջերս մի քանի օրով ընտանիքով գտնվում էինք Երևանից ոչ շատ հեռու գտնվող մեր ամառանոցում: Ջրի խողովակ էր պայթել: Մինչ երեխաներս վազվզում էին առանձնատան երկրորդ հարկի բաց պատշգամբում, ես և մոտակա գյուղից հրավիրված վարպետը առաջին հարկում՝ պատշգամբի անմիջապես տակ, փորձում էինք կանգնեցնել ջրի հեղեղը: Ջուրը կանգնեցնել հաջողվեց, ապա վարպետը սկսեց հին, ժանգոտված խողովակների փոխարինումը նորերով: Մոտ երկու ժամվա աշխատանք էր սպասվում:

Այդ ընթացքում երեխաները խաղում էին վերևում, ինչ-որ խաղալիքներ էին գցում ցած, ապա «Պապա՛, պապա՛» գոռալով իմաց տալիս, որպեսզի դրանք նետեմ վեր: Ուրախանում էին, կրկին գցում ցած, ճաղերի արանքից ձեռքերը պարզած՝ փորձում խաղալիքները օդում բռնել: Մոտ քսան րոպե անցավ:
«Պապա՛, ես քեզ սիրում եմ». հանկարծ վերևից լսվեց երեք տարեկան որդուս ուրախ ճիչը: Վարպետի դեմքին փոքր-ինչ ամոթխածության և ուրախության խառնուրդ հայտնվեց: «Երեխաները հրաշք են»,- ժպտալով ասաց նա: «Ինչ կարևոր է երեխաներին մանկուց սովորեցնել կախարդական այդ երեք բառերը». ուրախության պաշարի ութսուն տոկոսը ներսումս պահելով՝ մտածեցի ես:

Մեր փոքրիկ՝ չորս հոգանոց ընտանիքում, «Ես քեզ սիրում եմ» արտահայտությունը օրական տասնյակ անգամներ կարելի է լսել: Մենք ասում ենք դա իրար, երեխաներին և անում դա նրանց գոյության առաջին օրերից: Նրանք մեծանում են և կրկին ու կրկին լսում այդ բառերը: Երբ տղաս սկսեց խոսել, որոշ ժամանակ անց ինքն էլ հաճույքով և առանց դժվարության արտաբերում էր. «Մամա, ես քեզ սիրում եմ», «Պապա, ես քեզ սիրում եմ»: Դա ասելը նրա համար դառել էր մի բան, ինչը սովորական է, դժվար չէ, անկեղծ է, ուրախությունը արտահայտելու միջոց է:

Շատ կարևոր է երեխաներին ամենափոքր տարիքից ասել և իրենց էլ սովորեցնել ասել՝ «Ես քեզ սիրում եմ»: Ոչինչ չի կարող այդքան էներգիա և զգացմունք փոխանցել, որքան այդ երեք բառերը: Շատերին դա կաշկանդում է, շատ ընտանիքներում սերը կարծես թաքնված է մնում, խոսքերը՝ չասված, և միայն այն պատճառով, որ դրա հիմքը չի դրվել մանուկ հասակում: Լիակատար ազատություն ես զգում, երբ անկաշկանդ կարող ես արտահայտել այն, ինչ զգում ես: Դա առողջ, ամուր հարաբերություններ, երջանիկ ընտանիք ստեղծելու անփոխարինելի օգնական է: Երեխաները, այդ երեք բառերի ազդեցության տակ, այլ կերպ են մեծանում, նրանց գիտակցությունն այլ է լինում:

Ինձ համար շատ կարևոր է գրել այս հոդվածը, քանի որ գիտակցում եմ, որ դա բացակայում է հայկական շատ ընտանիքներում: Սակայն այդ արտահայտությունն անելը մի բան է, ինչն անկրկնելի է, շատ չի լինում և երջանկությունը միայն ավելացնում է: Սովորություն դարձրեք մտցնել այդ երեք բառերը ձեր առօրյա:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»