Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Մարդկանց հետ շփում

Ինքնատիրապետում

Անձի կարևորագույն հատկություններից մեկը ինքնատիրապետումն է: Այն օգնում է հուզառատ ու զգացմունքային իրավիճակներում հավասարակշռվել, սառը դատել և ճիշտ որոշում կայացնել: Այն, թե ինչ մակարդակի վրա է գտնվում մարդու ինքնատիրապետումը, խոսում է նրա հոգեկան հավասարակշռության, նյարդային համակարգի և ընդհանրապես նրա ներքին աշխարհի մասին: Թույլ ինքնակառավարման մասին են խոսում անզուսպ ծիծաղն ու լացը, դժգոհություններն ու բողոքները, բղավոցներով ու ագրեսիայով արտահայտվելը և այլն:

Հաճախ ինքնատիրապետման բացակայության հետևանքով են կատարվում հանցագործություններ (օրինակ՝ զայրույթի պահին վնասել ինչ-որ մեկին): Մարդիկ կարող են անտեղի վիրավորել կամ ցավ պատճառել մյուսներին: Զայրույթի թույնը կարող է դուրս գալ մարդու ներսից սարսափելի արարքների կամ խոսքերի միջոցով: Մարդն այդ պահին կորցնում է ինքնատիրապետումը և սկսում է դատել ոչ թե ուղեղով, այլ զգացմունքներով: Եվ այդ ժամանակ նա անում է այն, ինչը երբեք չէր անի սառը դատողությամբ: Ուստի հաջողության հասնելու ճանապարհին շատ կարևոր է հիշել այս մասին, քանի որ հաճախ թույլ ինքնատիրապետումը կարող է խոչընդոտ հանդիսանալ ձեր առաջխաղացմանը: Ես ինքս ուսումնասիրելով բազմաթիվ նյութեր, առանձրացրել եմ մի քանի մտքեր և կտամ խորհուրդներ, որոնք կօգնեն ձեզ զարգացնել ինքնատիրապետումը:

Մենք պետք է հետևենք մեր զգացմունքներին ու խոսքերին ամեն պահի: Ուշադրություն դարձրեք այն բանի վրա, որ մարդկանցից շատերը նույնիսկ առօրեական ամենաչնչին հարցերը քննարկելիս խոսում են շատ բարձր ձայնով և դրա հետևանքով կորցնում են մեծ քանակությամբ էներգիա, շատ շուտ են հոգնում ու հոգնեցնում են մյուսներին և ի վերջո՝ նա, ով հանգիստ ժամանակ բարձր է խոսում, շատ մեծ հեշտությամբ զայրույթի պահին կարող է բորբոքվել, բղավել և վեճի մեջ մտնել: Սովորություն դարձրեք խոսելու այնպիսի ձայնով, որ ասես կողքի սենյակում ինչ-որ մեկը քնած է և դուք չպետք է Ձեր ձայնով արթնացնեք նրան: Մի փիլիսոփա ասել է «Վեճի ժամանակ հաղթում է նա, ով չի վիճում»: Թոմաս Էդիսոնն էլ ասել է « Զայրացա՞ծ ես, հաշվիր մինչև տասը: Շա՞տ ես զայրացած, հաշվիր մինչև հարյուրը»: Եվս մի կարևոր միտք զայրույթի մասին «Զայրացած ժամանակ խոսել, նշանակում է փոթորկոտ ծովում նավ նստել»:

Այնպես, որ Ձեր զայրույթը մի արտահայտեք ակնթարթային գործողություններով ու թունավոր խոսքերով: Միգուցե այդ պահին ամեն ինչ այնքա՞ն էլ վատ չէ, և դու՞ք եք այդպիսի երանգներ տալիս ստեղծված իրավիճակին: Ուստի բարկացած ժամանակ մի ընդունեք, որ դուք զայրացած եք և մի մտածեք, որ ինչ-որ բան Ձեզ ստիպում է ճնշվել: Ասեք ինքներդ Ձեզ, որ դուք հանգիստ եք և Ձեզ հիանալի եք զգում: Անտարբեր անցեք զայրույթի կողքով և սպասեք մինչև որ ամեն ինչ կհանդարդվի և դուք կկարողանաք սառը դատել: Ճիշտ է, երբեմն լինում են իրավիճակներ, երբ դուք չեք կարող խուսափել վեճից: Սակայն հիշեք, որ վիճելու համար բառեր կան և ոչ թե ագրեսիա, հուզմունք և բացասական էներգիա: Զարգացրեք Ձեր ինքնատիրապետումը և դուք կխուսափեք անդառնալի սխալներից, կխնայեք Ձեր նյարդերը, կապրեք ավելի հանգիստ կյանքով և ձեռք կբերեք հաջողակ մարդուն բնորոշ ամենակարևոր հատկանիշներից մեկը:

Հեղինակի մասին

Ամալյա Սուքիասյան

3 մեկնաբանություն

  • Իրոք որ, ավելի լավ է վեճի պահին լռել, քան հետո զղջալ ավելորդ արտահայտությունների պատճառով: Մի Ժամանակ գերմանական բանակում զայրացած զինվորն իրավունք չուներ միանգամից բողոքելու. նա 10 օրից հետո միայն կարող էր արտահայտել իր բողոքը, եթե մինչ այդ ամբողջ բարկությունը չէր անցել՚: Կարծում եմ՝ լավ տարբերակ է խորհելու համար 10 օր ունենալը…

  • մշտապես լինել հավասարակշռված, իհարկե, այնքան էլ հեշտ չէ, հատկապես երբ դիմացինդ դրդում է քեզ վիճել և շպրտել նրա դեմքին մտածածդ, սակայն փորձը ցույց է տալիս, որ անգամ նմանատիպ իրավիճակներում զուսպ և մտածված պատասխաններն ավելի խորն են ազդում, քան կատաղի վիրավորանքները… ուստի` խնայենք մեր նյարդերը և միշտ կհաղթենք.

  • Մարդու ցանկացած անհավասարակշիռ արարք նրա լարված հոգեվիճակի արտաքին դրսևորումն է, ուստի իմ կարծիքով առաջին հերթին հարկավոր է լուծում տալ ներքին խնդիրներին:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»