Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Անձնային աճ

Սովորում ենք, սովորո՜ւմ

Դպրոց, համալսարան, աշխատանք, մանկություն, երիտասարդություն, դեռահասություն, հասունություն, ծերություն: Կյանքի այս փուլերը մեզանից շատերն անցնում են: Ամեն մի փուլ իր առանձնահատկություններն ունի: Սկզբնական փուլերում մենք ավելի շատ սովորում ենք, իսկ հաջորդող փուլերում` կիրառում սովորածը: Սկզբնական փուլերում մենք ավելի բաց ենք նորը վերցնելու համար, հաջորդող փուլերում` չափից շատ զբաղված: Սկզբնական փուլերում մենք երազում ենք, թե ինչպես ենք կիրառելու մեր սովորածը, ինչ ենք դառնալու, ինչերի ենք հասնելու, հաջորդող փուլերում` բավարարվում արդեն հասածով: Սկզբնական փուլերում մենք ավելի լայն են մտածում, մեծանալով` հաճախ որոշակի շրջանակներում:

Սովորելը սնում է մարդուն` ցանկացած տարիքում: Սովորելը ազդում է մարդու ամեն ինչի վրա` սկսած տրամադրությունից, շրջապատի ձևավորումից, վերջացրած նրա ապագայով, կյանքի ընդհանուր պատկերով: Սովորելը անվերջ գործընթաց է, որը պետք է ավարտվի միայն այն ժամանակ, երբ մենք արդեն չլինենք: Սովորելը չպետք է ունենա տարիքային սահմանափակում: Ցանկալի է, որ 80-ամյա պապիկը սովորի նույն կերպ, ինչպես 12-ամյա դպրոցականը, չէ որ նա դեռ ապրում է, չէ որ նա դեռ շնչում է, չէ որ իր սովորածով նա կարող է ինչ-որ նոր բան բացահայտել, կամ իր երեխաներին ու թոռնիկներին կարևոր ինչ-որ բան սովորեցնել:

Բժիշկը կամ իրավաբանը, երբ վերադառնում են աշխատանքից տուն, չպետք է համարեն իրենց օրն ավարտված: Իրենց գործը նրանք արդեն կատարել են, բայց ինչքան նոր բան կա սովորելու` թեմատիկ ամսագրեր, գրքեր, հոդվածներ, փորձարկումներ, սեմինարներ: Մենք բոլորս պետք է այդպես անենք: Ինչքան շատ բան ենք մենք սովորում, այնքան նոր հնարավորություններ են մեր առջև բացվում, այնքան ճկուն կարող է մեր կյանքը լինել, այնքան օգտակար մենք կարող ենք մարդկությանը լինել, այնքան շատ բան մեր երեխաները կարող են մեզանից սովորել:

Իհարկե, ֆիզիոլոգիական աճի հետ զուգընթաց սովորելու ձգտումը միգուցե նվազում է, փոփոխություններ են տեղի ունենում օրգանիզմում, մարմինը ավելի շուտ է հյուծվում, աչքերն ավելի շուտ են հոգնում և այլն, և այլն, բայց դա խոչընդոտ չէ: Ուղղակի պետք է մարզել այդ նույն մարմինը` սովորելով, դարձնել սովորելը բնավորություն, հաճույք ստանալ դրանից: Այնպես որ, հարգելի ընթերցողներ, որքան էլ որ դուք զբաղված լինեք, որքան էլ կենցաղը չթողնի, որքան էլ որ իմաստը ամբողջությամբ չհասկանաք, փորձեք ամեն օր նոր բան սովորել:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

3 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»