Գրքեր անձնային աճի մասին

Այս գրքերը ծնվեցին այն փոփոխությունների արդյունքում, որոնք տեղի ունեցան մի մարդու ներսում: Առաջին փոփոխությունը կապված էր կյանքի հանդեպ վերաբերմունքի, երկարաժամկետ նպատակները հասկանալու հետ: Փոփոխությունն ամփոփվեց «Փոխիր Կյանքդ» գրքում: Երկրորդ փոփոխությունը կապված էր բնավորության հետ. կամ մենք ղեկավարում ենք մեր բնավորությունը, կամ այն ղեկավարում է մեզ: Փոփոխության արդյունքում ծնվեց «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» գիրքը: Երրորդ փոփոխությունը կապված էր աշխարհայացքի ընդլայնման հետ: Մեր մտածողությունը սահմանափակվում է այն միջավայրով, որում մենք ապրում ենք, որը գիտենք: Երբ կտրվում ես այդ միջավայրից, հնարավորություն ես ձեռք բերում աշխարհն այլ կերպ տեսնել, այլ կերպ մտածել: Մտածողության աճն ամփոփվեց «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքում: Դեռ փոփոխություններ կան առջևում…


   


Անձնային աճ

Սովորում ենք, սովորո՜ւմ

Դպրոց, համալսարան, աշխատանք, մանկություն, երիտասարդություն, դեռահասություն, հասունություն, ծերություն: Կյանքի այս փուլերը մեզանից շատերն անցնում են: Ամեն մի փուլ իր առանձնահատկություններն ունի: Սկզբնական փուլերում մենք ավելի շատ սովորում ենք, իսկ հաջորդող փուլերում` կիրառում սովորածը: Սկզբնական փուլերում մենք ավելի բաց ենք նորը վերցնելու համար, հաջորդող փուլերում` չափից շատ զբաղված: Սկզբնական փուլերում մենք երազում ենք, թե ինչպես ենք կիրառելու մեր սովորածը, ինչ ենք դառնալու, ինչերի ենք հասնելու, հաջորդող փուլերում` բավարարվում արդեն հասածով: Սկզբնական փուլերում մենք ավելի լայն են մտածում, մեծանալով` հաճախ որոշակի շրջանակներում:

Սովորելը սնում է մարդուն` ցանկացած տարիքում: Սովորելը ազդում է մարդու ամեն ինչի վրա` սկսած տրամադրությունից, շրջապատի ձևավորումից, վերջացրած նրա ապագայով, կյանքի ընդհանուր պատկերով: Սովորելը անվերջ գործընթաց է, որը պետք է ավարտվի միայն այն ժամանակ, երբ մենք արդեն չլինենք: Սովորելը չպետք է ունենա տարիքային սահմանափակում: Ցանկալի է, որ 80-ամյա պապիկը սովորի նույն կերպ, ինչպես 12-ամյա դպրոցականը, չէ որ նա դեռ ապրում է, չէ որ նա դեռ շնչում է, չէ որ իր սովորածով նա կարող է ինչ-որ նոր բան բացահայտել, կամ իր երեխաներին ու թոռնիկներին կարևոր ինչ-որ բան սովորեցնել:

Բժիշկը կամ իրավաբանը, երբ վերադառնում են աշխատանքից տուն, չպետք է համարեն իրենց օրն ավարտված: Իրենց գործը նրանք արդեն կատարել են, բայց ինչքան նոր բան կա սովորելու` թեմատիկ ամսագրեր, գրքեր, հոդվածներ, փորձարկումներ, սեմինարներ: Մենք բոլորս պետք է այդպես անենք: Ինչքան շատ բան ենք մենք սովորում, այնքան նոր հնարավորություններ են մեր առջև բացվում, այնքան ճկուն կարող է մեր կյանքը լինել, այնքան օգտակար մենք կարող ենք մարդկությանը լինել, այնքան շատ բան մեր երեխաները կարող են մեզանից սովորել:

Իհարկե, ֆիզիոլոգիական աճի հետ զուգընթաց սովորելու ձգտումը միգուցե նվազում է, փոփոխություններ են տեղի ունենում օրգանիզմում, մարմինը ավելի շուտ է հյուծվում, աչքերն ավելի շուտ են հոգնում և այլն, և այլն, բայց դա խոչընդոտ չէ: Ուղղակի պետք է մարզել այդ նույն մարմինը` սովորելով, դարձնել սովորելը բնավորություն, հաճույք ստանալ դրանից: Այնպես որ, հարգելի ընթերցողներ, որքան էլ որ դուք զբաղված լինեք, որքան էլ կենցաղը չթողնի, որքան էլ որ իմաստը ամբողջությամբ չհասկանաք, փորձեք ամեն օր նոր բան սովորել:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

3 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»