Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Բիզնես և ֆինանսներ

Ղեկավար լինելու հետ մեկտեղ եղեք ենթակա

Հեղինակ՝ Davit

Տարիներ առաջ, երբ սկսեցի կյանքի կոչել իմ բիզնես գաղափարը, պարզվեց, որ տվյալ գործում ինձ անհրաժեշտ է գտնել բիզնես գործընկեր, քանի որ ցանկացած գործում, հատկապես սկսնակ բիզնեսում, գործընկերներն անհրաժեշտ են: Երկար ժամանակ չէր ստացվում գտնել այդպիսի մարդ, քանի որ շուկան վաղուց զբաղեցրել էին այդ գործի մեջ փորձառու գործարարները և իմ ծրագրերին վերաբերվում էին թերահավատորեն: Երկար ժամանակ փնտրելուց հետո, վերջապես (իհարկե ծանոթի միջոցով) գտա այնպիսի մարդ, ով համաձայնվեց համագործակցել (ի դեպ նա շուկայի առաջատարներից է և իր գործում երկրի ամենահմուտ գործարարներից մեկը): Մի խոսքով` ես պետք է այցելեի այդ մարդու հիմնարկ և ծանոթանայի պայմաններին:

Ճշտելով հիմնարկի հասցեն՝ շտապեցի այնտեղ: Ստացածս տպավորություններն ավելի քան լավն էին. հիմնարկը բոլոր տեսակետներից անթերի էր՝ կարգապահ անվտանգություն, հսկայական տարածք, գրագետ աշխատակիցներ, արդիական սարքավորումներ, մի խոսքով` ամեն ինչից զգացվում էր, որ տվյալ կազմակերպությունը ղեկավարում է շատ խելացի և հմուտ անձնավորություն: Անվտանգությունն ինձ ուղեկցեց տնօրենի աշխատասենյակ, սակայն այնտեղ տեղեկացրեցին, որ տնօրենը գտնվում է պահեստում և ինձ ցույց տվեցին ճանապարհը: Պահեստում կային բազմաթիվ աշխատակիցներ, որոնցից ամեն մեկը զբաղված էր իր գործով և ոչնչով չէր տարբերվում մյուսներից: Բանվորներից խնդրեցի ասել, թե որտեղ է տնօրենը, որից հետո առաջ եկավ բանվորական հագուստով մի աշխատակից և որքան մեծ էր զարմանքս, երբ պարզվեց, որ նա է տնօրենը: Մի պահ աչքերիս չհավատացի, քանի որ ըստ ավանդույթի` տնօրենն իր հագուստով պետք է տարբերվի շարքային աշխատակիցներից և ամենակարևորը՝ չպետք է զբաղվի ֆիզիկական աշխատանքով:

Իրականում այդպես չէ: Խելացի գործարարը երբեք չի խուսափում տարբեր աշխատանքներից. դա նրան հնարավորություն է տալիս պատկերացնել իր գործի դժվարությունները և անձնապես հսկել աշխատանքների ընթացքը: Բացի այդ նա սրտացավորեն է վերաբերվում իր սեփականությանը՝ անկախ մեծությունից` չզլանալով հաճախակի ստուգել այն: Լինելով շատ հեռատես անձնավորություն՝ նա օգտագործում է հանճարեղ զորավարներ Մակեդոնացու, Սուվորովի, Պետրոս Մեծի կառավարման մեթոդը, այսինքն «լինել հասարակ և առաջինը նետվել մարտի մեջ»՝ այդպիսով մեծ հարգանք վայելելով իր ենթակաների շրջանում և ավելի հեշտ ղեկավարելով մարդկանց: Իսկ բիզնեսը նման է պատերազմի: Այդ է պատճառը, որ այստեղ նույնպես կարելի է օգտագործել ռազմական մարտավարական հնարքներ: Ցանկացած հաջողակ գործարար ունի իր սեփական գործելաոճը, բայց դրանք բոլորն էլ խելացի են և արդյունավետ:

Հեղինակի մասին

Davit

5 մեկնաբանություն

      • Կարծում եմ հոդվածը շատ տեղին էր:Ինքս էլ առնչվել եմ նման խնդրի հետ, երբ “ղեկավարս” անտեղյակ լինելով, թե ինչ բարդ ու պատասխանատու գործով եմ զբաղված, անընդհատ շտապեցնում էր,միաժամանակ տալով հավելյալ հանձնարարություններ:Ամեն ինչ այլ կերպ կդասավորվեր, եթե գոնե մի անգամ փորձեր կատարել իմ աշխատանքը, կամ գոնե կողքից նայեր աշխատանքիս ընթացքին:Վերջում ես կամավոր հեռացա 🙂

        • Ճիշտ ես Գոհար ջան ես իմ փորձից գիտեմ որ այն ղեկավարները ովքեր ծանոթ են իրենց գործի մանրուքներին հազվադեպ են սխալվում բացի այդ նրանք գիտեն տրված հանձնարարության արժեքը և նրանց հնարավոր չե խաբել

  • Հետաքրքիր էր: Նամանավանդ շատ հավանեցի բիզնեսի և պատերազմի համեմատությունը, իրոք որ բազմաթիվ հնարքներ աշխատում են ինչպես ռազմի այնպես էլ բիզնեսի դաշտում: Եթե թեման հետաքրքիր է խորհուրդ կտամ ծանոթանալ Սուն Ցզիի “Պատերազմի արվեստ” գրքի հետ: Գրքում տրված են բազմաթիվ ստրատեգիական լուծումներ որոնք ինչպես նշեցի կարելի օգտագործել նաև առօրյա կյանքում:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»