Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Արժեթղթեր Բիզնես և ֆինանսներ

Ինչպես ես աշխատեցի 1000$ Twitter-ի բաժնետոմսերով, երբ կարող էի կորցնել 2000$

2014 թ. գարնանը Հայաստանում էր գտնվում Twitter-ի ղեկավարներից մեկը: Հանդիպումներից մեկի ժամանակ նրա հետևյալ թռուցիկ արտահայտությունը՝ «Շուտով հաշվետվությունը կհրապարակվի, և աճը կտեսնեք», որոշ մարդկանց ականջներից չվրիպեց: Խոսքը եռամսյակային հաշվետվության մասին էր, որում ընկերությունը հրապարակում է իր ֆինանսական տվյալները: Սպասվելիք «խոստումնալից հաշվետվության» մասին խոսակցությունները հասան նաև ինձ: Այդ պահին արդեն մի քանի տարի է զբաղվում էի արժեթղթերով, ուստի որոշեցի միանգամից գործի անցնել: Շատ արագ $7000 պարտք վերցրեցի և Twitter-ի 155 բաժնետոմսեր գնեցի, որոնց գինն այդ օրերին տատանվում էր $44-46-ի սահմաններում:

Հաշվետվության հրապարակման օրը

Եկավ այդքան սպասված հաշվետվության հրապարակման օրը: Հաշվետվությունը հրապարակվեց, և սպասումները հօդս ցնդեցին: Չնայած ընկերության մոտ ֆինանսական աճ իրոք կար, սակայն այն այնքան փոքր էր, որ հեռու էր մասնագետների՝ աճի կանխատեսումից: Սպասվածից ավելի քիչ աճ ունենալու հանգամանքը բացասական ազդեց շուկայի վրա, և բաժնետոմսերի գինը սկսեց կտրուկ ընկնել: 2014 թ. մայիս-հունիս ամիսներին մեկ բաժնետոմսի գինը դարձել էր գրեթե $30` նվազելով ավելի քան 30%-ով: Բաժնետերերի մոտ խուճապ էր: Twitter-ի ապագան այդ պահին շատ անորոշ էր, քանի որ ընկերությունը չուներ հստակ բիզնես մոդել, չուներ գումար աշխատելու վստահելի մարտավարություն և հիմնականում առաջ էր շարժվում մեծ ներդրումների հաշվին, և շատերի մոտ տպավորություն էր, որ ընկերության անկումը շարունակվելու է:

Պահե՞լ, թե՞ վաճառել

Երբ բաժնետոմսերի գինը շարունակում էր ընկնել, ծանոթներիցս մի քանիսը (որոնց նույնպես հասել էր «խոստումնալից հաշվետվության» մասին խոսակցությունը) վաճառեցին իրենց բաժնետոմսերը՝ փորձելով նվազագույն կորուստ ունենալ: Իմիջիայլոց՝ այդ պահին նման մտքեր պտտվում էի նաև իմ գլխում, քանի որ երբ տեսնում ես, թե ինչպես է օրեցօր բաժնետոմսերի գինը նվազում, կողմնորոշվելը շատ դժվար է, քանի որ ապագան անկանխատեսելի է, և նույնիսկ խոսակցություններ կային, որ ընկերությունը ընդհանրապես կարող է որոշ ժամանակ անց սնանկության խնդրի առջև կանգնել:

Երջանիկ ավարտ

Չնայած վախը կար՝ ամեն դեպքում ներքին զգացողությունս հուշեց բաժնետոմսերը պահել: Վիճակը սկսեց դանդաղորեն կայունանալ, շուկայի խուճապը՝ ցրվել, մարդկանց տրամադրությունը՝ փոխվել, և բաժնետոմսերի գինը սկսեց կրկին բարձրանալ: Վերջապես՝ 2014 թ. սեպտեմբերի 9-ին, վաճառեցի բոլոր բաժնետոմսերը՝ յուրաքանչյուրը $53-ով` ունենալով մոտ $1000-ի շահույթ:

Այս պատմությունից երկու հետևություն արեցի.

1. Արժեթղթերի մեջ ներդրում պետք է անել այն գումարներով, որոնք պատրաստ ես կորցնել (կամ գոնե հետ ստանալ երկար ժամանակ անց), եթե, իհարկե, դա հիմնական զբաղմունքդ չէ և դու պրոֆեսիոնալ ներդրող չես: Սակայն եթե ներդրված գումարն անհրաժեշտ է լինելու, օրինակ, երկու ամիս անց, ապա ռիսկը մեծ է, որ անհրաժեշտ պահին այն կարող է չլինել:

2. Նման «դրսի» խոսակցությունները վստահելի չեն: Դրանք կարող են այլ կերպ հասկացվել, կամ կարող են պարզապես կազմակերպված լինել՝ մարդկանց որոշումների վրա ազդելու նպատակով: Հիմնվել կարելի է միայն «ներքին», վստահելի տեղեկությունների վրա, այն էլ՝ ոչ 100%-ով:

Ամեն դեպքում Twitter-ի հետ կապված այս պատմությունը հետաքրքիր փորձ էր, որը կուտակվեց ֆինանսական շուկաների հետ կապված գիտելիքների շտեմարանում:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»