Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Ստարտափ

Ստարտափ. սկզբում ստեղծեք նվազագույն պրոդուկտ

Երբ նոր էինք սկսում իրականացնել մեր նախագիծը, ընկերոջս հետ խոսում էինք, թե ինչ ֆունկցիոնալություն պետք է ունենա կայքը, որքան ժամանակում այն պետք է հասցնենք, ինչպես պետք է շուկա մտցնենք, և այլն: Այդ ժամանակ ընկերոջս խոսքերը լավ եմ հիշում, քանի որ հետո նույն բանը կարդացի նաև Սթիվ Բլանկի գրքում և աստիճանաբար իմ մտածելակերպը նույնպես փոխվեց: Իսկ նա ասում էր, որ սկզբում պետք է ստեղծենք նվազագույն աշխատող պրոդուկտ՝ առանց ավելորդ ծանրաբեռնելու, առանց չստուգված ֆունկցիոնալություն ավելացնելու, քանի որ կարևորը հիմնական միտքը իրականացնելն է և հնարավորինս կարճ ժամանակում հասկանալը, թե ինչպես են մարդիկ դրան վերաբերվում: Եվ երբ արդյունքը լինի դրական, երբ մարդիկ սկսեն օգտագործել պրոդուկտը, այդ ժամանակ միայն կարելի է այն ընդլայնել:

MVP (minimum viable product)` նվազագույն կենսունակ պրոդուկտ: Այս տերմինը կարող եք հանդիպել ստարտափների մասին տարբեր պատմություններում և գրքերում: Նվազագույն կենսունակ պրոդուկտի իմաստը հետևյալն է. երբ դուք ստարտափ եք սկսում, այսինքն ունեք որևէ միտք և սկսում եք այն իրականացնել, դուք ունեք հիպոթեզներ, ենթադրություններ, որ դուք հիանալի ինչ-որ բան եք ստեղծում և դա մարդկանց պետք է: Սակայն դա ընդամենը ձեր և միգուցե ևս մի քանի մարդկանց ենթադրությունն է: Այսինքն, դուք չունեք փաստեր: Միգուցե դուք մինչև նախագիծը սկսելը հարցում եք անցկացրել մարդկանց որոշակի շրջանակներում, բայց միևնույն է՝ դուք չունեք իրական փաստեր, քանի որ դեռ չեք ստեղծել պրոդուկտ և մարդիկ չեն օգտագործել այն: Ուստի առաջնային խնդիրը, որ ստարտափերի առջև կանգնած է՝ հնարավորինս արագ ստեղծել նվազագույն, աշխատող պրոդուկտ, մտցնել այն շուկա և տեսնել, թե ինչպես են մարդիկ դրան վերաբերվում: Եվ միայն մարդկանց արձագանքներից կախված որոշել հետագա քայլերը՝ ընդհանրապես նախագիծը կանգնեցնել, դրանում որոշ փոփոխություններ մտցնել, որոշ բաներից ընդհանրապես հրաժարվել, թե աստիճանաբար նոր ֆունկցիոնալություն ավելացնել՝ կրկին ստուգելով այն մարդկանց վրա:

Ինչպես Սթիվ Բլանկն է ասում, ստարտափների ձախողման հիմնական պատճառներից մեկն այն է, որ ստարտափը ստեղծում է ենթադրությունների վրա հիմնված, լիարժեք, «ծայրից ծայր հաշվարկված» պրոդուկտ, ծախսում է դրա վրա տարիներ, հսկայական միջոցներ, բայց երբ մտցնում է այն շուկա, պարզվում է, որ դա մարդկանց ընդհանրապես պետք չէ, քանի որ մարդիկ այլ բան են ուզում: Փաստորեն, բոլոր ջանքերն իզուր են եղել: Իսկ մարդկանց կարծիքը հաշվի չառնել հնարավոր չէ, քանի որ նրանք են պրոդուկտի վերջնական օգտագործողները: Դու չես կարող ասել մարդկանց. «Մարդի՛կ, դուք պետք է օգտագործեք սա, քանի որ սա ԻՆՁ դուր է գալիս»: Անիմաստ է… Մարդիկ իրենք պետք է ընտրեն ձեր պրոդուկտը: Ուստի պետք չէ ստեղծել «ուռճած» պրոդուկտներ՝ առանց ստուգելու դրանք մարդկանց վրա: Չէ՞ որ այդ ամենը ժամանակ ու ֆինանսական միջոցներ է տանում: Իսկ երկուսի անբավարարությունն էլ կարող են բերել ստարտափի տապալման: Պետք է ստեղծել նվազագույն պրոդուկտ, որը հիմնված է գլխավոր մտքի վրա, անել դա հնարավորինս արագ, մտցնել շուկա, ապա նոր կողմնորոշվել հետագա քայլերի հարցում:

Վերջում ուզում եմ բերել ֆեյսբուքի օրինակը: Չ՞է որ դրանում սկզբում չկային տարբեր event-ներ, group-ներ, timeline-ներ և նման բաներ: Պատկերացնում եք ի՞նչ կլիներ, եթե ֆեյսբուքը այդ ամենը որոշեր մտցներ ամենասկզբում, այսինքն որոշեր ստեղծել ԼԻԱՐԺԵՔ պրոդուկտ և միայն նոր մտներ շուկա: Միգուցե նրա ծրագրավորողները մինչև այսօր կոդ գրեին կամ երբ նա հայտնվեր շուկայում, պարզվեր, որ ժամանակն արագ է անցնում և այն, ինչ պետք էր մարդկանց երեկ, այսօր արդեն պետք չէ: Բայց ֆեյսբուքը չարեց դա: Նա ստեղծեց նվազագույն պրոդուկտ, մտցրեց այն շուկա և աստիճանաբար սկսեց զարգացնել:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

1 մեկնաբանություն

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»