Մարդը պետք է անընդհատ աճի: Այդ աճը կարող է լինել գծային, հարթության մեջ և տարածական: Սովորաբար մենք աճում ենք գծային եղանակով: Այդ գիծը կոչվում է մասնագիտություն: Երբ մենք շեղվում ենք մասնագիտությունից, սկսում ենք զբաղվել նաև հոբբիներով, ժամանակ ենք տրամադրում ինքնազարգացմանը, նոր գիտելիքներ ենք ձեռք բերում, որոնք կապ չունեն մեր հիմնական աշխատանքի հետ, մենք սկսում ենք աճել հարթության մեջ: Դա արդեն լավ է: Այս գրքի միջոցով ես կփորձեմ ձեր մեջ տարածական աճելու ցանկություն արթնացնել: Երրորդ առանցքը մտածողությունն է: Այն զարգանում է, երբ դուք ազատ ժամանակ եք ունենում ոչնչով չզբաղվելու, պարզապես մտածելու համար:


   


Բիզնես և ֆինանսներ

Գործարարների 2 տեսակները

Ես ճանաչում եմ երկու տեսակի գործարարներ, եթե ճանաչելու տակ հասկանանք նաև պարզապես նրանց մասին լսելն ու կարդալը: Առաջինները նրանք են, ովքեր սպասում են, թե երբ են մարդիկ ինչ-որ բան «ուզելու», որպեսզի առաջարկեն նրանց դա: Օրինակ, անձրե՞վ է գալիս՝ կառաջարկենք անձրևանոցներ, այս տարի ցո՞ւրտ է լինելու՝ կառաջարկենք տաք բաճկոններ, հեռուստատեսությամբ հաճախակի Բուլղարիայի ծովափնե՞րն են գովազդում՝ կառաջարկենք ավիատոմսեր դեպի Բուլղարիա:

Գործարարների այս տեսակն ունի նաև մի ենթախումբ՝ նրանք, ովքեր սիրում են կայունություն և չեն սիրում ռիսկի դիմել: Այսինքն, դու ունես որոշակի հաճախորդներ, որոնք օգտվում են քո այս կամ այն ծառայություններից, այդ հաճախորդները քեզ կայուն եկամուտ են ապահովում և դու չես ուզում շեղվել քո ընտրած ուղղությունից, որպեսզի հանկարծ չկորցնես եղածը: Այսինքն, դու չես ուզում փորձել նորը, անհայտ ուղղություններով շարժվել, ուսումնասիրել, պրպտել, քանի որ վախենում ես, որ դա կվնասի եղած բիզնեսին (ժամանակի առումով, ռեսուրսների և այլն): Բայց որքանով ես եմ հասկանում՝ նման գործարարները հիմնականում մնում են փոքր կամ միջին մասշտաբի գործարարներ:

Կա նաև գործարարների երկրորդ տեսակը՝ նրանք, ովքեր ոչ թե սպասում են, թե երբ են մարդիկ ինչ-որ բան ուզելու, այլ իրենք են մտածում և գուշակում, թե ինչ է մարդկանց պետք գալու հետագայում (նույնիսկ, եթե մարդիկ այս պահին դա չեն հասկանում) և ստեղծում, առաջարկում են դա: Գործարարների այս տեսակն ավելի ստեղծարար ու նորարար է: Հիմնականում հենց այս տեսակի գործարարներն են փոխում աշխարհը և դառնում մեծ մասշտաբի, գլոբալ գործարարներ: Իմ ճանաչած հանճարեղ գործարարների մեծ մասը հենց այս տեսակի մեջ են մտնում: Օրինակ, Բիլլ Գեյթսը, Հենրի Ֆորդը, Սթիվ Ջոբսը կամ Google-ի տղաները: Երբ Բիլլ Գեյթսը ստեղծում էր իր օպերացիոն համակարգը, այդ ժամանակ համակարգիչը դեռ ոչ ոքի պետք չէր: Նկատի ունեմ հասարակ մարդկանց, առօրյայում՝ ո՞ւմ էր տանը համակարգիչ պետք: Բայց Բիլլ Գեյթսը գուշակեց ապագան և դարձավ հանճարեղ գործարար: Կամ Հենրի Ֆորդը: Ո՞ւմ էր այն ժամանակ պետք ավտոմեքենան: Երևի շատ քչերին: Կամ ինչպես էինք մենք ժամանակին ապրում առանց համացանցում որոնելու, ո՞ւմ էր պետք Google-ը: Իսկ այսօր առանց Google մենք մեր կյանքը չենք պատկերացնում:

Ամեն դեպքում, գործարարների բոլոր տեսակներին էլ ես հարգանքով եմ վերաբերվում, քանի որ դա մարդկանց մի տեսակ է, ովքեր սիրում են ինքնուրույնություն, սիրում են ստեղծել և մտածել: Բայց գործարարների երկրորդ տեսակը` ես համակրում եմ շատ ավելի շատ:

Հեղինակի մասին

Հրաչյա Մանուկյան

Անձնային աճի գծով հեղինակ, Հաջողության բլոգի հիմնադիր, «Փոխիր կյանքդ», «Կամքի ուժ. ինչպես ղեկավարել սովորությունները» և «Ստանդարտ մտածելակերպի սահմաններից դուրս» գրքերի հեղինակ:

3 մեկնաբանություն

  • Հրաչ ջան թեմայից մի քիչ դուրս հարց տամ:
    Ինձ շատ է հետաքրքրում քո կարծիքը(վերաբերմունքը) ցանցային մարկեթինգի մասին: Քո կարծիքով արժի փորձել?

    • Գագիկ ջան գիտեմ, որ օրինակ ԱՄՆ-ում ու այլ զարգացած երկրներում ցանցային մարքեթինգը լուրջ բիզնես է, ու լավ հնարավորություն ցանկացած մարդու համար սկսելու, բայց չգիտես ինչու այդ հարցում սիրտս միշտ կախ է եղել, առանց ինչ-որ լուրջ պատճառ: Չէի ուզի ասել հա կամ չէ, ավելի լավ է դու ինքդ զգաս արժի, թե ոչ, բայց եթե որոշես էլ զբաղվես, խորհուրդ կտամ անպայման ուշադրություն դարձնես, թե ինչ ապրանք է հանդես գալիս որպես մարքեթինգի առարկա: Եթե ապրանքը լավն է, իրոք պետքական բան է, ապա այդ դեպքում կարծում եմ կարելի է ավելի վստահ զբաղվել: Սակայն եթե ապրանքը ինչ-որ տեղ ձևական է, ավելի շուտ ցանցի պահն է դեր խաղում, այդ դեպքում մի քիչ էլ մտածիր:

Մեկնաբանել

error: Կյանքն ավելի հրաշալի է, երբ ստեղծում ես սեփական «բովանդակությունը»